Adhyaya 1

Verse 1

ञानं समाधिः ब्रह्मज्ञानं अद्वैतब्रह्मज्ञानं गीतासारः यमगीता आग्नेयपुराणमाहात्म्यं ॐ नमो भगवते वासुदेवाय अग्निपुराणम् अथ प्रथमो ऽध्यायः ग्रन्थप्रस्तावना श्रियं सरस्वतीं गौरीं गणेशं स्कन्दमीश्वरम् ब्रह्माणं वह्निमिन्द्रादीन् वासुदेवं नमाम्यहम्

ஞானம், சமாதி, பிரம்மஞானம், அத்வைத-பிரம்மஞானம், கீதாசாரம், யமகீதா, ஆக்நேய புராண மஹாத்மியம்—ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாய। இது அக்னி புராணம். இப்போது முதல் அத்தியாயம், நூல் முன்னுரை தொடங்குகிறது. ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி), சரஸ்வதி, கௌரி, கணேசன், ஸ்கந்தன், ஈஸ்வரன், பிரம்மா, வஹ்னி (அக்னி), இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் மற்றும் வாசுதேவனை நான் வணங்குகிறேன்.

Verse 2

नैमिषे हरिमीजाना ऋषयः शौनकादयः तीर्थयात्राप्रसङ्गेन स्वागतं सूतमब्रुवन्

நைமிஷத்தில் ஹரியை வழிபடும் சௌனக முதலிய ரிஷிகள் தீர்த்தயாத்திரைச் சூழலில் சூதரை வரவேற்று அவரிடம் உரையாடினர்.

Verse 3

ऋषय ऊचुः सूत त्वं पूजितो ऽस्माभिः सारात्सारं वदस्व नः येन विज्ञानमात्रेण सर्वज्ञत्वं प्रजायते

ரிஷிகள் கூறினர்—ஓ சூதரே! நாங்கள் உங்களைப் பூஜித்தோம்; எங்களுக்கு சாரங்களின் சாரத்தைச் சொல்லுங்கள்; அதன் அறிவு மட்டுமே பெற்றால் அனைத்தறிவு உண்டாகும்.

Verse 4

सूत उवाच सारात्सारो हि भगवान् विष्णुः सर्गादिकृद्विभुः ब्रह्माहमस्मि तं ज्ञात्वा सर्वज्ञत्वं प्रजायते

சூதர் கூறினார்—சாரங்களின் சாரம் பகவான் விஷ்ணுவே; அவர் அனைத்திலும் நிறைந்தவர், படைப்பு முதலிய செயல்களின் கர்த்தா. அவரை அறிந்தால் ‘நான் பிரம்மம்’ என்ற உணர்வு எழுகிறது; அனைத்தறிவு உண்டாகிறது.

Verse 5

द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत् द्वे विद्ये वेदितव्ये हि इति चाथर्वणी श्रुतिः

அறிய வேண்டிய பிரம்மம் இரண்டு: சப்தபிரம்மம் மற்றும் பரம்பிரம்மம். அறிய வேண்டிய வித்யைகளும் இரண்டு—என்று அதர்வணீ ஸ்ருதி அறிவிக்கிறது.

Verse 6

अहं शुकश् च पैलाद्या गत्वा वदरिकाश्रमम् व्यासं नत्वा पृष्टवन्तः सो ऽस्मान् सारमथाब्रवीत्

நான் சுகர், பைலர் முதலியோருடன் பதரீ ஆசிரமத்திற்குச் சென்றேன். வியாசருக்கு வணங்கி வினவியபோது, அவர் எங்களுக்கு உபதேசத்தின் சாரச் சுருக்கத்தை உரைத்தார்.

Verse 7

व्यास उवाच शुकाद्यैः शृणु सूत त्वं वशिष्ठो मां यथाब्रवीत् ब्रह्मसारं हि पृच्छन्तं मुनिभिश् च परात्परम्

வியாசர் கூறினார்—ஓ சூதா, கேள்; சுகர் முதலிய முனிவர்களுடன் நான் பராத்பரமான பிரம்மத்தின் சாரத்தை வினவியபோது, வசிஷ்டர் எனக்குச் சொன்னதையே நான் இப்போது உரைக்கிறேன்.

Verse 8

लक्ष्मीमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः विज्ञातमात्रेण इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः अपरञ्च परञ्च यदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः यदब्रवीदिति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वसिष्ठ उवाच द्वैविध्यं ब्रह्म वक्ष्यामि शृणु व्यासाखिलानुगम् यथाग्निर्मां पुरा प्राह मुनिभिर्दैवतैः सह

வசிஷ்டர் கூறினார்—பிரம்மத்தின் இருவகை இயல்பை நான் விளக்குகிறேன்; ஓ வியாசா, முழுப் பரம்பரையையும் பின்பற்றுபவனே, கேள். முனிவர்களும் தேவர்களும் முன்னிலையில் அக்னி முன்பு எனக்குச் சொன்னதுபோலவே உனக்கும் சொல்கிறேன்.

Verse 9

पुराणं परमाग्नेयं ब्रह्मविद्याक्षरं परम् ऋग्वेदाद्यपरं ब्रह्म सर्वदेवसुखावहम्

இந்த பரம ஆக்நேய புராணம் உயர்ந்த அழியாத பிரம்மவித்யை. இது ரிக் வேதம் முதலியவற்றிற்கும் அப்பாற்பட்ட பரபிரம்மம்; எல்லாத் தேவர்களுக்கும் நலம் மற்றும் ஆனந்தம் அளிப்பது.

