Adhyaya 38

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये सङ्क्षेपपवित्रारोहणं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः अथ अष्टत्रिंशो ऽध्यायः देवालयनिर्माणफलं अग्निर् उवाच वासुदेवाद्यालयस्य कृतौ वक्ष्ये फलादिकं चिकीर्षोर्देवधामादि सहस्रजनिपापनुत्

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான ஆக்னேயப் புராணத்தில் ‘சங்க்ஷேப பவித்ராரோஹணம்’ எனும் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது முப்பத்தெட்டாம் அதிகாரம் ‘தேவாலய நிர்மாண பலன்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—வாசுதேவ ஆலயத்திலிருந்து தொடங்கி, கோவில் கட்டுதலின் பலன்களையும் தொடர்புடையவற்றையும் உரைப்பேன்; தெய்வதாமம் நிறுவ விரும்புவோரின் ஆயிரம் பிறவிகளின் பாவங்கள் நீங்கும்.

Verse 2

मनसा सद्मकर्तॄणां शतजन्माघनाशनं येनुमोदन्ति कृष्णस्य क्रियमाणं नरा गृहं

மனத்தால் மட்டும் ஒப்புதல் அளித்தாலும், கృష్ణனின் இல்லம்/ஆலயம் கட்டப்படுவதில் மகிழ்ந்து ஆதரிப்போரின் நூறு பிறவிகளின் சேர்க்கைப் பாவங்கள் அழிகின்றன।

Verse 3

तेपि पापैर् विनिर्मुक्ताः प्रयान्त्यच्युतलोकतां समतीतं भविष्यञ्च कुलानामयुतं नरः

அவர்களும் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு அச்யுதனின் (விஷ்ணுவின்) உலகை அடைகின்றனர். இதைச் செய்பவன் கடந்ததும் வருங்காலமும் சேர்த்து பத்தாயிரம் குலங்களைத் தாரிக்கிறான்।

Verse 4

विष्णुलोकं नयत्याशु कारयित्वा हरेर्गृहं वसन्ति पितरो दृष्ट्वा विष्णुलोके ह्य् अलङ्कृताः

ஹரியின் இல்லம் (ஆலயம்) கட்டச் செய்தால், அவர் விரைவில் (தம் முன்னோர்களை) விஷ்ணுலோகத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்; பித்ருக்கள் விஷ்ணுலோகத்தில் தெய்வ ஒளியால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாய் அதை நோக்கி வாசம் செய்கின்றனர்।

Verse 5

विमुक्ता नारकैर् दुःखैः कर्तुः कृष्णस्य मन्दिरं ब्रह्महत्यादिपापौघघातकं देवतालयं

நிறுவுபவருக்குக் கൃഷ്ണனின் ஆலயம் ஒரு தேவாலயம்; அது பிரம்மஹத்த்யை முதலான பாவக் குவியல்களை அழித்து, நரகத் துயரங்களிலிருந்து விடுவிக்கிறது।

Verse 6

फलं यन्नाप्यते यज्ञैर् धाम कृत्वा तदाप्यते देवागारे कृते सर्वतीर्थस्नानफलं लभेत्

யாகங்களாலும் பெற இயலாத பலன், தேவதாமம் அமைத்தால் கிடைக்கிறது. தேவாலயம் கட்டப்பட்டால் எல்லாத் தீர்த்தங்களில் நீராடிய பலன் பெறப்படும்।

Verse 7

देवाद्यर्थे हतानाञ्च रणे यत्तत्फलादिकं शाठ्येन पांशुना वापि कृतं धाम च नाकदं

தேவகாரியம் முதலான புனித காரணங்களுக்காகப் போரில் உயிர்நீத்தோருக்குச் சொல்லப்படும் புண்ணியப் பலன்—அதே செயல் வஞ்சகத்தால் அல்லது வெறும் தூள்மட்டும் காட்டுச் சடங்காகச் செய்யப்பட்டால், அது ஸ்வர்கத் தாமமாகாது; ஸ்வர்கத்தையும் அளிக்காது।

