Adhyaya 119

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे भारतवर्षं नामाष्टादशाधिकशततमो ऽध्यायः अथैकोनविंशत्यधिकशततमो ऽध्यायः महाद्वीपादि अग्निर् उवाच लक्षयोजनविस्तारं जम्बूद्वीपं समावृतम् शक्तिमानृक्षपर्वत इति घ , छ च शुक्तिमानृक्षपर्वत इति ज नव भेदा भवन्त्यस्येति झ शक्तिमत इति ख , ग , घ , झ च लक्ष्ययोजनमनेन क्षीरोदेन समन्ततः

இவ்வாறு ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘பாரதவர்ஷம்’ எனும் 118ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘மகாத்வீபாதி’ பற்றிய 119ஆம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—ஜம்பூத்வீபம் ஒரு லட்ச யோஜன பரப்பளவு உடையது; அது எல்லாத் திசைகளிலும் சூழப்பட்டுள்ளது. (பாடவேறுபாடு: சக்திமான்/சுக்திமான் ரிக்ஷபர்வதம் அல்லது சக்திமத்.) இதற்கு ஒன்பது பிரிவுகள் உள்ளன. இதைச் சுற்றிலும் ஒரு லட்ச யோஜன அளவு விரிந்த க்ஷீரோத சமுத்திரம் உள்ளது.

Verse 2

संवेष्ट्य क्षारमुदधिं प्लक्षद्वीपस् तथा स्थितः सप्त मेधातिथेः पुत्राः प्लक्षद्वीपेश्वरास् तथा

உப்புக் கடலால் சூழப்பட்ட ப்லக்ஷத் தீவு அங்கே அமைந்துள்ளது; மேலும் மேதாதிதியின் ஏழு புதல்வரும் ப்லக்ஷத் தீவின் அரசாதிபதிகளாக உள்ளனர்.

Verse 3

स्याच्छान्तभयः शिशिरः सुखोदय इतः परः आनन्दश् च शिवः क्षेमो ध्रुवस्तन्नामवर्षकं

‘அச்சம் தணிப்பவன்’, ‘குளிர்ந்த/சாந்தமானவன்’, ‘இன்ப எழுச்சியை அளிப்பவன்’, ‘அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவன்’, ‘ஆனந்தம்’, ‘சிவம் (மங்கலம்)’, ‘க்ஷேமம் (நலன்)’, ‘துருவம் (அசையாதவன்)’—இவை அவனுக்குரிய நாமம் வழங்கும் சிறப்புப்பெயர்கள்.

Verse 4

मर्यादाशैलो गोमेधश् चन्द्रो नारददुन्द्भी सोमकः सुमनाः शैलो वैभ्राजास्तज्जनाः शुभाः

மர்யாதாசைலம், கோமேதம், சந்திரம், நாரத-துந்துபி, சோமகம், சுமனா, வைப்ராஜ மலை—மேலும் அங்கு வாழும் மங்கலமான மக்கள்—என்று அறிவிக்கப்படுகிறது.

Verse 5

नद्यः प्रधानाः सप्तात्र प्लक्षाच्छाकान्तिकेषु च जीवनं पञ्चसास्रं धर्मो वर्णाश्रमात्मकः

இங்கே ஏழு முதன்மை நதிகள் உள்ளன; ப்லக்ஷம் மற்றும் ஷாகப் பகுதிகளிலும் ஆயுள் ஐயாயிரம் ஆண்டுகள்; மேலும் தர்மம் வர்ண-ஆச்ரம முறையின்படி அமைகிறது.

Verse 6

आर्यकाः कुरवश् चैव विविंशा भाविनश् च ते विप्राद्यास्तैश् च सोमो ऽर्च्यो द्विलक्षश्चाब्धिलक्षकः

ஆர்யகர்கள், குருக்கள், விவிம்‌ஷர்கள், பாவினர்கள்—பிராமணர் முதலிய வர்ணங்களுடன்—இவர்கள் அனைவராலும் சோமன் ஆராதிக்கப்பட வேண்டும்; அதன் பலன் இரு லட்சமும் ‘அப்தி-லட்சம்’ எனும் அளவிலா புண்ணியமும் ஆகும்.

