Adhyaya 228
Chapter 228 — स्वप्नाध्यायः (Svapnādhāyaḥ / Chapter on Dreams)
புஷ்கரர் ராஜதர்ம–நீதிசாஸ்திரச் சூழலில் ஒழுங்கமைந்த ஸ்வப்னசாஸ்திரத்தை உரைக்கிறார். கனவுகள் சுபம், அசுபம், சோகநாசகம் என வகைப்படுத்தப்பட்டு, உடல்–சமூகப் படிமங்கள் ‘நிமித்தம்’ எனக் கொள்ளப்படுகின்றன. தலையில் தூள்/சாம்பல், மொட்டையடித்தல், நிர்வாணம், அழுக்கான ஆடை, சேறு பூசுதல், உயரத்திலிருந்து விழுதல்; கிரகணம், இந்திரத்வஜம் விழுதல், கருப்பையில் மீள்நுழைவு, சிதையில் ஏறுதல், நோய், தோல்வி, வீடு இடிதல், எல்லை மீறும் செயல்கள் ஆகியவை அசுபக் குறிகளாகச் சொல்லப்பட்டு, தூய்மை மற்றும் ஒழுங்கை மீட்டெடுக்கும் பரிகாரங்கள் விதிக்கப்படுகின்றன. பாடபேதங்களும் குறிப்பிடப்பட்டு, நெய்/எண்ணெய் அருந்துதல் அல்லது நனைதல், சிவப்பு மாலைகள், அப்யங்கம் போன்ற சுபக் கனவுகள் குறிப்பாக சொல்லாமல் இருந்தால் அதிக நன்மை தரும் எனக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் ஸ்நானம், பிராமணர்–குரு மரியாதை, எள் ஹோமம், ஹரி–பிரம்மா–சிவ–சூரிய–கண பூஜை, ஸ்தோத்திரப் பாராயணம், புருஷஸூக்த ஜபம் ஆகியவை வருகின்றன. கனவு நிகழும் நேரத்திற்கேற்ப பலன்—முதல் யாமத்தில் ஒரு ஆண்டு, பின்னர் ஆறு மாதம், மூன்று மாதம், அரைமாதம், விடியற்காலத்திற்கு அருகில் பத்து நாட்களுக்குள்—எனவும், சுபக் கனவுக்குப் பின் மீண்டும் உறங்க வேண்டாம் எனவும் அறிவுறுத்தப்படுகிறது. கனவின் முடிவில் அரசன்/யானை/குதிரை/தங்கம், வெள்ளை ஆடை, தெளிந்த நீர், கனிவரும் மரங்கள், மாசற்ற வானம் காணுதல் செழிப்பு நிமித்தங்கள்; நிமித்தம் விதிவாதம் அல்ல, தர்மச் சீர்திருத்தத்திற்கான தூண்டுகோல் என இணைக்கப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे यात्रा नाम सप्तविंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथाष्टाविंशत्यधिकशततमो ऽध्यायः स्वप्नाध्यायः पुष्कर उवाच स्वप्नं शौभाशुभं वक्ष्ये दुःखप्रहरणन्तथा नाभिं विनान्यत्र गात्रे तृणवृक्षसमुद्भवः
இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘யாத்திரை’ எனப்படும் 227ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது 228ஆம் ‘ஸ்வப்ன அதிகாரம்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—நான் கனவுகளின் நன்மை‑தீமை, மேலும் துயர் நீக்கும் கனவுகளையும் விளக்குவேன். (விதி:) நாபியைத் தவிர உடலின் வேறு எந்தப் பகுதியில் கனவில் புல் அல்லது மரங்கள் முளைத்துத் தோன்றினால், அதை ஒரு குறி (சகுனம்) என்று அறிய வேண்டும்।
Verse 2
चूर्णं मूर्ध्नि कांस्यानां मुण्डनं नग्नता तथा मलिनाम्बरधारित्वमभ्यङ्गः पङ्कदिग्धता
தலையில் தூள்/சாம்பல் பூசுதல், காஞ்சிப் பாத்திரங்களைப் பயன்படுத்துதல், மொட்டையடித்தல், நிர்வாணம், அழுக்கான ஆடை அணிதல், உடலில் எண்ணெய் தடவுதல், சேற்றால் பூசப்பட்டிருத்தல்—இவை வெளிப்புற ஒழுக்கக் குறிகளாக எண்ணப்படுகின்றன।