Verse 8

गृहादिकं ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः नन्दन्ति इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वल्गन्ति इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हृष्टा इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः एकायतनकृत् स्वर्गी त्र्यगारी ब्रह्मलोकभाक् पञ्चागारी शम्भुलोकमष्टागाराद्धरौ स्थितिः

ஒரு ஆயதனம் (ஒற்றை அலகு) அமைப்பவன் ஸ்வர்கத்தை அடைவான்; மூன்று அறைகள் அமைப்பவன் பிரம்மலோகப் பங்காளி ஆவான்; ஐந்து அறைகள் அமைப்பவன் ஶம்புலோகத்தை (சிவலோகம்) அடைவான்; எட்டு அறைகள் அமைத்தால் பூமியில் நிலைத்த வளமும் உறுதியும் உண்டாகும்।

Verse 9

षोडशालयकारी तु भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् कनिष्ठं मध्यमं श्रेष्ठं कारयित्वा हरेर्गृहं

பதினாறு ஆலயங்கள்/அறைகள் கொண்ட ஹரியின் கோவிலை அமைப்பவன், இன்பமும் முக்தியும் இரண்டையும் அடைவான்; அது தாழ்ந்த, நடுத்தர, உயர்ந்த என எந்தத் தரத்தில் கட்டப்பட்டிருந்தாலும்.

Verse 10

स्वर्गं च वैष्णवं लोकं मोक्षमाप्नोति च क्रमात् श्रेष्ठमायतनं विष्णोः कृत्वा यद्धनवान् लभेत्

திருவிஷ்ணுவின் உத்தம ஆயதனம் (கோவில்) அமைத்த செல்வவான், முறையே ஸ்வர்கம், பின்னர் வைஷ்ணவ லோகம், இறுதியில் மோக்ஷமும் அடைவான்।

Verse 11

कनिष्ठेनैव तत् पुण्यं प्राप्नोत्यधनवान्नरः समुत्पाद्य धनं कृत्या स्वल्पेनापि सुरालयं

மிகக் குறைந்த அளவிலேயே செய்தாலும் ஏழை மனிதன் அதே புண்ணியத்தை அடைவான்; நியாயமான முயற்சியால் செல்வம் ஈட்டி, சிறிதளவினாலும் தேவாலயத்தை நிறுவவும் அல்லது ஆதரிக்கவும் வேண்டும்।

Verse 12

कारयित्वा हरेः पुण्यं सम्प्राप्नोत्यधिकं वरं लक्षणाथ सहस्रेण शतेनार्धेन वा हरेः

ஹரிக்குரிய புண்ணியச் செயலைச் செய்யவைத்தவன் உயர்ந்த வரமும் மிகுந்த புண்ணியமும் அடைவான்—ஹரியின் புண்ணியம் இலட்சம், அல்லது ஆயிரம், அல்லது நூற்றைம்பது அளவென கூறப்படுகிறது।

Verse 13

कारयन् भवनं याति यत्रास्ते गरुडध्वजः बाल्ये तु क्रीडमाणा ये पांशुभिर्भवनं हरेः

ஹரியின் இல்லம்/கோவிலை அமைக்கச் செய்பவன் கருடக் கொடியுடைய இறைவன் வாசிக்கும் உலகை அடைவான். சிறுவயதில் விளையாடிக்கொண்டே மணலால் ஹரியின் வீடு கட்டுவோரும் அதே புண்ணியத்தைப் பெறுவர்।

Verse 14

वासुदेवस्य कुर्वन्ति तेपि तल्लोकगामिनः तीर्थे चायतने पुण्ये सद्धक्षेत्रे तथाष्टमे

வாசுதேவனுக்கு வழிபாடு/சேவை செய்பவர்களும் அவன் உலகை அடைவர்—சிறப்பாக தீர்த்தத்தில், புண்ணிய ஆலயத்தில், புண்ணியத் தலத்தில், சத்தர்மக் க்ஷேத்திரத்தில், மேலும் அஷ்டம புனிதப் பிரிவிலும்।

