
Brahma-jñāna (Knowledge of Brahman)
இந்த யோக–பிரம்மவித்யா பகுதியில் அக்னிதேவர் சுருக்கமான அத்வைத அறிவிப்பை வழங்குகிறார்—“நானே பிரம்மம், பரம ஒளி.” அபவாத முறையில் எல்லா உபாதிகளையும் மறுக்கிறார்: நிலம், அகம், காற்று, ஆகாயம் போன்ற ஸ்தூல தத்துவங்களிலிருந்து விராட், ஜாக்ரத்-ஸ்வப்ன-ஸுஷுப்தி, தைஜஸ-ப்ராஜ்ஞ போன்ற அடையாளங்கள்வரை; கர்மேந்திரிய-ஞானேந்திரியங்கள், அந்தக்கரணம் (மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம்), பிராணன் மற்றும் அதன் பிரிவுகளையும் நிராகரிக்கிறார். அளவு/அளவிடப்பட்டது, காரண/காரியம், இருப்பு/இல்லை, வேறுபாடு/வேறுபாடின்மை, ‘சாட்சி’ என்ற வரையறைகளையும் தாண்டி, பிரம்மம் துரீயம்—மூன்று நிலைகளுக்கும் அப்பாற்பட்டது—என்று நிறுவப்படுகிறது. இறுதியில் பிரம்மத்தின் இயல்பு நித்திய தூய்மை, சைதன்யம், சுதந்திரம், சத்தியம், ஆனந்தம், அத்வைதம் என உறுதிப்படுத்தி, இந்த உணர்வு பரம சமாதியால் நேரடி மோக்ஷம் அளிப்பதாக கூறப்படுகிறது।
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे ब्रह्मज्ञानं नाम षट्सप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ सप्तसप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः ब्रह्मज्ञानं अग्निर् उवाच अहं ब्रह्म परं ज्योतिः पृथिव्यवनलोज्झितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्वाय्वाकाशविवर्जितं
இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘பிரம்மஞானம்’ எனும் 376ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘பிரம்மஞானம்’ எனும் 377ஆம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—“நான் பிரம்மம், பரம ஒளி—பூமி மற்றும் அக்னித் தத்துவம் இன்றியது. நான் பிரம்மம், பரம ஒளி—வாயு மற்றும் ஆகாசம் இன்றியது.”
Verse 2
अहं ब्रह्म परं ज्योतिरादिकार्यविवर्जितम् अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्विराडात्मविवर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—ஆதி காரணமும் அதன் காரியப் பாவமும் இன்றியது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—விராட்-ஆத்மா எனும் அடையாளமும் தேக-அபிமானமும் இன்றியது.
Verse 3
अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्जाग्रत्स्थानविवर्जितम् अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्विश्वभावविवर्जितम्
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—விழிப்பு நிலையிலிருந்து அப்பாற்பட்டது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—விச்வபாவம், அதாவது பிரபஞ்சமாகும் நிலை இன்றியது.
Verse 4
अहं ब्रह्म परं ज्योतिराकाराक्षरवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्वाक्पाण्यङ्घ्रिविवर्जितम्
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—உருவமும் எழுத்தும் (ஒலி/சொல்) இன்றியது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—வாக்கு, கைகள், கால்கள் இன்றியது.
Verse 5
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः पायूपस्थविवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिः श्रोत्रत्वक्चक्षुरुज्झितं
நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி—குதமும் உபஸ்தமும் அற்றது. நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி—செவி, தோல், கண் ஆகிய இంద్రியக் கட்டுப்பாடுகளற்றது.
Verse 6
अहं ब्रह्म परं ज्योतीरसरूपविवर्जितम् अहं ब्रह्म परं ज्योतिः सर्वगन्धविवर्जितम्
நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி—ருசியும் ரூபமும் அற்றது. நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி—எல்லா நாற்றங்களும் அற்றது.
Verse 7
अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्जिह्वाघ्राणविवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिः स्पर्शशब्दविवर्जितं
நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி—நாவும் மணவுணர்வும் அற்றது. நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி—தொடுதலும் ஒலியும் அற்றது.
Verse 8
अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्मनोबुद्धिविवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिश्चित्ताहङ्कारवर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—மனமும் புத்தியும் அற்றது. நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—சித்தமும் அகங்காரமும் அற்றது.
Verse 9
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः प्राणापानविवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्व्यानोदानविवर्जितं
நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி—பிராணன் மற்றும் அபானன் அற்றது. நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி—வ்யானன் மற்றும் உதானன் அற்றது.
Verse 10
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः समानपरिवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्जरामरणवर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—ஒப்பீடும் சமத்துவமும் அற்றது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—மூப்பு மற்றும் மரணம் அற்றது.
