Adhyaya 109

Verse 1

अथ नवाधिकशततमो ऽध्यायः तीर्थमाहात्म्यं अग्निर् उवाच माहात्म्यं सर्वतीर्थानां वक्ष्ये यद्भक्तिमुक्तिदं यस्य हस्तौ च पादौ च मनश् चैव सुसंयतं

இப்போது நூற்றொன்பதாம் அதிகாரம்—தீர்த்தமாஹாத்மியம். அக்னி கூறினார்—அனைத்து தீர்த்தங்களின் மகிமையை நான் உரைப்பேன்; அது பக்தியும் முக்தியும் அளிப்பது; யாருடைய கைகள், கால்கள், மேலும் மனமும் நன்கு கட்டுப்பட்டுள்ளதோ அவர்க்கு.

Verse 2

विद्या तपश् च कीर्तिश् च स तीर्थफलमश्नुते स्वसंयतमिति घ प्रतिग्राहादुपावृत्तो लघ्वाहारो जितेन्द्रियः

கல்வி, தவம், நற்கீர்த்தி—அவன் தீர்த்தப் பயனை அடைகிறான். அவன் தன்னடக்கம் உடையவனாக, பரிசு/தானம் ஏற்கும் பழக்கத்திலிருந்து விலகி, குறைவாக உண்பவனாக, புலன்களை வென்றவனாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 3

निष्पपस्तीर्थयात्री तु सर्वयज्ञफलं लभेत् अनुपोष्य त्रिरात्रीणि तीर्थान्यनभिगम्य च

பாவமற்ற தீர்த்தயாத்திரிகன் எல்லா யாகங்களின் பயனையும் பெறுவான். மேலும் மூன்று இரவுகள் நோன்பிருந்து, பிற தீர்த்தங்களுக்கு செல்லாமல் இருந்தாலும், அந்தப் பயனை அடைவான்.

Verse 4

अदत्वा काञ्चनं गाश् च दरिद्रो नाम जायते तीर्थाभिओगमने तत् स्याद्यद्यज्ञेनाप्यते फलं

தங்கமும் பசுக்களும் தானம் செய்யாவிட்டால் மனிதன் ‘ஏழை’ எனப்படுவான். ஆனால் தீர்த்தங்களுக்கு சென்று வணங்குவதால், யாகத்தினாலும் கிடைக்கும் அதே பயன் கிடைக்கும்.

Verse 5

पुष्करं परमं तीर्थं सान्निध्यं हि त्रिसन्ध्यकं दशकोटिसहस्राणि तीर्थानां विप्र पुष्करे

புஷ்கரம் உன்னத தீர்த்தம்; அங்கு மூன்று சந்திகளிலும் (விடியல், நண்பகல், மாலை) சிறப்பு தெய்வ சாந்நித்யம் உண்டு. ஓ பிராமணரே, புஷ்கரத்தில் தீர்த்தங்களின் பத்து கோடி ஆயிரங்களின் மகிமை நிலைகொள்கிறது.

Verse 6

ब्रह्मा सह सुरैर् आस्ते मुनयः सर्वमिच्छवः देवाः प्राप्ताः सिद्धिमत्र स्नाताः पितृसुरार्चकाः

இங்கே பிரம்மா தேவர்களுடன் தங்குகிறார்; எல்லாச் சித்திகளையும் விரும்பும் முனிவர்களும் இங்கே வாழ்கிறார்கள். இங்கே தேவர்கள் சித்தியை அடைகிறார்கள்; இங்கே நீராடும் பித்ரு-தேவ வழிபாட்டாளர்கள் நிறைவைப் பெறுகிறார்கள்.

Verse 7

अश्वमेधफलं प्राप्य ब्रह्मलोकं प्रयान्ति ते कार्त्तिक्यामन्नदानाच्च निर्मलो ब्रह्मलोकभाक्

அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனுக்கு ஒப்பான புண்ணியத்தைப் பெற்று அவர்கள் பிரம்மலோகத்திற்குச் செல்கிறார்கள். கார்த்திகை மாதத்தில் அன்னதானம் செய்தால் மனிதன் தூய்மையடைந்து பிரம்மலோகத்தை அடைவான்.

Verse 8

पुष्करे दुष्करं गन्तुं पुष्करे दुष्करं तपः दुष्करं पुष्करे दानं वस्तुं चैव सुदुष्करं

புஷ்கரத்திற்குச் செல்வது கடினம்; புஷ்கரத்தில் தவம் செய்வதும் கடினம். புஷ்கரத்தில் தானம் செய்வதும் கடினம்; அங்கே வாழ்வது மிகக் கடினம்.

