यं तु मन्येत कृतार्थो मे दण्डं गृह्णीयादमित्राटव्यभूम्यनृतुषु वा वासयेदफलं वा कुर्यादिति दण्डव्यासङ्गापदेशेन नैनमनुगृह्णीयात् ॥ कZ_०७.८.२८ ॥
yaṃ tu manyeta kṛtārtho me daṇḍaṃ gṛhṇīyād amitrāṭavībhūmyanṛtuṣu vā vāsayed aphalaṃ vā kuryād iti daṇḍavyāsaṅgāpadeśena nainam anugṛhṇīyāt.
ஆனால் அரசன் ‘ஏற்கெனவே நிறைவு/குறிக்கோள் நிறைவேறியது’ என்று கருதும் ஒருவன்—தண்டத்தை (பலப் பயன்பாட்டு அதிகாரத்தை) கைப்பற்றக்கூடியவன், அல்லது பகைவர் நாடு/காடு/எல்லைப் பகுதி போன்ற இடங்களில் காலமல்லாத நேரத்தில் தங்க வைக்கப்படக்கூடியவன், அல்லது பயனற்றவனாக மாறக்கூடியவன்—இத்தகையவருக்கு ‘தண்ட-வ்யாசங்கம்’ (தண்டத்தில் மிகை பற்றுதல்/சிக்கல்) என்ற காரணத்தை முன்வைத்து மேலும் அருள் செய்யக்கூடாது.
To limit a potentially dangerous subordinate’s access to coercive resources while keeping the decision politically defensible (a neutral bureaucratic reason rather than open suspicion).
(1) appropriation of coercive power, (2) harmful/inefficient deployments (enemy/forest/untimely season), and (3) strategic unproductiveness.