Verse 3
उच्चात् प्रपतनञ्चैव विवाहो गीतमेव च तन्त्रीवाद्यविनोदश् च दोलारोहणमेव च
உயரத்திலிருந்து குதித்து விழுதல், திருமண விழா, பாடல், தந்தி வாத்திய இசை மூலம் பொழுதுபோக்கு, மற்றும் ஊஞ்சலில் ஏறுதல்—இவையும் அதிலே சேர்க்கப்பட்டன।
Verse 4
अर्जनं पद्मलोहानां सर्पाणामथ मारणं शरद्यश्चेति ञ , ट च रक्तपुष्पद्रुमाणाञ्च चण्डालस्य तथैव च
‘ஞ’ மற்றும் ‘ட’ எழுத்துகளின் கீழ்—பத்ம-லோகம் (padma-loha) சேகரித்தல், பாம்புகளை கொல்லுதல், ‘சரத்ய’ (இலையுதிர் தொடர்பானவை), மேலும் சிவப்பு மலருடைய மரங்கள், அதுபோல சாண்டாளன்—என்று குறிக்கப்படுகிறது।
Verse 5
वराहाश्वखरोष्ट्राणां तथा चारोहणक्रिया भक्षणं पक्षिमांसानां तैलस्य कृशरस्य च
பன்றி (வராகம்), குதிரை, கழுதை, ஒட்டகம் ஆகியவற்றில் ஏறுதல், பறவைகளின் இறைச்சி உண்ணுதல், மேலும் எண்ணெய் மற்றும் கிருஷர (அரிசி-பருப்பு உணவு) உண்ணுதல்—இவையும் அதேபோல் (கட்டுப்பாட்டிற்குரிய) விடயங்களாகக் கூறப்படுகின்றன।
Verse 6
मातुः प्रवेशो जठरे चितारोहणमेव च शक्रध्वजाभिपतनं पतनं शशिसूर्ययोः
தாயின் கருப்பையில் மீண்டும் புகுதல், சிதையில் ஏறுதல், சக்ரத்வஜம் (இந்திரத்வஜம்) விழுதல், மேலும் சந்திரன்-சூரியன் ‘வீழ்தல்’ (கிரகணக் குறி)—இவை அனைத்தும் அபசகுன உற்பாதக் குறிகளாகக் கணிக்கப்படுகின்றன।
Verse 7
दिव्यान्तरीक्षभौमानामुत्पातानाञ्च दर्शनं देवद्विजातिभूपानां गुरूणाङ्कोप एव च
தெய்வ, ஆகாய, பூமி சார்ந்த உற்பாதங்களின் தோற்றம்/காணுதல்; மேலும் தேவர்கள், இருபிறப்பினர், அரசர்கள், குருக்கள் ஆகியோரின் கோபம்—இவை அனைத்தும் பெரும் அபசகுன நிமித்தங்களாக அறியப்படுகின்றன।
Verse 8
नर्तनं हसनञ्चैव विवाहो गीतमेव च तन्त्रीवाद्यविहीनानां वाद्यानामपि वादनं
நடனம், சிரிப்பு, திருமண விழா, பாடல்; மேலும் தந்திரி வாத்தியத் துணை இல்லாமல்கூட வாத்தியங்களை வாசித்தல்—இவை அனைத்தும் இசை நிகழ்வின் வகைகளாகக் கூறப்படுகின்றன।
Verse 9
स्रोतोवहाधोगमनं स्नानं गोमयवारिणा पङ्कोदकेन च तथा मशीतोयेन वाप्यथ
ஓடும் நீர்ச் சுரங்கத்தின் ஓட்டத்தோடு கீழ்நோக்கிச் செல்லுதல், கோமயம் கலந்த நீரால் குளித்தல், சேறு கலந்த நீராலும், சாம்பல் கலந்த நீராலும் குளித்தல்—இவற்றாலும் சுத்தி உண்டாகும்।
Verse 10
आलिङ्गनं कुमारीणां पुरुषाञ्च मैथुनं हानिश् चैव स्वगात्राणां विरेको वमनक्रिया
கன்னியரை அணைத்தல், ஆண்களுடன் மைதுனம், மேலும் தன் உடலைத் தானே சேதப்படுத்துதல்—இவற்றின் சாந்திக்காக விரேசனம் மற்றும் வமனக் கிரியை விதிக்கப்படுகிறது।
Verse 11
दक्षिणाशाप्रगमनं व्याधिनाभिभवस् तथा फलानामुपहानिश् च धातूनां भेदनं तथा
தெற்கு திசை நோக்கிச் செல்லுதல், நோயால் அடக்கப்படுதல், எதிர்பார்த்த பலன்களின் இழப்பு, மேலும் தாதுக்களின் சிதைவு/விகாரம்—இவை (தோஷ நிமித்த) அறிகுறிகளாகக் கூறப்படுகின்றன।
Verse 12
