Adhyaya 108

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे स्वायम्भुवः सर्गो नाम सप्ताधिकशततमो ऽध्यायः अथाष्टाधिकशततमो ऽध्यायः भुवनकोषः अग्निर् उवाच जम्बूप्लक्षाह्वयौ द्वीपौ शाल्मलिश्चापरो महान् कुशः क्रौञ्चस् तथा शाकः पुष्करश्चेति सप्तमः

இவ்வாறு அக்னி மஹாபுராணத்தில் ‘ஸ்வாயம்புவ ஸர்கம்’ எனும் நூற்றேழாம் அத்தியாயம். இப்போது நூற்றெட்டாம் அத்தியாயமான ‘புவனகோசம்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—ஜம்பூ, ப்லக்ஷ எனும் இரண்டு தீவுகள்; சால்மலி மற்றொரு பெரிய தீவு; பின்னர் குச, க்ரௌஞ்ச, சாக; ஏழாவது புஷ்கரம்.

Verse 2

योगप्रस्तारे इति ग , ज , झ च इन्द्रद्युम्नोभ्यजायतेति ख , छ च प्रतीहारादित्यादिः, प्रस्तारतः सुत इत्य् अन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति दुष्टादुष्टश् च विरजा इति ख एते द्वीपाः समुद्रैस्तु सप्त सप्तभिरावृताः लवणेक्षुसुरासर्पिर्दधिदुग्धजलैः समं

இந்தத் தீவுகள் ஏழு கடல்களால் ஒவ்வொன்றாகச் சூழப்பட்டுள்ளன—உப்பு நீர், கரும்புச் சாறு, சுரா, நெய், தயிர், பால், மற்றும் இனிய நீர் ஆகியவற்றால் அமைந்தவை.

Verse 3

जम्बूद्वीपो द्वीपमध्ये तन्मध्ये मेरुरुच्छ्रितः चतुरशीतिसाहस्रो भूयिष्ठः षोडशाद्विराट्

தீவுகளின் நடுவில் ஜம்பூத்வீபம் உள்ளது; அதன் மையத்தில் மேரு மலை உயர்ந்து நிற்கிறது. அதன் உயரம் எண்பத்துநான்கு ஆயிரம் (யோஜனங்கள்); மேலும் மேல்பகுதியில் பதினாறு ஆயிரம் (யோஜனங்கள்) சிறப்பாகத் தோன்றுகின்றன.

Verse 4

द्वात्रिंशन्मूर्ध्नि विस्तरात् षोडशाधः सहस्रवान् भूयस्तस्यास्य शैलो ऽसौ कर्णिकाकारसंस्थितः

அதன் உச்சியில் விரிவாக முப்பத்திரண்டு ஆயிரம் யோஜனை அகலம்; கீழே பதினாறு ஆயிரம் யோஜனை. மேலும் இந்த மலை ஆயிரம் யோஜனை உயரமுடையது; தாமரைக் கர்ணிகை வடிவில் அமைந்துள்ளது.

Verse 5

हिमवान् हेमकूटश् च निषधश्चास्य दक्षिणे नीलः श्वेतश् च शृङ्गो च उत्तरे वर्षपर्वताः

இதன் தெற்கில் ஹிமவான், ஹேமகூடம், நிஷதம் உள்ளன; வடக்கில் வர்ஷ-எல்லைப் பர்வதங்கள்—நீல, ஸ்வேத, ஶ்ருங்க—உள்ளன.

Verse 6

लक्षप्रमाणौ द्वौ मध्ये दशहीनास् तथापरे सहस्रद्वितयोछ्रायास्तावद्विस्तारिणश् च ते

நடுவில் இரண்டு லக்ஷ-அளவுடையவை; மற்றவை முறையே பத்து பத்து குறைந்தவை. அவற்றின் உயரம் இரண்டாயிரம்; அகலமும் அதே அளவு.

