Adhyaya 13

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये हरिवंशवर्णनं नाम द्वादशो ऽध्यायः कर्षक इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ त्रयोदशो ऽध्यायः कुरुपाण्डवोत्पत्त्यादिकथनं अग्निर् उवाच भारतं सम्प्रवक्ष्यामि कृष्णमाहात्म्यलक्षणम् भूभारमहरद्विष्णुर् निमित्तीकृत्य पाण्डवान्

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணத்தின் ஆக்நேயப் பகுதியில் ‘ஹரிவம்ச வர்ணனம்’ எனும் பன்னிரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது பதிமூன்றாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது—‘குரு–பாண்டவர் தோற்றம் முதலிய வர்ணனை’. அக்னி கூறினார்—கிருஷ்ண மஹாத்மியத்தால் இலக்கணமுடைய பாரதத்தை நான் விளக்குவேன்; விஷ்ணு பாண்டவர்களை நிமித்தமாக்கி பூமியின் பாரத்தை அகற்றினார்।

Verse 2

विष्णुनाभ्यब्जजो ब्रह्मा ब्रह्मपुत्रो ऽत्रिरत्रितः सोमः सोमाद्बुधस्तस्मादैल आसीत् पुरूरवाः

விஷ்ணுவின் நாபியில் தோன்றிய தாமரையிலிருந்து பிரம்மா பிறந்தார். பிரம்மாவின் புதல்வன் அத்ரி; அத்ரியிலிருந்து சோமன், சோமனிலிருந்து புதன், புதனிலிருந்து ஐலன் எனப்படும் புரூரவன் தோன்றினான்।

Verse 3

तस्मादायुस्ततो राजा नहुषो ऽतो ययातिकः ततः पुरुस्तस्य वंशे भरतो ऽथ नृपः कुरुः

ஐலனிலிருந்து ஆயு, அதன் பின் அரசன் நஹுஷன், அதன் பின் யயாதி, அதன் பின் புரு பிறந்தனர். அந்த வம்சத்தில் அரசன் பரதன், பின்னர் அரசன் குரு தோன்றினார்।

Verse 4

तद्वंशे शान्तनुस्तस्माद्भीष्मो गङ्गासुतो ऽनुजौ चित्राङ्गदो विचित्रश् च सत्यवयाञ्च शान्तनोः

அந்த வம்சத்தில் சாந்தனு இருந்தார். அவரிடமிருந்து கங்கையின் புதல்வன் பீஷ்மன், மேலும் இளைய சகோதரர்கள் சித்ராங்கதன் மற்றும் விசித்ரவீரியன்—இவர்கள் சாந்தனு மற்றும் சத்யவதியின் புதல்வர்கள்—பிறந்தனர்।

Verse 5

स्वर्गं गते शान्तनौ च भीष्मो भार्याविवर्जितः अपालयत् भ्रातृराज्यं बालश्चित्राङ्गदो हतः

சாந்தனு ஸ்வர்க்கம் சென்றபின், மனைவியற்ற பீஷ்மன் தன் சகோதரனின் அரசை காத்தான்; இளைய சித்ராங்கதன் கொல்லப்பட்டான்.

Verse 6

चित्राङ्गदेन द्वे कन्ये काशिराजस्य चाम्बिका अम्बालिका च भीष्मेण आनीते विजितारिणा

சித்ராங்கதனுக்காக காசிராஜனின் இரு மகள்கள்—அம்பிகா, அம்பாலிகா—பகைவரை வென்ற பீஷ்மனால் கவர்ந்து கொண்டு வரப்பட்டனர்.

Verse 7

भार्ये विचित्रवीर्यस्य यक्ष्मणा स दिवङ्गतः सत्यवत्या ह्य् अनुमतादम्बिकायां नृपोभवत्

தேவி, விசித்ரவீர்யன் யக்ஷ்மா (க்ஷய) நோயால் இறந்தான். சத்யவதியின் அனுமதியால் அம்பிகாவின் கருவில் அப்போது ஒரு அரசன் பிறந்தான்.