गृहाणाञ्चैव पतनं गृहसम्मार्जनन्तथा क्रीडा पिशाचक्रव्यादवानरान्त्यनरैर् अपि
வீடுகள் இடிந்து விழுதல், வீட்டைத் துடைத்து சுத்தம் செய்தல், மேலும் விளையாட்டுப் போல் நிகழும் குறும்புத் தொல்லைகள்—இவை பிசாசுகள், மாமிசம் உண்ணும் உயிர்கள், ஆதர்கள், குரங்குகள், மற்றும் தாழ்ந்த/விரோத மனிதர்களாலும் ஏற்படுகின்றன।
Verse 13
परादभिभवश् चैव तस्माच्च व्यसनोद्भवः काषायवस्त्रधारित्वं तद्वस्त्रैः क्रीडनं तथा
பிறரால் தோல்வியுறுதலும் உண்டு; அதிலிருந்து தீய பழக்கங்களால் உண்டாகும் துரதிர்ஷ்டம் எழுகிறது. (மேலும் ஒரு குறி) காவி ஆடைகள் அணிதலும், அவ்வாடைகளோடு விளையாடுதலும் ஆகும்।
Verse 14
तन्त्रीवाद्यविनोदश्चेत्यादिः, तैलस्य कृशरस्य चेत्यन्तः पाठः छ , झ पुस्तकद्वये नास्ति विवाहोत्सव एव चेति ज तासामेव च मैथुनमिति ज हानिश् चैवेत्यादिः क्रीडनं तथेत्यन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति स्नेहपानावगाहौ च रक्तमाल्यानुलेपनं इत्यधान्यानि स्वप्नानि तेषामकथनं शुभं
‘தந்திரிவாத்ய‑வினோதம்’ எனத் தொடங்கி ‘எண்ணெய் மற்றும் க்ருஷர’ என முடியும் பாடம் ச, ழ கைப்பிரதிகளில் இல்லை. ஜ கைப்பிரதி ‘திருமண‑உற்சவமே’ என்றும், ‘அந்தப் பெண்களுடனேயே மைதுனம்’ என்றும் வாசிக்கிறது. ‘ஹானி…’ எனத் தொடங்கி ‘…க்ரீடனம் ததா’ என முடியும் பகுதியும் ஜ கைப்பிரதியில் இல்லை. நெய்/எண்ணெய் அருந்துதல், நெய்ப்பொருள் போன்ற ச்நிக்த திரவத்தில் மூழ்கிக் குளித்தல், சிவப்பு மாலைகள் அணிதல், உடலில் லேபனம் பூசுதல்—இத்தகைய கனவுகள் பிறரிடம் சொல்லப்படாவிட்டால் சுபமாகக் கருதப்படும்।
Verse 15
भूजश् च स्वपनं तद्वत् कार्यां स्नानं द्विजार्चनं तिलैर् होमो हरिब्रह्मशिवार्कगणपूजनं
உணவு உண்ணுதலும் அதுபோல அளவான உறக்கமும் செய்ய வேண்டும். நீராடுதல், த்விஜர் (பிராமணர்) வழிபாடு, எள்ளால் ஹோமம், மேலும் ஹரி (விஷ்ணு), பிரம்மா, சிவன், சூரியன், கணங்கள் ஆகியோரின் பூஜை செய்ய வேண்டும்।
Verse 16
तथा स्तुतिप्रपठनं पुंसूक्तादिजपस् तथा स्वप्नास्तु प्रथमे यामे संवत्सरविपाकिनः
அதேபோல் ஸ்துதிகளைப் பாராயணம் செய்தலும், புருஷஸூக்தம் முதலியவற்றை ஜபித்தலும் செய்ய வேண்டும். இரவின் முதல் யாமத்தில் வரும் கனவுகள் சுமார் ஒரு ஆண்டில் பலிக்கும்।
Verse 17
षड्भिर्मासैर् द्वितीये तु त्रिभिर्मासैर् त्रियामिकाः चतुर्थे त्वर्धमासेन दशाहादरुणोदये
இரண்டாம் நிலையில் பலன் ஆறு மாதங்களில்; மூன்றாமில் மூன்று மாதங்களில்; நான்காமில் அரைமாதத்தில்; உத்தம நிலையில் அருணோதய வேளையில் பத்து நாட்களில் सिद्धி பெறும்।
Verse 18
एकस्यामथ चेद्रात्रौ शुभं वा यदि वाशुभं पश्चादृष्टस्तु यस्तत्र तस्य पाकं विनिर्दिशेत्
ஒரே இரவில் சுபமோ அசுபமோ எனும் நிமித்தம் தோன்றினால், அதன் பின் அங்கே காணப்படுவதைக் கொண்டு அதன் பலன் ‘பாகம்’ (முதிர்ச்சி) சிறப்பாக நிர்ணயிக்க வேண்டும்।
Verse 19
तस्मात्तु शोभने स्वप्ने पश्चात्स्वापो न शस्यते शैलप्रासादनागाश्ववृषभारोहणं हितं