Verse 9

तत्र वासाज्जपच्छ्राद्धात् कुलानां शतमुद्धरेत् जम्बुमार्गं च तत्रैव तीर्थन्तण्डुलिकाश्रमं

அங்கே தங்கி ஜபமும் ஸ்ராத்தமும் செய்தால் ஒருவர் நூறு குலங்களை உயர்த்துவார். அங்கேயே ஜம்புமார்கம் மற்றும் தண்டுலிகாஶ்ரமம் எனும் தீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 10

कर्णाश्रमं कोटितीर्थं नर्मदा चार्वुदं परं तीर्थञ्चर्मण्वती सिन्धुः सोमनाथः प्रभासकं

கர்ணாஶ்ரமம், கோடிதீர்த்தம், நர்மதா, உன்னதமான ஆர்வுதம், சர்மண்வதீ தீர்த்தம், சிந்து, சோமநாதர், பிரபாசம்—இவை நினைவிற்குரிய புனிதத் தலங்கள்.

Verse 11

सरस्वत्यब्धिसङ्गश् च सागरन्तीर्थमुत्तमं येति ख , ग , छ च अश्वमेधफलं चाप्येति घ ब्रह्मलोककमिति ख , ग , ङ , छ च दुष्करं गन्तुमिति ख वस्तुं तत्र सुदुष्करमिति ज कण्वाश्रममिति घ सरस्वत्यब्धिसञ्ज्ञयेति ग , घ , ज च पिण्डारकं द्वारका च गोमती सर्वसिद्धिदा

சரஸ்வதி கடலுடன் சங்கமிக்கும் இடத்தில் ‘சாகர’ம் எனும் சிறந்த தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கு செல்வோர் அசுவமேத யாகத்தின் பலனைப் பெற்று பிரம்மலோகத்தை அடைவர். அங்கு செல்வது கடினம்; அங்கு தங்குவதும் மிகக் கடினம். இவ்விடம் ‘கண்வாஶ்ரமம்’ என்றும் ‘சரஸ்வதி–கடல் சங்கமம்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பிண்டாரகம், த்வாரகா, கோமதி நதி—இவை அனைத்தும் எல்லாச் சித்திகளையும் அளிப்பவை.

Verse 12

भूमितीर्थं ब्रह्मतुङ्गं तीर्थं पञ्चनदं परं भीमतीर्थं गिरीन्द्रञ्च देविका पापनाशिनी

பூமித் தீர்த்தம், பிரம்மதுங்கம், பஞ்சநதத்தின் பரம தீர்த்தம், பீமத் தீர்த்தம், கிரீந்திரம், மேலும் பாவநாசினியான தேவிகா—இவை அனைத்தும் நினைவுகூரத்தக்க புண்ணியத் தலங்கள்.

Verse 13

तीर्थं विनशनं पुण्यं नागोद्भेदमघार्दनं तीर्थं कुमारकोटिश् च सर्वदानीरितानि च

‘வினசனம்’ எனும் தீர்த்தம் புண்ணியமிக்கது; ‘நாகோத்பேதம்’ மற்றும் பாவநாசகமான ‘அகார்தனம்’ தீர்த்தமும்; மேலும் ‘குமாரகோடி’ எனும் தீர்த்தமும். இவை அனைத்தும் ‘சர்வதானம்’ என அறிவிக்கப்படுகின்றன—அதாவது எல்லா தானங்களின் பலனையும் அளிப்பவை.

Verse 14

कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहं य एवं सततं ब्रूयात्सो ऽमलः प्राप्नुयाद्दिवं

“நான் குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் செல்வேன்; நான் குருக்ஷேத்திரத்திலேயே வசிக்கிறேன்” என்று எவர் இடையறாது கூறுகிறாரோ, அவர் மாசற்றவராய் ஆகி ஸ்வர்கத்தை அடைவார்.

Verse 15

तत्र विष्ण्वादयो देवास्तत्र वासाद्धरिं व्रजेत् सरस्वत्यां सन्निहित्यां स्नानकृद्ब्रह्मलोकभाक्

அங்கே விஷ்ணு முதலிய தேவர்கள் வாசம் செய்கின்றனர்; அங்கே தங்குவதால் ஹரியை அடையலாம். மேலும் சரஸ்வதி (தேவி/நதி) அங்கே சன்னிதியாக இருக்கும் போது நீராடுபவர் பிரம்மலோகத்தில் பங்குபெறுவர்.

Verse 16

पांशवोपि कुरुक्षेत्रे नयन्ति परमां गतिं धर्मतीर्थं सुवर्णाख्यं गङ्गाद्वारमनुत्तमं

குருக்ஷேத்திரத்தில் தூசியின் அணுவும் கூட பரமகதிக்குக் கொண்டு செல்கிறது. அங்கே ‘சுவர்ண’ எனப்படும் தர்மதீர்த்தமும், ஒப்பற்ற ‘கங்காத்வாரம்’ (கங்கையின் வாயில்)மும் புகழ்பெற்றவை.

