Sukta 39

Mantra 1

संनति पृ॒थि॒व्याम॒ग्नये॒ सम॑नम॒न्त्स आ॑र्ध्नोत्। यथा॑ पृथि॒व्याम॒ग्नये॑ स॒मन॑मन्ने॒वा मह्यं॑ सं॒नमः॒ सं न॑मन्तु

பூமியில், அக்னிக்காக, ‘ஸந்நதி’ (ஒன்றுகூடல்/சேர்க்கை) ஒன்றாக வணங்கித் தாழ்ந்தது; அதனால் அவன் வெற்றி/சித்தியை அடைந்தான். பூமியில் அக்னிக்காக அவர்கள் ஒன்றாகத் தாழ்வது போல, எனக்காகவும் எல்லா ஸந்நதிகளும் (ஒன்றுகூடல்கள்) ஒருமனதாகத் தாழட்டும்.

Mantra 2

पृ॒थि॒वी धे॒नुस्तस्या॑ अ॒ग्निर्व॒त्सः । सा मे॒ऽग्निना॑ व॒त्सेनेष॒मूर्जं॒ कामं॑ दुहाम्। आयुः॑ प्रथ॒मं प्र॒जां पोषं॑ र॒यिं स्वाहा॑

பூமி ஒரு பால் தரும் பசு; அவளுடைய கன்று அக்னி. அக்னியை கன்றாகக் கொண்டு, அவள் எனக்காக இஷ் (போஷக அன்னம்), ஊர்ஜ் (வலிமை), மற்றும் காமம் (விருப்ப நிறைவு) ஆகியவற்றை பால் போலக் கறந்து அளிக்கட்டும்—முதலில் ஆயுள், பின்னர் பிரஜை (சந்ததி), போஷம் (வளர்ச்சி), மற்றும் ரயி (செல்வம்)—ஸ்வாஹா।

Mantra 3

अ॒न्तरि॑क्षे वा॒यवे॒ सम॑नम॒न्त्स आ॑र्ध्नोत्। यथा॒न्तरि॑क्षे वा॒यवे॑ स॒मन॑मन्ने॒वा मह्यं॑ सं॒नमः॒ सं न॑मन्तु

அந்தரிக்ஷத்தில் வாயுவிற்காக அவர்கள் ஒன்றாக வணங்கினர்; அதனால் அவன் வெற்றி/சித்தியை அடைந்தான். அந்தரிக்ஷத்தில் வாயுவிற்காக அவர்கள் ஒன்றாக வணங்குவது போல, எனக்காக எல்லா ‘ஸந்நம’ (ஒன்றுகூடல்கள்/சேர்க்கைகள்) ஒருமனதாக வணங்கி, ஒத்திசைவாக அமையட்டும்।

Mantra 4

अ॒न्तरि॑क्षं धे॒नुस्तस्या॑ वा॒युर्व॒त्सः । सा मे॑ वा॒युना॑ व॒त्सेनेष॒मूर्जं॒ कामं॑ दुहाम्। आयुः॑ प्रथ॒मं प्र॒जां पोषं॑ र॒यिं स्वाहा॑

அந்தரிக்ஷம் (வான்வெளி) ஒரு பால் தரும் பசு; அதன் கன்று வாயு. அந்தப் பசு, எனக்காக, வாயுவை கன்றாகக் கொண்டு, இஷ் (போஷக அன்னம்), ஊர்ஜ் (வலிமை), காமம் (வேண்டுதல்) ஆகியவற்றை பால் போலக் கறந்து தருக—முதலில் ஆயுள், பின்னர் சந்ததி, போஷணம், ரயி (செல்வம்): ஸ்வாஹா।

Mantra 5

दि॒व्याऽदि॒त्याय॒ सम॑नम॒न्त्स आ॑र्ध्नोत्। यथा॑ दि॒व्याऽदि॒त्याय॑ स॒मन॑मन्ने॒वा मह्यं॑ सं॒नमः॒ सं न॑मन्तु

தெய்வீகர்கள் ஆதித்யனுக்கு ஒருமித்துப் பணிந்தனர்; அதனால் அவன் வெற்றி/சித்தியை அடைந்தான். தெய்வீகர்கள் ஆதித்யனுக்கு ஒரே மனத்துடன் நமஸ்கரித்ததுபோல், அதேபடி எனக்காகவும் வணக்கச் செயல்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து நமிந்து, என்மேல் ஒருங்கே ‘ஸந்நமः’ ஆகட்டும்।