Verse 10

अग्निनोक्तं पुराणम् यद् आग्नेयं ब्रह्मसम्मितम् भुक्तिमुक्तिप्रदं दिव्यं पठतां शृण्वतां नृणाम्

அக்னி உரைத்த ஆக்நேய புராணம் பிரம்மம் (வேதம்) ஒப்பான அதிகாரம் உடையது. அது தெய்வீகமானது; பாராயணம் செய்பவர்களுக்கும் கேட்பவர்களுக்கும் இன்பமும் முக்தியும் இரண்டையும் அளிக்கும்.

Verse 11

कालाग्निरूपिणम् विष्णुं ज्योतिर्ब्रह्म परात्परम् मुनिभिः पृष्टवान् देवं पूजितं ज्ञानकर्मभिः

முனிவர்கள் காலாக்னி ரூபமுடைய விஷ்ணுவை—பராத்பரமான பரம ஜோதி-பிரம்மத்தை—ஞானமும் கர்மமும் இரண்டாலும் பூஜிக்கப்படும் தேவனை வினவினர்।

Verse 12

वसिष्ठ उवाच संसारसागरोत्तार- नावं ब्रह्मेश्वरं वद विद्यासारं यद्विदित्वा सर्वज्ञो जायते नरः

வசிஷ்டர் கூறினார்—சம்சார சாகரத்தைத் தாண்டச் செய்யும் படகுபோன்ற பரமேஸ்வர பிரம்மனை விளக்குங்கள்; மேலும் அறிந்தால் மனிதன் சர்வஞ்ஞனாகும் அந்த வித்யா-சாரத்தை உபதேசியுங்கள்।

Verse 13

अग्निर् उवाच विष्णुः कालाग्निरुद्रो ऽहं विद्यासारं वदामि ते विद्यासारं पुराणं यत् सर्वं सर्वस्य कारणं

அக்னி கூறினார்—நான் விஷ்ணு; நான் காலாக்னி ரூப ருத்ரன். உனக்கு வித்யா-சாரத்தை உரைக்கிறேன்—அது எல்லா கல்வியின் சாரமான புராணம்; அது அனைத்தும், அனைத்தின் காரணமும்.

Verse 14

सर्गस्य प्रतिसर्गस्य वंशमन्वन्तरस्य च वंशानुचरितादेश् च, मत्स्यकूर्मादिरूपधृक्

மத்ஸ்ய, கூர்ம முதலிய அவதார ரூபங்களைத் தாங்கி (பகவான்) ஸர்கம், பிரதிஸர்கம், வம்சம், மன்வந்தரம், மேலும் வம்சங்களின் வரலாறும் உபதேசங்களும் ஆகியவற்றை அறிவிக்கிறார்।

Verse 15

द्वे विद्ये भगवान् विष्णुः परा चैवापरा च ह ऋग्यजुःसामाथर्वाख्या वेदाङ्गानि च षड् द्विज

ஓ த்விஜா! பகவான் விஷ்ணுவிற்கு இரண்டு வித்யைகள் உள்ளன—பரா மற்றும் அபரா. அபரா வித்யையில் ரிக், யஜுஸ், சாம, அதர்வ எனும் வேதங்களும் ஆறு வேதாங்கங்களும் அடங்கும்।

Verse 16

अयपाठः पुण्यमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः यद् गदित्वा इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ज्ञानसन्दीपनादेव इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ब्रह्माग्नेयं पुराणमिति ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः यद् द्विज इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिक्षा कल्पो व्याकरणं निरुक्तं ज्योतिषाङ्गतिः छन्दो ऽभिधानं मीमांसा धर्मशास्त्रं पुराणकम्

சிக்ஷா, கல்பம், வியாகரணம், நிருக்தம், ஜ்யோதிஷம் (வேதாங்கம்), சந்தஸ், அபிதானம் (கோசம்), மீமாம்சை, தர்மசாஸ்திரம், புராணம்—இவையே கல்வியின் கிளைகளாக உரைக்கப்பட்டன.

Verse 17

न्यायवैद्यकगान्धर्वं धनुर्वेदो ऽर्थशास्त्रकम् अपरेयं परा विद्या यया ब्रह्माभिगम्यते

நியாயம், வைத்தியம், காந்தர்வம் (இசை), தனுர்வேதம், அர்த்தசாஸ்திரம்—இவை அபர (கீழ்மை) வித்யைகள்; பிரம்மனை அடையச் செய்வது பரா வித்யை.

Verse 18

यत्तददृश्यमग्राह्यम् अगोत्रचरणम् ध्रुवम् विष्णुनोक्तं यथा मह्यं देवेभ्यो ब्रह्मणा पुरा तथा ते कथयिष्यामि हेतुं मत्स्यादिरूपिणम्

காணமுடியாததும், பற்றிக்கொள்ள இயலாததும், குலமும் பாதங்களும் (உடல்-அடையாளங்களும்) அற்றதும், நிலையானதும் ஆகிய அந்தத் தத்துவத்தை—விஷ்ணு எனக்குச் சொன்னபடியும், பிரம்மா முன்பு தேவர்களுக்குச் சொன்னபடியும்—மத்ஸ்யாதி ரூபம் தரிக்கும் (பகவான்) எதற்கெனும் காரணத்தை நான் உங்களுக்கு விளக்குவேன்.