ஆகையால் சுபஸ்வப்னம் கண்ட பின் மீண்டும் உறங்குதல் உகந்ததல்ல. அப்போது மலை, அரண்மனை, யானை, குதிரை அல்லது காளை மீது ஏறுவது போன்ற கனவு நன்மை தரும்।
Verse 20
द्रुमाणां श्वेतपुष्पाणां गगने च तथा द्विज द्रुमतृणोद्भवो नाभौ तथा च बहुबाहुता
ஓ இருமுறை பிறந்தவரே! கனவில் வானில் வெண்மலர் மரங்களைப் பார்ப்பதும், நாபியிலிருந்து மரங்களும் புல்களும் முளைப்பதையும் பார்ப்பதும், மேலும் பல கரங்கள் உடையதுமாக—இவை இங்கு கூறப்பட்ட நிமித்த-லக்ஷணங்கள்।
Verse 21
तथा च बहुशीर्षत्वं पलितोद्भव एव च सुशुक्रमाल्यधारित्वं सुशुक्लाम्बरधारिता
அதேபோல் பல தலைகள் உடையதாகவும், பளித (சாம்பல்-வெண்) முடி தோன்றியதாகவும்; குற்றமற்ற வெண்மாலை அணிந்ததாகவும், தூய வெண்வஸ்திரம் தரித்ததாகவும்—(இவையும் லக்ஷணங்கள்)।
Verse 22
चन्द्रार्कताराग्रहणं परिमार्जनमेव च शक्रध्वजालिङ्गनञ्च ध्वजोच्छ्रायक्रिया तथा
சந்திர, சூரிய, நட்சத்திர/கிரக கிரகணங்களுக்குரிய விரதநியமங்கள், தூய்மைக்கான பரிமார்ஜனம், இந்திரத் த்வஜத்தை அணைத்தல்/தொடுதல் என்ற சடங்கு, மேலும் த்வஜோச்ச்ராயம் (கொடி உயர்த்தும்) விதியும் கூறப்பட்டுள்ளது।
Verse 23
भूम्यबुधाराग्रहणं शत्रूणाञ्चैव विक्रिया जयो विवादे द्यूते च सङ्ग्रामे च तथा द्विज
நிலமும் நீர்நதிகளும் லாபமாகக் கைப்பற்றப்படுதல், மேலும் பகைவரின் வீழ்ச்சி—இவை வழக்குவாதம், சூதாட்டம், போர் ஆகியவற்றிலும் வெற்றியை முன்னறிவிக்கும், ஓ இருபிறப்பனே।
Verse 24
भक्षणञ्चार्द्रमांसानाम्पायसस्य च भक्षणं दर्शनं रुधिरस्यापि स्नानं वा रुधिरेण च
ஈர/கச்சா மாமிசம் உண்ணுதல், பாயசம் உண்ணுதல், இரத்தம் காணுதல், அல்லது இரத்தத்தில் குளித்தல்—இவை இங்கு அமங்கலக் குறிகளாக உரைக்கப்படுகின்றன।
Verse 25
प्रथमे भागे इति ख भूम्यम्बुधीनां ग्रहणमिति क , छ , ञ च सरारुधिरमद्यानां पानं क्षीरस्य वाप्यथ अस्त्रैर् विचेष्टनं भूमौ निर्मलं गगनं तथा
முதல் பகுதியில் ‘க’ (kha) என்ற எழுத்து கூறப்படுகிறது; நிலமும் கடல்களும் கைப்பற்ற/வசப்படுத்த ‘க’, ‘ச’, ‘ஞ’ என்ற எழுத்துகள் உபதேசிக்கப்படுகின்றன. அதன் பின் இரத்தம் கலந்த மதுபானம் முதலியன அல்லது பால் அருந்துதல்; மேலும் மந்திரவலமுடைய ஆயுதங்களால் தரையில் அசாதாரண அசைவுகளை ஏற்படுத்துதல், ஆகாயத்தை நிர்மலமாக (தெளிவாக) ஆக்குதல் என்பதும் சொல்லப்படுகிறது।
Verse 26
मुखेन दोहनं शस्तं महिषीणां तथा गवां सिंहीनां हस्तिनीनाञ्च बडवानां तथैव च
வாயால் கறத்தல் (உறிஞ்சி பால் எடுதல்) எருமைமாடுகளுக்கும் பசுக்களுக்கும், மேலும் சிங்கப்பெண், யானைப்பெண், குதிரைப்பெண் (மாடை) ஆகியவற்றுக்கும் உரியதாக/விதியாகக் கூறப்பட்டுள்ளது।
Verse 27
प्रसादो देवविप्रेभ्यो गुरुभ्यश् च तथा द्विज अम्भसा चाभिषेकस्तु गवां शृङ्गच्युतेन च