Mantra 6

द्यैर्धे॒नुस्तस्या॑ आदि॒त्यो व॒त्सः । सा म॑ आदि॒त्येन॑ व॒त्सेने॑ष॒मूर्जं॒ कामं॑ दुहाम्। आयुः॑ प्रथ॒मं प्र॒जां पोषं॑ र॒यिं स्वाहा॑

த்யௌ (சுவர்க்கம்) ஒரு பால் தரும் பசு; அதன் கன்று ஆதித்யன். அந்தப் பசு, எனக்காக, ஆதித்யனை கன்றாகக் கொண்டு, இஷ் (போஷக அன்னம்), ஊர்ஜ் (வலிமை), காமம் (வேண்டுதல்) ஆகியவற்றை பால் போலக் கறந்து தருக—முதலில் ஆயுள், பின்னர் சந்ததி, போஷணம், ரயி (செல்வம்): ஸ்வாஹா।

Mantra 7

दि॒क्षु च॒न्द्राय॒ सम॑नम॒न्त्स आ॑र्ध्नोत्। यथा॑ दि॒क्षु च॒न्द्राय॑ स॒मन॑मन्ने॒वा मह्यं॑ सं॒नमः॒ सं न॑मन्तु

திசைகளில் அனைவரும் சந்திரன் (சந்திரதேவன்) முன்னே ஒன்றாக வணங்கினர்; அதனால் அவன் வெற்றி/சித்தியை அடைந்தான். திசைகளில் சந்திரனுக்குச் சேர்ந்து வணங்கியதுபோலவே, எனக்கும்கூட வணக்கங்கள் ஒன்றுகூடி என்முன் பணியட்டும்.

Mantra 8

दिशो॑ धे॒नव॒स्तासां॑ च॒न्द्रो व॒त्सः । ता मे॑ च॒न्द्रेण॑ व॒त्सेनेष॒मूर्जं॒ कामं॑ दुहाम् । आयुः॑ प्रथ॒मं प्र॒जां पोषं॑ र॒यिं स्वाहा॑

திசைகள் பால் தரும் பசுக்கள்; அவற்றின் கன்று சந்திரன். சந்திரன் கன்றாக இருந்து, அவை எனக்காக இஷ் (போஷக அன்னம்), ஊர்ஜ் (வலிமை), மற்றும் காமம் (வேண்டுதல்) ஆகியவற்றை பால் போலக் கறந்து தரட்டும்—முதலில் ஆயுள், பின்னர் சந்ததி, வளர்ச்சி/போஷணம், மற்றும் செல்வம்: ஸ்வாஹா.

Mantra 9

अ॒ग्नाव॒ग्निश्च॑रति॒ प्रवि॑ष्ट॒ ऋषी॑णां पु॒त्रो अ॑भिशस्ति॒पा उ॑ । न॒म॒स्का॒रेण॒ नम॑सा ते जुहोमि॒ मा दे॒वानां॑ मिथु॒या क॑र्म भा॒गम्

அக்னியிலேயே அக்னி நுழைந்து அசைகிறது—ரிஷிகளின் புதல்வன், சாபநிவாரணி. வணக்கத்தாலும் பணிவாலும் உனக்கு நான் ஆஹுதி செலுத்துகிறேன்; யாகக் கிரியையில் தேவர்களின் பங்கை பொய்முறையில் பறிக்கப்படாதிருக்கட்டும்.

Mantra 10

हृ॒दा पू॒तं मन॑सा जातवेदो॒ विश्वा॑नि देव व॒युना॑नि वि॒द्वान्। स॒प्तास्या॑नि॒ तव॑ जातवेद॒स्तेभ्यो॑ जुहोमि॒ स जु॑षस्व ह॒व्यम्

ஓ ஜாதவேதஸ் (அக்னியே)! இதயத்தால் தூய்மையடைந்து, மனத்தால் (ஒருமுகப்பட்டு), ஓ தேவா, நீ எல்லா விதிகளையும்/உபாயங்களையும் அறிந்தவன். ஓ ஜாதவேதஸ், உனக்கு ஏழு வாய்கள் உள்ளன; அவற்றிற்கே நான் ஆஹுதி செலுத்துகிறேன்—இந்த ஹவ்யத்தை நீ மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொள்.