Verse 7

भारतं प्रथमं वर्षन्ततः किम्पुरुषं स्मृतं हरिवर्सन्तथैवान्यन्मेरोर्दक्षिणतो द्विज

ஓ இருமுறை பிறந்தவனே! மேருவின் தெற்கில் முதல் வர்ஷம் பாரதம் எனக் கூறப்படுகிறது; அடுத்து கிம்புருஷம், பின்னர் ஹரிவர்ஷம் மற்றும் இன்னொரு வர்ஷமும்—அனைத்தும் அங்கேயே உள்ளன.

Verse 8

रम्यकं चोत्तरे वर्षं तथैवान्यद्धिरण्मयं उत्तराः कुरवश् चैव यथा वै भारतं तथा

வடக்கில் ரம்யகம் எனும் வர்ஷம் உள்ளது; அதுபோல ஹிரண்மயம் எனும் மற்றொரு வர்ஷமும்; மேலும் வடக்கு குருக்கள்—இவை அனைத்தும் பாரத வர்ஷம் போலவே அமைந்துள்ளன.

Verse 9

नवसाहस्रमेकैकमेतेषां मुनिसत्तम इलावृतञ्च तन्मध्ये सौवर्णा मेरुरुछ्रितः

முனிவரே, இவற்றில் ஒவ்வொன்றும் ஒன்பதாயிரம் (யோஜனை) அளவுடையது; அவற்றின் நடுவில் இலாவ்ருதம் உள்ளது; அதன் மையத்தில் பொன்னிற மேரு மலை உயர்ந்து விளங்குகிறது।

Verse 10

मेरोश् चतुर्दिशन्तत्र नवसाहस्रविस्तृतं ति घ , ज च भुविस्थ इति ङ षोडशांश इति झ भूपाद्मस्यास्य इति ख , ग , छ च तथैवात्र हिरण्मयमिति ग तथैवाथ हिरण्मयमिति ज इलावृतश्चेत्यादिः, नवसाहस्रविस्तृतमित्यन्तः पाठो छ पुस्तके नास्ति इलावृतं महाभाग चत्वारश्चात्र पर्वताः

மேருவின் நான்கு திசைகளிலும் அந்தப் பகுதி ஒன்பதாயிரம் (யோஜனை) வரை விரிந்துள்ளது. சில கைப்பிரதிகளில் ‘பூமியில் நிலைபெற்றது’, ‘பதினாறில் ஒரு பங்கு’, ‘இந்தப் பூமித் தாமரையின்’ போன்ற பாடாந்தரங்கள் காணப்படுகின்றன. இங்கே ‘ஹிரண்மயம்/பொன்னிறம்’ என்ற வாசகமும் வருகிறது; மற்றொரு மரபில் ‘அதுவும் பொன்னிறமே’ எனவும் உள்ளது. ‘இலாவ்ருத…’ எனத் தொடங்கி உரை தொடர்கிறது; ‘ச’ கைப்பிரதியில் ‘நவசாஹஸ்ரவிஸ்த்ருதம்’ என முடியும் வாசகம் இல்லை. ஓ மகாபாக, இலாவ்ருதத்தில் இங்கே நான்கு மலைகள் உள்ளன।

Verse 11

विष्कम्भा रचिता मेरोर्योजनायुतविस्तृताः पूर्वेण मन्दरो नाम दक्षिणे गन्धमादनः

மேருவைச் சுற்றி ‘விஷ்கம்ப’ எனப்படும் தாங்கும் குறுக்குமலைத் தொடர்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; அவை பத்தாயிரம் (யோஜனை) அகலமுடையவை. கிழக்கில் மந்தர மலை, தெற்கில் கந்தமாதன மலை உள்ளது।

Verse 12

विपुलः पश्चिमे पार्श्वे सुपार्श्वश्चोत्तरे स्मृतः कदम्बस्तेषु जम्बुश् च पिप्पलो बट एव च

மேற்கு பக்கத்தில் விபுலம், வடக்கில் சுபார்ஷ்வம் என்று கூறப்படுகிறது. அந்த இடங்களில் கடம்பம், ஜம்பூ, பிப்பலம் மற்றும் வட்ட (ஆல்/பனியன்) மரங்களும் உள்ளன।