Verse 15

कर्तुरायतनं विष्णोर्यथोक्तात्त्रिगुणं फलं बन्धूकपुष्पविन्यासैः सुधापङ्केन वैष्णवं

காரியத்தைச் செய்பவர்/யஜமானருக்கு விதிப்படி அமைக்கப்பட்ட விஷ்ணுவின் ஆலயம் மும்மடங்கு பலன் தரும்; மேலும் வைஷ்ணவ ஆலயத்தை பந்தூக மலர் அலங்காரத்தாலும் சுண்ணாம்புக் கலவைப் பூச்சாலும் அழகுபடுத்த வேண்டும்।

Verse 16

ये विलिम्पन्ति भवनं ते यान्ति भगवत्पुरं पतितं पतमानन्तु तथार्धपतितं नरः

இறைவனின் இல்லத்திற்கு பூச்சு/சுண்ணாம்பு பூசுவோர் பகவத் புரியை அடைவர். பாவத்தில் வீழ்ந்தவன், வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருப்பவன், அல்லது அரை வீழ்ந்தவன் என்றாலும் அவனும் அந்தப் பலனைப் பெறுவான்।

Verse 17

समुद्धृत्य हरेर्धाम प्राप्नोति द्विगुणं फलं पतितस्य तु यः कर्ता पतितस्य च रक्षिता

வீழ்ந்தவரை உயர்த்தி மீட்பவன் ஹரியின் தாமத்தை அடைந்து இரட்டைப் புண்ணியப் பயனைப் பெறுவான். வீழ்ந்தோர்க்கு உபகாரியாகவும் காவலனாகவும் இருப்பவனே அந்தப் பலனுக்குரியவன்.

Verse 18

विष्णोरायतनस्येह नरो विष्णुलोकभाक् इष्टकानिचयस्तिष्ठेद् यावदायतने हरेः

இங்கே விஷ்ணுவின் ஆலயம் அமைப்பதற்காக செங்கற்களின் குவியலையாவது நிறுவுபவன் விஷ்ணுலோகப் பங்காளியாகிறான். ஹரியின் அந்தத் திருக்கோவில் எத்தனை காலம் நிலைத்திருக்கிறதோ, அத்தனை காலம் அவனுடைய புண்ணியம் நிலைத்திருக்கும்.

Verse 19

सकुलस्तस्य वै कर्ता विष्णुलोके महीयते षोडशागारकारी तु इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वल्पेनैवेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स एव पुण्यवान् पूज्य इह लोके परत्र च

அந்த (வீடு-தானம்/கட்டுதல்) செய்பவன் தன் முழுக் குலத்தோடு விஷ்ணுலோகத்தில் பெருமைப்படுத்தப்படுவான். சில பாடங்களில் ‘பதினாறு இல்லங்கள் அமைப்பவன்’ என்றும், மற்ற குறிக்கப்பட்ட பாடத்தில் ‘சிறிதினாலேயே’ என்றும் உள்ளது; அவனே புண்ணியவான், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் போற்றத்தக்கவன்.

Verse 20

कृष्णस्य वासुदेवस्य यः कारयति केतनं जातः स एव सुकृती कुलन्तेनैव पावितं

ஸ்ரீகிருஷ்ண வாசுதேவரின் கேதனம் (கொடி/பதாகை) செய்யச் செய்பவன் பிறப்பிலேயே சுக்ருதி உடையவன். அந்தச் செயலாலேயே அவனுடைய முழுக் குலமும் தூய்மையடையும்.

Verse 21

विष्णुरुद्रार्कदेव्यादेर्गृहकर्ता स कीर्तिभाक् किं तस्य वित्तनिचयैर् मूढस्य परिरक्षितः

விஷ்ணு, ருத்ரன், அர்க்கன் (சூரியன்), தேவி முதலியோருக்குப் புனித இல்லம்/ஆலயம் அமைப்பவன் நிலையான கீர்த்தியுடையவன் ஆவான். மூடன் குவித்து காத்து வைத்த செல்வக் குவியல்கள் என்ன பயன்?