Verse 7

मानेनेक्षुरसोदेन वृतो द्विगुणशाल्मलः वपुष्मतः सप्त पुत्राः शाल्मलेशास् तथाभवन्

இட்சுரச-நீர் (வெல்லப்பாகு போன்ற) அகழியால் சூழப்பட்ட ‘த்விகுண-சால்மல’ எனும் தீவு இருந்தது. வபுஷ்மதனிடமிருந்து ஏழு புதல்வர்கள் பிறந்து, அவர்கள் சால்மலத்தின் அரசர்களாயினர்.

Verse 8

श्वेतो ऽथ हरितश् चैव जीमूतो लोहितः क्रमात् वैद्युतो मानसश् चैव सुप्रभो नाम वर्षकः

வரிசையாக ‘வர்ஷக’ (மழை செய்பவர்கள்) எனப்படுவோர்—ச்வேத, ஹரித, ஜீமூத, லோஹித, வைத்யுத, மானஸ, சுப்ரப; இவர்களே மழை பொழிவிப்போர் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 9

द्विगुणो द्विगुणेनैव सुरोदेन समावृतः कुमुदश्चानलश् चैव तृतीयस्तु वलाहकः

அதன்பின் வரும் பகுதி முன்பதின் இருமடங்கு; மீண்டும் இருமடங்காக்கப்பட்டது; அது ‘சுரோத’ எனும் கடலால் சூழப்பட்டது. அங்கே குமுத, அனல; மூன்றாவது வலாஹக.

Verse 10

द्रोणः कंको ऽथ महिषः ककुद्मान् सप्त निम्नगाः कपिलाश्चारुणाः पीताः कृष्णाःस्युर्ब्राह्मणादयः

த்ரோண, கங்க, மஹிஷ, ககுத்மான்—இவை பெயர்கள். ஏழு ‘நிம்நகா’ (தாழ்வான நிலப் பாய்ச்சல்கள்) உள்ளன. பிராமணர் முதலிய நான்கு வர்ணங்கள் முறையே கபில, சாருண, பீத, கிருஷ்ண என வர்ணிக்கப்படுகின்றன.

Verse 11

वायुरूपं यजन्ति स्म सुरोदेनायमावृतः द्वीपस् तथा स्मृत इति झ वर्णाश्रमात्मज इति ख , घ , ज च कुमुदश्चोन्नतश् चैवेति ख , ग , घ , ङ च कर्को ऽथेति क सुरोदेन समावृत इति घ ज्योतिष्मतः कुशेशाः स्युरुद्गिजो धेनुमान् सुतः

அவர்கள் வாயு-ரூபத் தெய்வத்தை வழிபடுகின்றனர். இந்தத் தீவு ‘சுரோத’ எனும் கடலால் சூழப்பட்டது என்று மரபில் நினைவுகூரப்படுகிறது. சில பாடங்களில்—“வர்ணாஶ்ரமம் அவனுடைய மகன்”; வேறிடங்களில்—“குமுத, உன்னத”; இன்னொரு இடத்தில்—“கர்க” என்ற பெயரும் கூறப்படுகிறது. ஜ்யோதிஷ்மதனிடமிருந்து குஷேசன் பிறக்கிறான்; தேனுமானின் மகன் உத்கி.

Verse 12

द्वैरथो लंवनो धैर्यः कपिलश् च प्रभाकरः विप्राद्या दधिमुख्यास्तु ब्रह्मरूपं यजन्ति ते

த்வைரத, லம்வன, தைர்ய, கபில, பிரபாகர; மேலும் ததிமுக முதலிய பிராமணாதி வகுப்பினர்—இவர்கள் அனைவரும் பிரம்மரூபத்தை யஜித்து வழிபடுகின்றனர்.

Verse 13

विद्रुमो हेमशैलश् च द्युतिमान् पुष्पवांस् तथा कुशेशयो हरिः शैलो वर्षार्थं मन्दराचलः

வித்ரும, ஹேமசைல; த்யுதிமான், புஷ்பவான்; குஷேசய, ஹரி—இவை மலைகள்; மேலும் மழை வேண்டி மந்தராசலத்தை (வழிபடுகின்றனர்).