Verse 13

एकादशशतायामाः पादपा गिरिकेतवः जम्बूद्वीपेति सञ्ज्ञा स्यात् फलं जम्बा गजोपमं

அங்கே மரங்கள் பதினொன்று நூறு யாம அளவிற்கு விரிந்துள்ளன; மலைகள் கொடிக்கம்பங்களைப் போல நின்றுள்ளன. அது ‘ஜம்பூத்வீபம்’ என அழைக்கப்படுகிறது; ஜம்பூ மரத்தின் கனியும் யானை போன்ற பெருமையுடையது।

Verse 14

जम्बूनदीरसेनास्यास्त्विदं जाम्बूनदं परं सुपार्श्वः पूर्वतो मेरोः केतुमालस्तु पश्चिमे

ஜம்பூ நதியின் ரசத்திலிருந்து ‘ஜாம்பூநத’ எனப்படும் உத்தமத் தங்கம் தோன்றுகிறது. மேரு மலையின் கிழக்கில் சுபார்ஷ்வம், மேற்கில் கேதுமாலம் உள்ளது.

Verse 15

वनं चैत्ररथं पूर्वे दक्षिणे गन्धमादनः वैभ्राजं पश्चिमे सौम्ये नन्दनञ्च सरांस्यथ

கிழக்கில் சைத்ரரத வனம், தெற்கில் கந்தமாதனம். மேற்கில் வைப்ராஜம்; சௌம்யமான வடதிசையில் நந்தனம் மற்றும் புனித ஏரிகள் உள்ளன.

Verse 16

अरुणोदं महाभद्रं संशितोदं समानसं शिताभश् चक्रमुञ्जाद्याः पूर्वतः केशराचलाः

கிழக்குத் திசையில் அருணோதம், மகாபத்ரம், ஸம்ஶிதோதம், ஸமானஸம், ஷிதாபம் மற்றும் சக்ரமுஞ்ஜ முதலிய மலைகள் உள்ளன; அங்கேயே கேசராசல மலைத்தொடரும் உள்ளது.

Verse 17

दक्षिणेन्द्रेस्त्रिकूटाद्याः शिशिवासमुखा जले शङ्खकूटादयः सौम्ये मेरौ च ब्रह्मणः पुरी

தெற்குத் திசையில் திரிகூட முதலிய மலைகள்; நீர்நிலைகளில் ஷிஷிவாஸ முதலியவை. சௌம்யமான வடதிசையில் ஷங்ககூட முதலிய மலைகள்; மேலும் மேருவில் பிரம்மாவின் நகரம் உள்ளது.

Verse 18

चतुर्दशसहस्राणि योजनानाञ्च दिक्षु च इन्द्रादिलोकपालानां समन्तात् ब्रह्मणः पुरः

எல்லாத் திசைகளிலும் இந்திரன் முதலிய லோகபாலர்களின் ஆளுமை பதினான்கு ஆயிரம் யோஜனங்கள் வரை விரிந்து, பிரம்மாவின் நகரின் முன்னிலையைச் சுற்றிலும் சூழ்ந்துள்ளது.

Verse 19

विष्णुपादात् प्लावयित्वा चन्द्रं स्वर्गात् पतन्त्यपि पूर्वेण शीता भद्राश्वाच्छैलाच्छैलाद्गतार्णवं

விஷ்ணுவின் பாதத்திலிருந்து தோன்றி சந்திரமண்டலத்தைப் பிளாவித்து அந்த தெய்வ நதி விண்ணுலகத்திலிருந்து கீழே விழுகிறது. கிழக்கே ஓடி, பத்ராஷ்வ வர்ஷத்தில் மலைமலையாகச் சென்று இறுதியில் கடலை அடைகிறது.