Verse 22

दुःखार्जितैर् यः कृष्णस्य न कारयति केतनं नोपभोग्यं धनं यस्य पितृविप्रदिवौकसां

துன்பத்தால் ஈட்டிய செல்வத்தால் ஸ்ரீகிருஷ்ணனுக்குக் கேதனம் (ஆலயம்/இல்லம்) அமைக்கச் செய்யாதவனும், அந்தச் செல்வத்தை பித்ருக்கள், பிராமணர்கள், தேவர்கள் நலனுக்குப் பயன்படுத்தாதவனும் நிந்தைக்குரியவன்।

Verse 23

नोपभोगाय बन्धूनां व्यर्थस्तस्य धनागमः यथा ध्रुवो नृणां मृत्युर्वित्तनाशस् तथा ध्रुवः

உறவினரின் இன்பத்திற்கும் ஆதரவிற்கும் செல்வத்தைப் பயன்படுத்தாதவனுக்கு செல்வப் பெறுதல் வீண். மனிதருக்கு மரணம் உறுதியானது போல, செல்வ நாசமும் உறுதியானதே।

Verse 24

मूढस्तत्रानुबध्नाति जीवितेथ चले घने यदा वित्तं न दानाय नोपभोगाय देहिनां

செல்வம் தானத்திற்கும் அல்ல, உடலுடையோரின் உரிய இன்பத்திற்கும் அல்ல எனப் பயன்படாதபோது, மயக்கமுற்றவன் இந்த நிலையற்ற, அடர்ந்த அநிச்சயத்தில் உயிரை பற்றிக் கொள்கிறான்।

Verse 25

नापि कीर्त्यै न धर्माथं तस्य स्वाम्येथ को गुणः तस्माद्वित्तं समासाद्य दैवाद्वा पौरुषादथ

அவனுடைய உரிமைக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை—புகழுக்காகவும் அல்ல, தர்ம நோக்கத்திற்காகவும் அல்ல. ஆகவே, விதியாலோ முயற்சியாலோ செல்வம் கிடைத்தால், அதை அடைந்து உரிய முறையில் பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 26

दद्यात् सम्यग् द्विजाग्र्येभ्यः कीर्तनानि च कारयेत् दानेभ्यश्चाधिकं यस्मात् कीर्तनेभ्यो वरं यतः

மிகச் சிறந்த த்விஜர்களுக்கு முறையாகத் தானம் அளிக்க வேண்டும்; மேலும் கீர்த்தனங்கள் (ஸ்துதி பாடல்கள்) நடத்தச் செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் கீர்த்தனம் தானங்களைவிட உயர்ந்ததும் அதிகப் பயன் தருவதுமென கூறப்படுகிறது।

Verse 27

अतस्तत्कारयेद्धीमान् विष्ण्वादेर्मन्दिरादिकं विनिवेश्य हरेर्धाम भक्तिमद्भिर् नरोत्तमैः

ஆகையால் அறிவுடையவன் விஷ்ணு முதலிய தேவர்களுக்காக ஆலயம் முதலான கட்டிடங்களை அமைக்கச் செய்ய வேண்டும். ஹரியின் புனித தாமத்தை முறையாக நிறுவி, பக்தியுடைய சிறந்த மனிதர்களால் அந்தப் பணியை நிறைவேற்றச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 28

निवेशितं भवेत् कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरं भूतं भवयम् भविष्यञ्च स्थूलं सूक्ष्मं तथेतरत्

அந்த தாமம் நிறுவப்பட்டால், சராசரமாய் உள்ள மும்முலகமும் அவரால் நிறைந்து வியாபிக்கப்படும்; கடந்தது, நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பது, வரவிருப்பது; ஸ்தூலம், சூக்ஷ்மம், மேலும் இவ்வகைப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டதும்.

Verse 29

आब्राह्मस्तम्बपर्यन्तं सर्वं विष्णोः समुद्भवं तस्य देवादिदेवस्य सर्वगस्य महात्मनः

பிரம்மாவிலிருந்து புல்லின் நுனிவரை அனைத்தும் விஷ்ணுவிலிருந்தே தோன்றியது; அவர் தேவர்க்கும் தேவன், எங்கும் நிறைந்த மகாத்மா.

