Adhyaya 229

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे स्वप्नाध्यायी नाम अष्टाविंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ एकोनत्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः शकुनानि पुष्कर उवाच औषधानि च युक्तानि धान्यं कृष्णमशोभनं कार्पासं तृणशुष्कञ्च गोमयं वै धनानि च

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘ஸ்வப்னாத்யாயம்’ எனப்படும் 228ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது 229ஆம் அத்தியாயம் ‘சகுனங்கள்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—செய்து வைத்த மருந்துகள்; கருநிற தானியம் அசுபம்; பருத்தி, உலர்ந்த புல், கோமயம் மற்றும் செல்வமும் (இச்சூழலில்) குறிப்பிடப்படுகின்றன.

Verse 2

अङ्गारं गुडसर्जौ च मुण्डाभ्यक्तञ्च नग्नकं अयः पङ्कं चर्मकेशौ उन्मत्तञ्च नपुंसकं

அங்காரம் (கரி); வெல்லம் மற்றும் பிசின்; மொட்டையடித்தவன், எண்ணெய் பூசியவன், நிர்வாணன்; இரும்பு மற்றும் சேறு; தோல் மற்றும் முடி; மேலும் பித்துப்பிடித்தவன், நபுஞ்சகன்—(இச்சூழலில்) அசுப/அசௌசகரமானவை எனக் கருதப்படும்.

Verse 3

चण्डालश्वपचाद्यानि नरा बन्धनपालकाः गर्भिणी स्त्री च विधवाः पिण्यकादीनि वै मृतं

சாண்டாளர்கள், ச்வபசர்கள் முதலியோர்; சிறை/காவல் காப்பாளர்கள்; கர்ப்பிணி பெண் மற்றும் விதவை; மேலும் பிண்யகம் முதலிய மீதங்கள்—இவை உண்மையில் ‘ம்ருத/அபவித்ர’ (அசௌசகர) எனக் கருதப்படும்.

Verse 4

तुषभस्मकपालास्थिभिन्नभाण्डमशस्तकं अशस्तो वाद्यशब्दश् च भिन्नभैरवझर्झरः

தூள்/பூசி, சாம்பல், மண்டை ஓடுகள் மற்றும் எலும்புகள், உடைந்த பாத்திரங்கள்—இவை அசுபம். அதுபோல இசைக்கருவிகளின் ஒலியும், பைரவ மிருதங்கம் மற்றும் ஜர்ஜரத்தின் உடைந்தபோன்ற கடுமையான ஆரவாரமும் அசுபமே.

Verse 5

एहीति पुरतः शब्दः शस्यते न तु पृष्ठतः गच्छेति पश्चाच्छब्दो ऽग्र्यः पुरस्तात्तु विगर्हितः

முன்னிலையில் உள்ளவரிடம் ‘எஹீதி’ (வா) என்று கூறுதல் பாராட்டத்தக்கது; பின்னிலையில் உள்ளவரிடம் அல்ல. பின்னிலையில் உள்ளவருக்கு ‘கச்ச’ (போ) என்பதே உரியது; முன்னிலையில் உள்ளவரிடம் ‘போ’ என்று சொல்வது கண்டிக்கத்தக்கது.

Verse 6

क्व यासि तिष्ठ मा गच्छ किन्ते तत्र गतस्य च अनिष्टशब्दा मृत्यर्थं क्रव्यादश् च ध्वजादिगः

‘எங்கே செல்கிறாய்? நில்—செல்லாதே.’ அங்கே சென்றவருக்கு அசுபக் குரல்கள் மரணத்தின் குறியாகின்றன; அதுபோல சடலமுண்ணும் உயிர்கள் (க்ரவ்யாத) மற்றும் கொடி முதலியவற்றுடன் தொடர்புடைய தீநிமித்தங்களும் மரணச் சுட்டிகளாகும்.