Verse 8

धृतराष्ट्रो ऽम्बालिकायां पाण्डुश् च व्यासतः सुतः गान्धार्यां धृतराष्ट्राच्च दुर्योधनमुखं शतम्

அம்பாலிகாவின் கருவில் வியாசர் த்ருதராஷ்டிரனையும் பாண்டுவையும் மகன்களாகப் பெற்றார்; மேலும் காந்தாரியின் கருவில் த்ருதராஷ்டிரனுக்கு துரியோதனன் தலைமையிலான நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்.

Verse 9

शतशृङ्गाश्रमपदे भार्यायोगाद् यतो मृतिः ऋषिशापात्ततो धर्मात् कुन्त्यां पाण्डोर्युधिष्ठिरः

சதச்ருங்க ஆசிரமத் தளத்தில் மனைவியுடன் கூடிய சேர்க்கையே மரணக் காரணமானது—முனிவரின் சாபத்தால்; பின்னர் தர்மதேவன் மூலம் குந்தியின் கருவில் பாண்டுவுக்காக யுதிஷ்டிரன் பிறந்தான்.

Verse 10

वाताद्भीमो ऽर्जुनः शक्रान्माद्र्यामश्विकुमारतः नकुलः सहदेवश् च पाण्डुर्माद्रीयुतो मृतः

பீமன் வாயுவினால் பிறந்தான்; அர்ஜுனன் சக்ரன் (இந்திரன்) மூலம் பிறந்தான். மாத்ரிக்கு அஸ்வினிக் குமாரர்கள் வழியாக நகுலன், சகதேவன் பிறந்தனர்; பாண்டு மாத்ரியுடன் சேர்ந்து இறந்தான்.

Verse 11

कर्णः कुन्त्यां हि कन्यायां जातो दुर्योधाश्रितः कुरुपाण्डवयोर्वैरन्दैवयोगाद्बभूव ह

கர்ணன் குந்திக்கு, அவள் திருமணமாகாத கன்னியாக இருந்தபோதே பிறந்தான்; பின்னர் அவன் துரியோதனனின் ஆதரவை (பக்கம்) ஏற்றான். தெய்வவிதியின் சேர்க்கையால் குரு–பாண்டவர் பகை உருவாயிற்று.

Verse 12

दुर्योधनो जतुगृहे पाण्डवानदहत् कुधीः दग्धागाराद्विनिष्क्रान्ता मातृपृष्टास्तु पाण्डवाः

தீய புத்தியுடைய துரியோதனன் லாக்ஷாகிரகத்தில் பாண்டவர்களை எரித்தான்; ஆனால் தாயின் அறிவுரையால் காப்பாற்றப்பட்ட பாண்டவர்கள் அந்த எரிந்த இல்லத்திலிருந்து தப்பி வெளியேறினர்.

Verse 13

ततस्तु एकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने मुनिवेषाः स्थिताः सर्वे निहत्य वकराक्षसम्

பின்னர் ஏகசக்ராவில் ஒரு பிராமணனின் இல்லத்தில் அனைவரும் முனிவேடம் பூண்டு தங்கினர்; வகன் என்னும் ராட்சசனை வதைத்து அங்கேயே இருந்தனர்.

Verse 14

ययौः पाञ्चालविषयं द्रौपद्यास्ते स्वयम्वरे सम्प्राप्ता बाहुवेधेन द्रौपदी पञ्चपाण्डवैः

அவர்கள் பாஞ்சால நாட்டிற்குச் சென்றனர். த்ரௌபதியின் சுயம்வரத்தில் வில்லாற்றல் (பாஹுவேதம்) மூலம் ஐந்து பாண்டவர்களும் த்ரௌபதியைப் பெற்றனர்.

Verse 15

अर्धराज्यं ततः प्राप्ता ज्ञाता दुर्योधनादिभिः गाण्डीवञ्च धनुर्दिव्यं पावकाद्रथमुत्तमम्

பின்னர் பாண்டவர்கள் அரை அரசை பெற்றனர்; இது துரியோதனன் முதலியோருக்குத் தெரிந்தது. மேலும் அர்ஜுனன் பாவகன் (அக்னி) இடமிருந்து தெய்வீகமான காண்டீவ வில்லையும் சிறந்த தேரையும் பெற்றான்.