Verse 17

तीर्थं कणखलं पुण्यं भद्रकर्णह्रदन्तथा गङ्गासस्वतीसङ्गं ब्रह्मावर्तमघार्दनं

புனிதமான ‘கணகல’ தீர்த்தமும், அதுபோல ‘பத்ரகர்ண’ ஏரியும்; கங்கை–சரஸ்வதி சங்கமமும், ‘பிரம்மாவர்த்தம்’மும்—இவை பாபங்களை அழிப்பவை.

Verse 18

भृगुतुङ्गञ्च कुब्जाम्रं गङ्गोद्भेदमघान्तकं वाराणसी वरन्तीर्थमविमुक्तमनुत्तमं

‘பிருகுதுங்கம்’, ‘குப்ஜாம்ரம்’, ‘கங்கோத்பேதம்’, ‘அகாந்தகம்’; மேலும் சிறந்த தீர்த்தமான வாராணசி, ஒப்பற்ற ‘அவிமுக்த’ க்ஷேத்திரம்—இவற்றை நினைவு/ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 19

कपालमोचनं तीर्थन्तीर्थराजं प्रयागकं गोमतीगङ्गयोः सङ्गं गङ्गा सर्वत्र नाकदा

‘கபாலமோசனம்’ ஒரு தீர்த்தம்; ‘பிரயாகம்’ தீர்த்தங்களின் அரசன். கோமதி–கங்கை சங்கமம் புண்ணியமானது; பக்தர்க்கு கங்கை எங்கும் எப்போதும் இல்லாததில்லை.

Verse 20

तीर्थं राजगृहं पुण्यं शालग्राममघान्तकं ञ्ज्ञमिति छ भीमातीर्थमिति घ वामाद्दिवं ब्रजेदिति ज ब्रह्मलोकग इति ख , ग , घ , ङ , छ , ज च तत्र कर्णह्रदं तथेति ख भद्रकं तु ह्रदं तथेति ग , ङ च गङ्गोद्भेदमवन्तिकमिति ज वटेशं वामन्न्तीर्थं कालिकासङ्गमुत्तमं

‘ராஜகிருஹம்’ எனப்படும் புனித தீர்த்தம் புண்ணியமானது; ‘சாலகிராமம்’ பாபநாசகம். சில பாடங்களில் ‘ஞ்ஞ’ என்றும், மற்றவற்றில் ‘பீமதீர்த்தம்’ என்றும் வாசிக்கப்படுகிறது. சில இடங்களில் ‘வாமனத்திலிருந்து ஸ்வர்க்கம் அடைவர்’ என்றும், பல பாடங்களில் ‘பிரம்மலோகம் அடைவர்’ என்றும் கூறப்படுகிறது. அங்கே சிலர் ‘கர்ணஹ்ரதம்’ என்றும், மற்றவர்கள் ‘பத்ரக-ஹ்ரதம்’ என்றும் பாடபேதம் கூறுகின்றனர். இன்னொரு பாடத்தில் ‘கங்கோத்பேதம்’ மற்றும் ‘அவந்திகா’வும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் ‘வடேசம்’, ‘வாமன-தீர்த்தம்’, மற்றும் சிறந்த ‘காலிகா-சங்கமம்’ ஆகியனவும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

Verse 21

लौहित्यं करतोयाख्यं शोणञ्चाथर्षभं परं श्रीपर्वतं कोल्वगिरिं सह्याद्रिर्मलयो गिरिः

லௌஹித்யம், கரதோயா எனப்படும் நதி, மேலும் சோணா; அதன் பின் பரம ருஷப மலை; ஸ்ரீபர்வதம், கோல்வகிரி, ஸஹ்யாத்ரி மற்றும் மலயமலை—இவை அனைத்தும் புனிதமாகப் போற்றப்படுகின்றன।

Verse 22

गोदावरी तुङ्गभद्रा कावेरो वरदा नदी तापी पयोष्णी रेवा च दण्डकारण्यमुत्तमं

கோதாவரி, துங்கபத்ரா, காவேரி, வரதா நதி, தாபி, பயோஷ்ணி, ரேவா (நர்மதா); மேலும் சிறந்த தண்டகாரண்யம்—இவை புனிதமானவை எனக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 23

कालञ्जरं मुञ्जवटन्तीर्थं सूर्पारकं परं मन्दाकिनी चित्रकूटं शृङ्गवेरपुरं परं

காலஞ்சரம், முஞ்ஜவட்டத் தீர்த்தம், பரம சூர்பாரகம், மந்தாகினி, சித்ரகூடம் மற்றும் பரம ஸ்ருங்கவேறபுரம்—இவை சிறந்த போற்றத்தக்க தீர்த்தங்கள்।

Verse 24

अवन्ती परमं तीर्थमयोध्या पापनाशनी नैमिषं परमं तीर्थं भुक्तिमुक्तिप्रदायकं

அவந்தி பரம தீர்த்தம்; அயோத்தி பாவநாசினி. நைமிஷம் பரம தீர்த்தம்; அது போகமும் மோக்ஷமும் இரண்டையும் அளிக்கிறது।