Adhyaya 247

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वास्त्वादिर्नाम षट्तचत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ सप्तचत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः पुष्पादिपूजाफलं अग्निर् उवाच पुष्पैस्तु पूजनाद्विष्णुः सर्वकार्येषु सिद्धिदः मालती मल्लिका यूथी पाटला करवीरकं

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘வாஸ்து முதலியவை’ எனும் 246ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது 247ஆம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது—‘புஷ்பாதி பூஜையின் பலன்’. அக்னி கூறினார்: மலர்களால் பூஜை செய்தால் விஷ்ணு எல்லா காரியங்களிலும் சித்தி அளிப்பவர்; மாலதி, மல்லிகா, யூதி, பாடலா, கரவீரகம் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 2

पावान्तिरतिमुक्तश् च कर्णिकारः कुराण्टकः सेकः उच्यते इति ख पावन्तिकातिमुक्तश्चेति ग कुब्जकस्तगरो नीपो वाणो वर्वरमल्लिका

‘பாவாந்தி’, ‘அதிமுக்த’ மேலும் ‘கர்ணிகார’, ‘குராண்டக’—(க-பாடத்தில்) இதை ‘சேக’ என்றும் கூறுவர். (க-பாடாந்தரத்தில்) ‘பாவந்திகா’ எனப் பாடம். பிற பெயர்கள்: குப்ஜக, தகர, நீப, வாண, வர்வர-மல்லிகா.

Verse 3

अशोकस्तिलकः कुन्दः पूजायै स्यात्तमालजं बिल्वपत्रं शमीपत्रं पत्रं भृङ्गरजस्य तु

பூஜைக்காக அசோக, திலக, குந்த மலர்கள் சிறந்தவை. அதுபோல தமால இலை, பில்வ இலை, சமீ இலை, மேலும் ப்ருங்கராஜ இலைகளும் விதிப்படி அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன।

Verse 4

तुलसीकालतुलसीपत्रं वासकमर्चने केतकीपत्रपुष्पं च पद्मं रक्तोत्पलादिकं

அர்ச்சனையில் துளசி இலை—காலத்திற்கேற்ற பருவத்தில் சேகரித்த துளசி—வாசகத்துடன் சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மேலும் கேதகி இலைகளும் மலர்களும், தாமரை, செங்கழுநீர் (ரக்தோத்பலம்) முதலியனவும் செலுத்த வேண்டும்।

Verse 5

नार्कन्नोन्मत्तकङ्काञ्ची पूजने गिरिमल्लिका कौटजं शाल्मलीपुष्पं कण्टकारीभवन्नहि

பூஜையில் அர்க்கம், உன்மத்தக (தத்தூரா) மலர், கங்காஞ்சீ ஆகியவற்றை பயன்படுத்தக் கூடாது. பதிலாக கிரிமல்லிகா சிறந்தது; மேலும் கூடஜம், சால்மலி மலர்கள், இங்கு கண்டகாரியும் ஏற்றது.

Verse 6

घृतप्रस्थेन विष्णोश् च स्नानङ्गोकोटिसत्फलं आढकेन तु राजा स्यात् घृतक्षीरैर् दिवं व्रजेत्

ஒரு பிரஸ்த அளவு நெய் தானம் செய்தால், விஷ்ணுவுக்காக கோடி ஸ்நானக் கிரியைகள் செய்ததற்குச் சமமான உயர்ந்த புண்ணியம் கிடைக்கும். ஒரு ஆடக அளவு தானம் செய்தால் அரசனாகிறான்; நெய்யுடன் பால் தானம் செய்தால் ஸ்வர்க்கம் அடைகிறான்.