Adhyaya 227

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे दण्डप्रणयनं नाम षड्विंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ सप्तविंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः युद्धयात्रा पुष्कर उवाच यदा मन्येत नृपतिराक्रन्देन बलीयसा पार्ष्णिग्राहो ऽभिभूतो मे तदा यात्रां प्रयोजयेत्

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் “தண்டப்ரணயனம்” எனும் 226ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது 227ஆம் அதிகாரம் “யுத்தயாத்திரை” தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—வலிமைமிக்க பகைவன் போர்முழக்கத்துடன் என்னை அழுத்துகிறான்; பின்னால் தாக்கும் பார்ஷ்ணிக்ராஹன் என்னை அடக்கிவிட்டான் என்று அரசன் கருதினால், அவன் படையெடுப்பைத் தொடங்க வேண்டும்।

Verse 2

पुष्ता योधा भृटा भृत्याः प्रभूतञ्च बलं मम मूलरक्षासमर्थो ऽस्मि तैर् गत्वा शिविरे व्रजेत्

என் வீரர்கள் நன்கு ஆயத்தமாய், போஷிக்கப்பட்டுள்ளனர்; கூலிப்படையும் பணியாளர்களும் உரிய ஆதரவுடன் உள்ளனர்; என் படை மிகுந்தது. முதன்மைத் தளத்தை காக்க நான் வல்லவன்; ஆகவே அவர்களுடன் சென்று படைமுகாமை அடைய வேண்டும்।

Verse 3

शत्रोर्वा व्यसने यायात् दैवाद्यैः पीडितं परं भूकम्पो यान्दिशं याति याञ्च केतुर्व्यदूषयत्

அல்லது பகைவன் பேரிடரில் சிக்கியிருக்கலாம்—தெய்வாதி கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்ட காரணங்களால் கடுமையாகப் பீடிக்கப்பட்டு. (இது) நிலநடுக்கம் நகரும் திசையாலும், கேது (தூமகேது) மாசுபடுத்திய திசையாலும் அறியப்படும்।

Verse 4

विद्विष्टनाशकं सैन्यं सम्भूतान्तःप्रकोपनं शरीरस्फुरणे धन्ये तथा सुस्वप्रदर्शने

வெறுக்கத்தக்க பகைவனை அழிக்கும் படை எழுகிறது; உள்ளத்தில் ஒரு உந்துதல்/கிளர்ச்சி தோன்றுகிறது. உடலில் மங்களமான துடிப்பு ஏற்படுதல், மேலும் நல்ல கனவுகள் தோன்றுதல்—இவையே குறிகள்।

Verse 5

निमित्ते शकुने धन्ये जाते शत्रुपुरं व्रजेत् पुनर्जित्वेति ग , घ , ज च तैर् वृत्वा इति साधुः सम्भूतान्तःकोपदमिति ख , छ च पदातिनागबहुलां सेनां प्रावृषि योजयेत्

மங்களமான சகுன-நிமித்தம் நிகழ்ந்தால் பகைவரின் நகரத்தை நோக்கி செல்ல வேண்டும்; சில பாடங்களில்—வென்று மீண்டும் திரும்ப வேண்டும் என்று உள்ளது. படைகளை உரிய முறையில் தேர்ந்து அமைத்து முன்னேறுதல் சிறந்தது. மழைக்காலத்தில் காலாட்படை மற்றும் யானைகள் மிகுந்த படையை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 6

हेमन्ते शिशिरे चैव रथवाजिसमाकुलां चतुरङ्गबलोपेतां वसन्ते वा शरन्म्मुखे

ஹேமந்தம், சிசிரம் ஆகிய குளிர்காலங்களில் அல்லது வசந்தத்தில், அல்லது சரத்காலத் தொடக்கத்தில், ரதங்களும் குதிரைகளும் நிறைந்த, சதுரங்கப் படையுடன் கூடிய சேனையுடன் புறப்பட வேண்டும்।

Verse 7

सेना पदातिबहुला शत्रून् जयति सर्वदा अङ्गसक्षिणभागे तु शस्तं प्रस्फुरणं भवेत्

காலாட்கள் மிகுந்த சேனை எப்போதும் பகைவரை வெல்லும். மேலும் உடலின் வலப்புறத்தில் ஆயுதம் (அல்லது ஆயுதம் தாங்கும் கை) துடித்தல்/ச்புரித்தல் நல்ல குறியாகக் கருதப்படுகிறது।

Verse 8

न शस्तन्तु तथा वामे पृष्ठस्य हृदयस्य च लाञ्छनं पिटकञ्चैव विज्ञेयं स्फुरणं तथा

ஆனால் இடப்புறத்தில், மேலும் முதுகிலும் இதயப் பகுதியில் தோன்றும் குறிகள் நன்மையாகக் கருதப்படாது. அதுபோல புண்/கட்டி (பிடகம்) மற்றும் உடல் துடிப்பு ஆகியனவும் அபசகுனமாக அறிய வேண்டும்।

Verse 9

विपर्ययेणाभिहितं सव्ये स्त्रीणां शुभं भवेत्

ஆண்களுக்கு கூறியதன் எதிர்மாறாக, பெண்களுக்கு இடப்புறச் சின்னங்கள் நன்மையாகும் என்று சொல்லப்படுகிறது।