Verse 20

तथैवालकनन्दापि दक्षिणेनैव भारतं दमिति ख , ग , घ , ङ , छ च असितोदमिति ज पूर्वतः शिशिराचला इति ख , ग , घ , ज च शशिवाममुखा जले इति ख , घ , ङ , छ च दक्षिणेन च भारतमिति ख दक्षिणेनैति भारतमिति ग प्रयाति सागरं कृत्वा सप्तभेदाथ पश्चिमं

அதேபோல் ஆலகநந்தா நதியும் பாரதத்தின் தெற்குப் பக்கமாகவே செல்கிறது. சில பாடங்களில் ‘தமி’ என்றும், வேறொன்றில் ‘அசிதோத’ என்றும் வாசகம் உள்ளது. கிழக்கில் சிசிர மலைகள் உள்ளன. சில கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் ‘சசிவாமமுகா ஜலே’ என்ற வாசகமும் காணப்படுகிறது. அது ஏழு பிரிவுகளாகப் பிரிந்து கடலை அடைந்து பின்னர் மேற்கு நோக்கித் திரும்புகிறது.

Verse 21

अब्धिञ्च चक्षुःसौम्याब्धिं भद्रोत्तरकुरूनपि आनीलनिषधायामौ माल्यवद्गन्धमादनौ

மேலும் (அங்கு) கடல்கள்—சக்ஷு கடல், சௌம்ய கடல்; அதுபோல் பத்ரம், உத்தரகுரு ஆகிய பகுதிகள். மேலும் மலைகள்—ஆநீல, நிஷத, (ஆயாம), மால்யவத், கந்தமாதன।

Verse 22

तयोर्मध्यगतो मेरुः कर्णिकाकारसंस्थितः भारताः केतुमालाश् च भद्राश्वाः कुरवस् तथा

அவற்றின் நடுவில் மேரு மலை தாமரையின் கர்ணிகை போல அமைந்துள்ளது. அதன் சுற்றிலும் பாரதம், கேதுமாலம், பத்ராஷ்வம், குரு ஆகிய வர்ஷங்கள் உள்ளன.

Verse 23

पत्राणि लोकपद्मस्य मर्यादाशैलवाह्यतः जठरो देवकूटश् च मर्यादापर्वतावुभौ

மர்யாதா சைலத்தின் வெளியே உலகத் தாமரையின் ‘இதழ்கள்’ உள்ளன. எல்லை மலைகள் இரண்டு—ஜடரமும் தேவகூடமும்.

Verse 24

तौ दक्षिणोत्तरायामावानीलनिषधायतौ गन्धमादनकैलासौ पूर्ववचायतावुभौ

தெற்கு–வடக்கு திசையில் விரிந்த அந்த இரு மலைத்தொடர்கள் நீலமும் நிஷதமும்; அதுபோல கிழக்கு திசையில் கந்தமாதனமும் கைலாசமும் ஆகிய இரண்டும் அமைந்துள்ளன।

Verse 25

अशीतियोजनायामावर्णवान्तर्व्यवस्थितौ निषधः पारिपात्रश् च मर्यादापर्वतावुभौ

எண்பது யோஜன அளவுள்ள இடைப்பட்ட பகுதியில் நிஷதமும் பாரிபாத்ரமும்—இரண்டும் எல்லை (மர்யாதா) மலைகளாக—அமைந்துள்ளன।

Verse 26

मेरोः पश्चिमदिग्भागे यथा पूर्वे तथा स्थितौ त्रिशृङ्गो रुधिरश् चैव उत्तरौ वर्षपर्वतौ

மேரு மலையின் மேற்கு பகுதியில், கிழக்கில் கூறியதுபோலவே, வடக்கின் இரண்டு வர்ஷ மலைகள்—திரிச்ருங்கமும் ருதிரமும்—அமைந்துள்ளன।

Verse 27

पूर्वपञ्चायतावेतावर्णवान्तर्व्यवस्थितौ जाठराद्याश् च मर्यादाशैला मेरोश् चतुर्दिशं

இந்த இரண்டு கிழக்குத் (தொடர்கள்) பஞ்சாயதமும் அவேதாவும் இடைப்பட்ட கடல்களுக்குள் அமைந்துள்ளன; மேலும் ஜாடர முதலிய எல்லை மலைகள் மேருவைச் சுற்றி நான்கு திசைகளிலும் நிற்கின்றன।