ஓ இருமுறை பிறந்தவனே! தேவர்களுக்கும், பண்டித பிராமணர்களுக்கும், குருமார்களுக்கும் பிரசாதத்தை வழங்க வேண்டும்; நீரால் அபிஷேகம் செய்யவும், பசுக்களின் கொம்பின் நுனியிலிருந்து வழிந்த நீராலும் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 28
चन्द्राद् भ्रष्टेन वा राम ज्ञेयं राज्यप्रदं हि तत् राज्याभिषेकश् च तथा छेदनं शिरसो ऽप्यथ
ஓ ராமா! சந்திரனிலிருந்து விழுந்த (நிமித்தம்) இருந்தாலும் அது அரசாட்சியை அளிப்பதாக அறிய வேண்டும்; அதுபோல அது ராஜாபிஷேகத்தின் குறியீடு, பின்னர் தலைச்சேதத்தையும் குறிக்கும்।
Verse 29
मरणं वह्निलाभश् च वह्निदाहो गृहादिषु लब्धेश् च राजलिङ्गानां तन्त्रीवाद्याभिवादनं
மரணம், அக்கினி கிடைத்தல், வீடு முதலிய இடங்களில் தீப்பற்றுதல், அரசச் சின்னங்கள் கிடைத்தல், மேலும் தந்திரி வாத்தியங்கள் முதலிய இசையுடன் வணக்கம்—இவை முக்கிய நிமித்தங்களாக கூறப்பட்டுள்ளன।
Verse 30
यस्तु पश्यति स्वप्नान्ते राजानं कुञ्जरं हयं हिरण्यं वृषभङ्गाञ्च कुटुम्बस्तस्य वर्धते
கனவின் முடிவில் அரசன், யானை, குதிரை, பொன், மேலும் காளைகள் மற்றும் சுப அங்கங்கள்/சுப குறிகள் ஆகியவற்றைக் காண்பவன்—அவனுடைய குடும்பம் செழிக்கும்।
Verse 31
वृषेभगृहशैलाग्रवृक्षारोहणरोदनं घृटविष्ठानुलेपो वा अगम्यागमनं तथा
காளை, வீடு, மலைச் சிகரம் அல்லது மர உச்சியில் ஏறி அழுதல்; நெய் அல்லது மலம் பூசிக்கொள்ளுதல்; மேலும் அணுகத் தகாத (தடைசெய்யப்பட்ட) இடம்/விஷயத்திற்குச் செல்லுதல்—இவை அசுத்தமும் மீறலுமான செயல்களாகக் கூறப்பட்டுள்ளன।
Verse 32
सितवस्त्रं प्रसन्नाम्भः फली वृक्षो नभो ऽमलं
வெள்ளை ஆடைகள், தெளிந்த (அமைதியான) நீர், கனிதரும் மரம், களங்கமற்ற வானம்—இவை சுப நிமித்தங்கள்.
Frequently Asked Questions
Dreams are treated as śubha (auspicious), aśubha (inauspicious), and duḥkha-praharaṇa (sorrow-dispelling), with specific images and bodily/social scenarios mapped to predicted outcomes.
Bathing and purification, honoring brāhmaṇas and gurus, sesame homa, worship of Hari–Brahmā–Śiva–Sūrya–Gaṇas, hymn-recitation, and japa of the Puruṣa-sūkta and related formulas.
By the watch of the night: first watch results mature about a year later; second in six months; third in three months; fourth in half a month; and some culminate within ten days near dawn (aruṇodaya).
It presents a rule that certain prosperity-linked dreams (e.g., unctuous drinking/immersion, red garlands, anointments) retain auspicious potency when kept private, implying restraint and ritual containment of omen-power.
Examples include white garments, clear water, a fruit-bearing tree, a spotless sky, and—toward the end of a dream—seeing a king, elephant, horse, and gold, which is linked to household prosperity.