Verse 16

सारथिञ्चार्जुनः सङ्ख्ये कृष्णमक्षय्यशायकान् ब्रह्मास्त्रादींस् तथा द्रोणात्सर्वे शस्त्रविशारदाः

போர்க்களத்தில் அர்ஜுனன் ஸ்ரீகிருஷ்ணனைத் தன் சாரதியாக்கினான்; அவன் அழியாத அம்புக்கூடங்களையும் பிரம்மாஸ்திரம் முதலிய தெய்வீக அஸ்திரங்களையும் பெற்றான். மேலும் துரோணரிடமிருந்து எல்லா ஆயுதக் கலைகளையும் கற்று ஆயுதவல்லுநனானான்.

Verse 17

कृष्णेन सो ऽर्जुनो वह्निं खाण्डवे समतर्पयत् इन्द्रवृष्टिं वारयंश् च शरवर्षेण पाण्डवः

கிருஷ்ணனின் துணையுடன் அந்தப் பாண்டவன் அர்ஜுனன் காண்டவ வனத்தில் அக்னியை முழுமையாகத் திருப்திப்படுத்தினான்; மேலும் அம்புமழையால் இந்திரனின் மழையைத் தடுத்தான்.

Verse 18

जिता दिशः पाण्डवैश् च राज्यञ्चक्रे युधिष्ठिरः बहुस्वर्णं राजसूयं न सेहे तं सुयोधनः

பாண்டவர்கள் திசைகளை வென்று முடித்தபின் யுதிஷ்டிரன் அரசாட்சியை நிறுவினான்; ஆனால் மிகுந்த பொன் வளம் நிறைந்த அந்த ராஜசூய யாகத்தை சுயோதனன் (துரியோதனன்) பொறுக்கவில்லை.

Verse 19

भ्रात्रा दुःशासनेनोक्तः कर्णेन प्राप्तभूतिना द्यूतकार्ये शकुनिना द्यूतेन स युधिष्ठिरम्

சகோதரன் துஷாசனன் தூண்ட, செல்வாக்கும் செழிப்பும் பெற்ற கர்ணன் ஆதரிக்க, சூதாட்டச் செயலுக்காக சகுனியை முன்னிறுத்தி, அவன் சூதாட்டமான பாசக்கிளையால் யுதிஷ்டிரனைச் சவாலிட்டான்.

Verse 20

अजयत्तस्य राज्यञ्च सभास्थो माययाहसत् जितो युधिष्ठिरो भ्रातृयुक्तश्चारण्यकं ययौ

சபையில் அமர்ந்து அவன் மாயையால் அரசையும் வென்று சிரித்தான். தோற்ற யுதிஷ்டிரன் சகோதரர்களுடன் வனவாசத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 21

वने द्वादशवर्षाणि प्रतिज्ञातानि सो ऽनयत् अष्टाशीतिसहस्राणि भोजयन् पूर्ववत् द्विजान्

வனத்தில் அவன் உறுதியிட்ட பன்னிரண்டு ஆண்டுகளை நிறைவேற்றினான்; முன்புபோல எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் இருபிறப்பாளர்களுக்கு உணவளித்தான்.

Verse 22

सधौम्यो द्रौपदीषष्ठस्ततः प्रायाद्विराटकम् कङ्को द्विजो ह्य् अविज्ञातो राजा भीमोथ सूपकृत्

தௌம்யருடன், ஆறாவது உறுப்பினராக த்ரௌபதியையும் சேர்த்து அவர்கள் விராடராஜ்யத்திற்குச் சென்றனர். ‘கங்க’ எனும் பிராமணராக அரசன் (யுதிஷ்டிரன்) அறியப்படாமல் இருந்தான்; பீமன் சமையல்காரனானான்.