Verse 7

स्खलनं वाहनानाञ्च शस्त्रभङ्गस्तथैव च शिरोघातश् च द्वाराद्यैश्च्छत्रवासादिपातनं

வாகனங்கள்/ஏற்றங்கள் வழுக்கி விழுதல், ஆயுதங்கள் உடைதல், தலையில் அடிபடுதல், கதவுச்சட்டங்கள் முதலியவை விழுதல், மேலும் குடை, பந்தல் முதலிய அமைப்புகள் இடிந்து விழுதல்—இவை அனைத்தும் அசுப விபத்துகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

Verse 8

हरिमभ्यर्च्य संस्तुत्य स्यादमङ्गल्यनाशनं द्वितीयन्तु ततो दृष्ट्वा विरुद्धं प्रविशेद्गृहं

ஹரி (விஷ்ணு) அவரை வழிபட்டு ஸ்தோத்திரம் செய்தால் அசுபம் அழியும். பின்னர் இரண்டாம் நிமித்தத்தைப் பார்த்து, அதற்கு எதிரான (நிவாரண) செயலைச் செய்து வீட்டிற்குள் நுழைய வேண்டும்.

Verse 9

श्वेताः सुमनसः श्रेष्ठाः पूर्णकुम्भो महोत्तमः मांसं मत्स्या दूरशब्दा वृद्ध एकः पशुस्त्वजः

வெள்ளை நிறப் பொருட்கள், மங்கள மலர்கள், சிறந்தோர், நிறைந்த கலசம்—இவை மிகச் சிறந்த சுப நிமித்தங்கள். அதுபோல மாம்சமும் மீனும், தொலைவில் கேட்கும் ஒலிகள், தனியாகச் சந்திக்கும் முதியவர், மேலும் கொடி உடைய/குறியிடப்பட்ட மிருகம்—இவையும் மிகச் சுபமாகக் கருதப்படுகின்றன.

Verse 10

गावस्तरङ्गमा नागा देवश् च ज्वलितो ऽनलः दूर्वार्द्रगोमयं वेश्या स्वर्णरूप्यञ्च रत्नकं

மாடுகள், அசையும் அலைகள், நாகங்கள், தேவன், எரியும் தீ; தூர்வா புல், ஈரமான கோமயம், வேசியர்; மேலும் பொன், வெள்ளி, ரத்தினம்—இவை கனவு/சகுனத்தில் முக்கியப் பொருள்களாக எண்ணப்படுகின்றன.

Verse 11

वचासिद्धार्थकौषध्यो मुद्ग आयुधखड्गकं छत्रं पीठं राजलिङ्गं शवं रुदितवर्जितं

வசா, சித்தார்த்தம் (வெள்ளை கடுகு) மற்றும் மூலிகை மருந்துகள்; முத்கம்; ஆயுதங்கள் மற்றும் வாள்; குடை; பீடம்/அரியாசனம்—இவை அரசச் சின்னங்கள். மேலும் சடலம், மற்றும் அழுகை அற்ற நிலை (விலாபமின்மை) கூறப்படுகிறது.

Verse 12

फलं घृटं दधि पयो अक्षतादर्शमाक्षिकं शङ्खं इक्षुः शुभं वाक्यं भक्तवादितगीतकं

பழம், நெய், தயிர், பால், அக்ஷதம் (உடைபடாத அரிசி), கண்ணாடி, தேன், சங்கம், கரும்பு, மங்களமான சொல், மேலும் பக்தியுடன் இசைக்கப்படும் வாத்தியமும் பாடலும்—இவை அனைத்தும் சுபமாகக் கருதப்படுகின்றன.

Verse 13

गुडसर्पौ चेति ग , घ , ञ च गम्भीरमेघस्तनितं तडित्तुष्टिश् च मानसी एकतः सर्वलिङ्गानि मनसस्तुष्टिरेकतः

‘குட’ (வெல்லம்) மற்றும் ‘சர்ப’ (பாம்பு)—இவ்வாறு க, க்ஹ, ஞ ஆகிய எழுத்துகள் குறிக்கப்படுகின்றன. ‘மேகத்தின் ஆழ்ந்த இடிமுழக்கம்’ மற்றும் ‘மின்னலால் உண்டாகும் திருப்தி’—இவை மனத்திற்குரிய அனுபவங்கள். ஒரு இடத்தில் எல்லா லிங்கங்களும் (இலக்கணப் பால்கள்) தொகுக்கப்பட்டுள்ளன; மற்றொரு இடத்தில் மனத் திருப்தி மட்டும் கூறப்படுகிறது.