Verse 14

वेष्टितो ऽयं घृतोदेन क्रौञ्चद्वीपेन सो ऽप्यथ क्रौञ्चेश्वराः द्युतिमतः पुत्रास्तन्नामवर्षकाः

இந்த (சாகத்வீபம்) நெய்-கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது; அடுத்தது க்ரௌஞ்சத்வீபம். க்ரௌஞ்சத்தின் அரசர்கள் த்யுதிமானின் புதல்வர்கள்; அங்குள்ள வர்ஷங்கள் (பிரதேசங்கள்) அவர்களின் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன.

Verse 15

कुशलो मनोनुगश्चोष्णः प्रधानो ऽथान्धकारकः मुनिश् च दुन्दुभिः सप्त सप्त शैलाश् च निम्नगाः

குஷல, மனோனுக, உஷ்ண, பிரதான, அந்தகாரக; மேலும் முனி, துந்துபி—இவர்கள் ஏழு; மேலும் (அங்கே) ஏழு மலைகளும் ஏழு நதிகளும் உள்ளன.

Verse 16

क्रौञ्चश् च वाम्नश् चैव तृतीयश्चान्धकारकः देववृत् पुण्डरीकश् च दुन्दुभिर्द्विगुणो मिथः

‘க்ரௌஞ்ச’ மற்றும் ‘வாம்ன’ (நரகங்கள்); மூன்றாவது ‘அந்தகாரக’. மேலும் ‘தேவவ்ருத்’, ‘புண்டரீக’, ‘துந்துபி’—இவை ஒன்றுக்கொன்று இரட்டையாக/ஜோடியாகக் கணிக்கப்படுகின்றன.

Verse 17

द्वीपा द्वीपेषु ये शैला यथा द्वीपानि ते तथा पुष्कराः पुष्कला धन्यास्तीर्था विप्रादयो हरिम्

தீவுகளுக்குள் தீவுகளும், அந்தத் தீவுகளிலுள்ள மலைகளும், தீவுகளின் அமைப்பைப் போலவே ஒழுங்காக அமைந்துள்ளன. புஷ்கரங்கள் மிகச் செழுமையும் புண்ணியமும் உடையவை; தீர்த்தங்கள் பிராமணர் முதலியோருடன் சேர்ந்து ஹரி (விஷ்ணு) பக்தியில் ஈடுபடுகின்றன.

Verse 18

यजन्ति क्रौञ्चद्वीपस्तु दधिमण्डोदकावृतः संवृतः शाकद्वीपेन हव्याच्छाकेश्वराः सुताः

க்ரௌஞ்சத் தீவில் யாக வழிபாடு நடைபெறுகிறது. அந்தத் தீவு தயிமண்டம் (மோர்/தயிர்நீர்) எனும் கடலால் சூழப்பட்டு, மேலும் ஶாகத் தீவால் மூடப்பட்டுள்ளது. அங்கு ஹவ்யாவின் புதல்வர்கள் ‘ஶாகேஶ்வரர்’ எனப் புகழ்பெற்ற (ஆளும் வம்சம்).

Verse 19

जलदश् च कुमारश् च सुकुमारो मणीवकः कुशोत्तरथो मोदाकी द्रुमस्तन्नामवर्षकाः

ஜலத, குமார, சுகுமார, மணீவக, குஷோத்தரத, மோதாகீ, த்ரும—இவையே வர்ஷங்கள் (பிரதேசப் பிரிவுகள்) என்பவற்றின் பெயர்கள்.

Verse 20

उदयाख्यो जलधरो रैवतः श्यामकोद्रकौ आम्विकेयस् तथा रम्यः केशरी सप्त निम्नगाः

உதயாக்ய, ஜலதர, ரைவத, ஷ்யாமக, ஓத்ரக, ஆம்பிகேய, மேலும் ரம்ய, கேசரீ—இவையே ஏழு நதிகள் (நிம்நகைகள்).