Verse 23

न इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः द्रौपदीं पञ्च पाण्डवा इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः वसुपूर्णमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रत्नपूर्णमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कङ्को द्विजो ह्य् अभूच्छ्रेष्ठ इति ख,चिह्नितपुस्तकपाठः बृहन्नलार्जुनो भार्या सैरिन्ध्री यमजौ तथा अन्यनाम्ना भीमसेनः कीचकञ्चाबधीन्निशि

‘ந இதி’—குறியிடப்பட்ட ‘க’ மறுபதிப்புக் கைஎழுத்தின் பாடம். ‘த்ரௌபதீம் பஞ்ச பாண்டவாஃ’—‘க’, ‘க’, ‘ங’ மறுபதிப்புகளின் குறியிடப்பட்ட கைஎழுத்துப் பாடம். ‘வசுபூர்ணம்’—‘க’ மறுபதிப்புப் பாடம்; ‘ரத்னபூர்ணம்’—‘க’ மறுபதிப்புப் பாடம். ‘கங்கோ த்விஜோ ஹ்யபூச்ச்ரேஷ்ட’—‘க’ மறுபதிப்புப் பாடம். கதையில்: அர்ஜுனன் ப்ருஹன்னலா; அவன் மனைவி சைரிந்த்ரீ; இரட்டையரும் அதுபோல்; பீமசேனன் வேறு பெயரில் இரவில் கீசகனை வதைத்தான்.

Verse 24

द्रौपदीं हर्तुकामं तं अर्जुनश्चाजयत् कुरून् कुर्वतो गोग्रहादींश् च तैर् ज्ञाताः पाण्डवा अथ

த்ரௌபதியை கடத்த விரைந்த அவனை அர்ஜுனன் வென்றான்; மேலும் மாடுபிடிப்பு முதலியவற்றைச் செய்த குருக்களையும் தோற்கடித்தான். அப்போது பாண்டவர்கள் அவர்களால் அறியப்பட்டனர்.

Verse 25

सुभद्रा कृष्णभगिनी अर्जुनात्समजीजनत् अभिमन्युन्ददौ तस्मै विराटश्चोत्तरां सुताम्

கிருஷ்ணனின் சகோதரி சுபத்ரை அர்ஜுனனால் அபிமன்யுவை பெற்றாள்; விராடன் அவனுக்கு தன் மகள் உத்தரையை திருமணமாக அளித்தான்।

Verse 26

सप्ताक्षौहिणीश आसीद्धर्मराजो रणाय सः कृष्णो दूतोब्रवीद् गत्वा दुर्योधनममर्षणम्

தர்மராஜ யுதிஷ்டிரனுக்கு போருக்காக ஏழு அக்ஷௌஹிணி படைகள் இருந்தன; தூதராக கிருஷ்ணன் சென்று சீற்றமுள்ள துரியோதனனை உரைத்தான்।

Verse 27

एकादशाक्षौहिणीशं नृपं दुर्योधनं तदा युधिष्ठिरायार्धराज्यं देहि ग्रामांश् च पञ्च वा

அப்போது பதினொன்று அக்ஷௌஹிணிகளின் தலைவனான அரசன் துரியோதனனிடம்—யுதிஷ்டிரனுக்கு அரை ராஜ்யத்தைத் தா; அல்லது குறைந்தது ஐந்து கிராமங்களையாவது தா என்று கூறப்பட்டது।

Verse 28

युध्यस्व वा वचः श्रुत्वा कृष्णमाह सुयोधनः भूसूच्यग्रं न दास्यामि योत्स्ये सङ्ग्रहणोद्यतः

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட சுயோதனன் கிருஷ்ணனை நோக்கி—அப்படியானால் போரிடு! நிலத்தில் ஊசியின் முனை அளவும் நான் தரமாட்டேன்; படைகளைத் திரட்டி போருக்கு உறுதியாக உள்ளேன் என்றான்।

Verse 29

विश्वरूपन्दर्शयित्वा अधृष्यं विदुरार्चितः प्रागाद्युधिष्ठिरं प्राह योधयैनं सुयोधनम्

அடக்கமுடியாத தெய்வீக விஸ்வரூபத்தை வெளிப்படுத்தி, விதுரனால் போற்றப்பட்ட அவர் யுதிஷ்டிரனிடம் சென்று—சுயோதனனைப் போரிடச் செய் என்று கூறினார்।