Sutra 34
संपन्नाभावेऽव्यसनिनं कुमारं राजकन्यां गर्भिणीं देवीं वा पुरस् कृत्य महामात्रान् संनिपात्य ब्रूयात् अयं वो निक्षेपः पितरमस्यावेक्षध्वं सत्त्वाभिजनमात्मनश्च ध्वजमात्रोऽयं भवन्त एव स्वामिनः कथं वा क्रियतामिति ॥ कZ_०५.६.३४ ॥
saṃpannābhāve'vyasaninaṃ kumāraṃ rājakanyāṃ garbhiṇīṃ devīṃ vā puras kṛtya mahāmātrān saṃnipātya brūyāt ayaṃ vo nikṣepaḥ pitaram asyāvekṣadhvaṃ sattvābhijanam ātmanaś ca dhvajamātro'yaṃ bhavanta eva svāminaḥ kathaṃ vā kriyatām iti
முழுமையாகத் தகுதியான (ஆட்சியாளர்) ஒருவர் இல்லாதபோது, குற்றவழக்கங்களற்ற இளவரசனை—அல்லது அரசகுமாரியை, அல்லது கர்ப்பிணி அரசியை—முன்னிறுத்தி, உயரதிகாரிகளை கூட்டி இவ்வாறு கூற வேண்டும்: “இவன் உங்கள் நிக்ஷேபம் (அமாநத்து/ஒப்படைப்பு); இவனது தந்தையின் (நலன்/முன்மாதிரி) கவனியுங்கள்; உங்கள் சொந்த குணமும் குலமரியாதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். இவன் வெறும் கொடிச்சின்னம் மட்டுமே; உண்மையான உரிமையாளர்கள் நீங்கள்—எப்படி செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு செய்யுங்கள்.”
FAQs
To signal that the symbolic sovereign provides legitimacy while operational control is exercised by the assembled senior officers, ensuring continuity without a power vacuum.
It frames the successor as an entrusted deposit, morally and politically binding officials to protect dynastic continuity rather than exploit the transition.