Verse 21

रुद्राभ इति क विक्रम इति ख , छ च कुशल इत्य् आदिः, निम्नगा इत्य् अन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति तृतीयश्चानुकारक इति घ , झ च पुष्कलावत्यां तीर्था इति घ मगा मगधमनस्या मन्दगाश् च द्विजातयः यजन्ति सूर्यरूपं तु शाकः क्षीराब्धिना वृतः

மகர்கள், மகத-மனஸ்யர்கள், மந்தகர்கள்—இவ்விருபிறப்பினர் சூரியனின் வெளிப்பட்ட ரூபத்தை வழிபடுகின்றனர்; மேலும் ஶாக (ஶாகத் தீவு/ஶாக நாடு) க்ஷீரக் கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 22

पुष्करेणावृतः सो ऽपि द्वौ पुत्रौ सवनस्य च मसावीतो धातकिश् च वर्षे द्वे नामचिह्निते

அவனும் புஷ்கரத் தீவால் சூழப்பட்டிருந்தான். சவனனுக்கு மசாவீதன், தாதகி என இரு புதல்வர்கள்; அவர்களது பெயர்களால் இரண்டு வர்ஷங்கள் (பிரதேசங்கள்) பெயரிடப்பட்டன.

Verse 23

एको ऽद्रिर्मानसाख्यो ऽत्र मध्यतो वलयाकृतिः योजनानां सहस्राणि विस्तारोच्छ्रायतः समः

இங்கு ‘மானசா’ எனப்படும் ஒரே மலை உள்ளது; அது நடுவில் வளைய வடிவில் அமைந்துள்ளது. அதன் அகலமும் உயரமும் சமம்—இரண்டும் ஆயிரம் யோஜனைகள்.

Verse 24

जीवनं दशसाहस्रं सुरैर् ब्रह्मात्र पूज्यते स्वादूदकेनोदधिना वेष्टितो द्वीपमानतः

அங்கு ஆயுள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வரை நீள்கிறது; அங்கே தேவர்கள் பிரம்மாவை வழிபடுகின்றனர். அந்தத் தீவு தன் அளவிற்கு ஏற்ப இனிய நீர்க் கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 25

ऊनातिरिक्तता चापां समुद्रेषु न जायते उदयास्तमनेष्विन्दोः पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः

கடல்களின் நீரில் குறைவும் மிகுதியும் ஏற்படாது; சந்திரன் உதயமும் அஸ்தமனமும் நிகழும் வேளையிலும், சுக்ல-கிருஷ்ண இரு பக்ஷங்களிலும் கூட.

Verse 26

दशोत्तराणि पञ्चैव अङ्गुलानां शतानि वै अपां वृद्धिक्षयौ दृष्टौ सामुद्रीणां महामुने

மகாமுனியே! கடல்நீரின் உயர்வு-தாழ்வு ஐந்நூற்று பத்து அங்குல (அங்குல அளவு) எனக் காணப்பட்டுள்ளது.

Verse 27

स्वादूदका बहुगुणा भूर्हैमी जन्तुवर्जिता लोकालोकस्ततः शैलो योजनायुतविस्तृतः

அங்கே ‘ஸ்வாதூதகா’ எனப்படும் நிலம் உள்ளது; அது பல சிறந்த குணங்களால் செழுமை பெற்றது. அதன் தரை பொன்னிறமாகவும் உயிரினங்கள் அற்றதாகவும் உள்ளது. அதற்கு அப்பால் ‘லோகாலோக’ மலை உள்ளது; அது பத்தாயிரம் யோஜன அகலத்தில் விரிந்துள்ளது.

Verse 28

लोकालोकस्तु तमसावृतो ऽथाण्डकटाहतः भूमिः साण्डकटाहेन पञ्चाशत्कोटिविस्तरा

லோகாலோக மலை இருளால் மூடப்பட்டுள்ளது; அதன் அப்பால் ‘அண்ட-கடாஹ’ எனப்படும் பிரபஞ்சத்தின் ஓடு உள்ளது. பூமி அந்த அண்ட-கடாஹத்துடன் சேர்ந்து ஐம்பது கோடி (யோஜன) அகலமென கூறப்படுகிறது.