Verse 28

केशरादिषु या द्रोण्यस्तासु सन्ति पुराणि हि लक्ष्मीविष्ण्वग्निसूर्यादिदेवानां मुनिसत्तम

முனிவரே, கேசர முதலிய த்ரோணிகளில் லக்ஷ்மி, விஷ்ணு, அக்னி, சூரியன் முதலிய தேவர்களுக்குரிய தனித்தனிப் புராணங்கள் உண்மையாகவே உள்ளன।

Verse 29

भौमानां स्वर्गधर्माणां न पापास्तत्र यान्ति च ति पूर्वपश्चायतावुभौ इति घ , ङ , ज च भुमाः स्वर्गा धर्मिणान्ते न पापास्तत्र यान्ति च इति छ , ङ च मौमानां स्वर्गधर्माणां तनया ह्य् अत्र यान्ति चेति ग , घ च भोगिनां स्वर्गधर्माणां तनयास्तत्र यान्ति चेति ज भद्राश्वे ऽस्ति हयग्रीवो वराहः केतुमालके

சில பாடபேதங்களின்படி—ஸ்வர்கதர்மத்தைப் பின்பற்றும் பூமியினரிடத்தில் பாவிகள் அங்கே செல்லார்; இதில் கிழக்கும் மேற்கும் இரண்டும் குறிக்கப்படுகின்றன. மற்றொரு வாசகத்தில்—தர்மிகளுக்குச் ஸ்வர்கம் போன்ற நிலங்களில் பாவிகளுக்கு நுழைவு இல்லை. இன்னொரு பாடத்தில்—ஸ்வர்கதர்மம் உடையோரின் புதல்வர்கள் அங்கே செல்கின்றனர், அல்லது போகத்தை அனுபவிக்கும் ஸ்வர்கதர்மிகளின் புதல்வர்கள் அங்கே செல்கின்றனர். மேலும்—பத்ராஷ்வ வர்ஷத்தில் ஹயக்ரீவ ரூபமும், கேதுமால வர்ஷத்தில் வராஹ ரூபமும் உள்ளது.

Verse 30

भारते कूर्मरूपी च मत्स्यरूपः कुरुष्वपि विश्वरूपेण सर्वत्र पूज्यते भगवान् हरिः

பாரதத்தில் பகவான் ஹரி கூர்ம ரூபமாகவும், குருநாட்டில் மத்ஸ்ய ரூபமாகவும் வழிபடப்படுகிறார்; மேலும் விஸ்வரூபமாக அவர் எங்கும் போற்றப்படுகிறார்.

Verse 31

किम्पुरुषाद्यष्टसु क्षुद्भीतिशोकादिकं न च चत्तुर्विंशतिसाहस्रं प्रजा जीवन्त्यनामयाः

கிம்புருஷம் முதலான எட்டு பகுதிகளில் பசி, பயம், துயரம் முதலிய துன்பங்கள் இல்லை; மக்கள் இருபத்திநான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் நோயின்றி வாழ்கின்றனர்.

Verse 32

कृतादिकल्पना नास्ति भौमान्यम्भांसि नाम्बुदाः सर्वेष्वेतेषु वर्षेषु सप्त सप्त कुलाचलाः

இந்த பூமியியல் பகுதிகளில் க்ருதம் முதலிய யுகக் கணக்கீடு இல்லை; நீரும் பூமியினதே, மழை தரும் மேகங்களும் இல்லை. இவ்வர்ஷங்கள் அனைத்திலும் ஏழு ஏழு குலாசலங்கள் (எல்லை மலைகள்) உள்ளன.

Verse 33

नद्यश् च शतशस्तेभ्यस्तीर्थभूताः प्रजज्ञिरे भारते यानि नीर्थानि तानि तीर्थानि वच्मि ते

மேலும் அவற்றிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான நதிகள் தோன்றி தீர்த்தங்களாக ஆனன. பாரதத்தில் இயல்பாக நதித் தீர்த்தமல்லாத இடங்களும் தீர்த்தமாக மதிக்கப்படுகின்றன; அவற்றை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.