Verse 11
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः शोकमोहविवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिः क्षुत्पिपासाविवर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—துயரும் மயக்கமும் அற்றது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—பசியும் தாகமும் அற்றது.
Verse 12
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः शब्दोद्भूतादिवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्हिरण्यगर्भवर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—சப்தத்திலிருந்து உண்டானவை முதலியவற்றிலிருந்து அப்பாற்பட்டது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—ஹிரண்யகர்பனிலிருந்தும் வேறுபட்டு அதீதமானது.
Verse 13
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः स्वप्नावस्थाविवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिस्तैजसादिविवर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—கனவு நிலையிலிருந்து விடுபட்டது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—தைஜஸம் முதலிய நிலை-பந்தங்களிலிருந்து அற்றது.
Verse 14
अहं ब्रह्म परं ज्योतिरपकारादिवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिः सभाज्ञानविवर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—தீங்கு முதலியவற்றிலிருந்து அற்றது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—சபா-ஞானம் எனப்படும் உலகியல் வாத-விவாத அறிவிலிருந்து விடுபட்டது.
Verse 15
अहं ब्रह्म परं ज्योतिरध्याहृतविवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिः सत्त्वादिगुणवर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—அத்யாரோபிக்கப்பட்ட உபாதிகளிலிருந்து விடுபட்டது. நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—சத்த்வம் முதலான குணங்களற்றது.
Verse 16
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः सदसद्भाववर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिः सर्वावयववर्जितं
நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—இருப்பு/இல்லை (சத்-அசத்) என்ற கருத்துகளற்றது. நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—எல்லா அவயவங்களும் அற்றது, பிளவில்லாதது.
Verse 17
अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्भेदाभेदविवर्जितं अहं ब्रह्म परं ज्योतिः सुषुप्तिस्थानवर्जितम्
நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—வேறுபாடு/வேறுபாடின்மை இரண்டையும் கடந்தது. நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—சுஷுப்தி எனும் நிலையால் தொடப்படாதது.
Verse 18
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः प्राज्ञभावविवर्जितम् अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्मकारादिविवर्जितम्
நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—பிராஜ்ஞ-பாவம் (நிபந்தனையுடைய அறிவுநிலை) அற்றது. நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—‘ம’ முதலான வர்ணக் கூறுகளைக் கடந்தது, எழுத்து-ஒலியைக் கடந்தது.
Verse 19
अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्मानमेयविवर्जितम् अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्मितिमाहृविवर्जितम्
நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—அளவிடுதல் (மானம்) மற்றும் அளவிடப்படுவது (மேயம்) என்ற இருமையற்றது. நான் பிரம்மம்—பரம ஜோதி—எல்லா வரையறுக்கப்பட்ட அறிவும் பற்றிக்கொள்ளும் செயலும் அற்றது.
Verse 20
अहं ब्रह्म परं ज्योतिः साक्षित्वादिविवर्जितम् अहं ब्रह्म परं ज्योतिः कार्यकारणवर्जितम्
நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—சாட்சித்துவம் முதலான எல்லைபடுத்தும் கருத்துகளற்றது. நான் பிரம்மம்—பரம ஒளி—காரியம்-காரணம் என்ற வேறுபாடற்றது.
Verse 21
देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्कारवर्जितं जाग्रत् सप्नसुषुप्त्यादिमुक्तं ब्रह्म तुरीयकं
துரீயம் என அழைக்கப்படும் பிரம்மம் உடல், புலன்கள், மனம், புத்தி, பிராணன், அகங்காரம் இவற்றிலிருந்து விடுபட்டது; விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நித்திரை முதலான நிலைகளைக் கடந்தது.
Verse 22
नित्यशुद्धबुद्धमुक्तं सत्यमानन्दमद्वयम् ब्रह्माहमस्म्यहं ब्रह्म सविज्ञानं विमुक्त ॐ अहं ब्रह्म परं ज्योतिः समाधिर्मोक्षदः परः
நான் பிரம்மம்—நித்திய சுத்தம், சித்தம், முக்தம்; சத்தியம், ஆனந்தம், அத்வயம். நான் பிரம்மம்; நான் பிரம்மம்—நேரடி அனுபவ ஞானத்துடன் விடுதலை பெற்றது. ॐ: நான் பிரம்மம், பரம ஒளி; இந்த உன்னத சமாதி மோட்சம் அளிப்பது.
A structured apavāda (negation) that removes identification with elements, senses, mind, prāṇa, cosmic principles, and conceptual dualities, revealing Brahman as the non-dual Param Jyoti beyond all states.
It defines Turīya as Brahman free from body–sense–mind complexes and beyond jāgrat, svapna, and suṣupti, including the conditioned cognitions associated with viśva/taijasa/prājña.
It frames the highest samādhi as realization-identical knowledge (savi-jñāna vimukti): abiding as “I am Brahman, the supreme Light,” which is explicitly said to bestow mokṣa.