Verse 30

निवेश्य भवनं विष्णोर् न भूयो भुवि जायते यथा विष्णोर्धामकृतौ फलं तद्वद्दिवौकसां

விஷ்ணுவின் இல்லத்தை பிரதிஷ்டை செய்தால், மனிதன் மீண்டும் பூமியில் பிறப்பதில்லை. விஷ்ணுவின் தாமத்தை அமைத்ததற்குக் கிடைக்கும் பலன் எதுவோ, அதுவே விண்ணுலக வாசிகளுக்கும் (தேவர்களுக்கும்) உரியது எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 31

तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्वेशस्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवब्रह्मार्कविघ्नेशचण्डीलक्ष्म्यादिकात्मनां देवालयकृतेः पुण्यं प्रतिमाकरणेधिकं

சிவன், பிரம்மா, சூரியன், வி஘்னேசன், சண்டி, லக்ஷ்மி முதலிய வடிவங்களுடைய தேவர்களுக்காக ஆலயம் கட்டுவதால் வரும் புண்ணியத்தை விட, அவர்களின் பிரதிமைகளை உருவாக்குவதால் கிடைக்கும் புண்ணியம் அதிகம்.

Verse 32

प्रतिमास्थापने यागे फलस्यान्तो न विद्यते मृण्मयाद्दारुजे पुण्यं दारुजादिष्ट्काभवे

பிரதிமை நிறுவும் யாகத்தில் கிடைக்கும் பலனுக்கு எல்லை இல்லை. மண்ணால் செய்த உருவத்தை விட மர உருவம் நிறுவுவதால் புண்ணியம் அதிகம்; மரத்தை விட செங்கல்/கட்டுமான உருவம் நிறுவுவதால் இன்னும் அதிக புண்ணியம் உண்டாகும்.

Verse 33

इष्टकोत्थाच्छैलजे स्याद्धेमादेरधिकं फलं सप्तजन्मकृतं पापं प्रारम्भादेव नश्यति

செங்கலால் செய்யப்பட்ட செய்கையின் பலன் கல்லால் செய்யப்பட்டதைக் காட்டிலும் அதிகம்; கல்லால் செய்யப்பட்டதின் பலன் பொன் முதலியவற்றைக் காட்டிலும் அதிகம் எனக் கூறப்படுகிறது. இத்தகைய புண்ணிய முயற்சியின் தொடக்கத்திலேயே ஏழு பிறவிகளின் பாவம் அழிகிறது.

Verse 34

देवालयस्य स्वर्गी स्यान्नरकं न स गच्छति कुलानां शतमुद्धृत्य विष्णुलोकं नयेन्नरः

தேவாலயத்திற்கு பக்தியுடன் அர்ப்பணித்தவன் சுவர்க்கத்தை அடைவான்; நரகத்திற்குச் செல்லான். தன் குலத்தின் நூறு தலைமுறைகளை உயர்த்தி, அவர்களை விஷ்ணுலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறான்.

Verse 35

यमो यमभटानाह देवमन्दिरकारिणः यम उवाच प्रतिमापूजादिकृतो नानेया नरकं नराः

யமன் யமபடர்களிடம் கூறினான்: ‘தேவமந்திரங்களை கட்டியவர்களையும், பிரதிமை வழிபாடு முதலியவற்றை செய்தவர்களையும் நரகத்திற்கு கொண்டு வர வேண்டாம்.’

Verse 36

देवालयाद्यकर्तार आनेयास्ते तु गोचरे विसारध्वं यथान्यायन्नियोगो मम पाल्यतां

தேவாலயம் முதலிய பணிகளுக்குப் பொறுப்பான கర్తா/நிர்வாகிகளை என் முன்னிலையில் அழைத்து வாருங்கள். விதி மற்றும் நீதிக்கேற்ப விசாரித்து தீர்மானியுங்கள்; என் ஆணை முறையாக நிறைவேற்றப்படட்டும்.

Verse 37

नाज्ञाभङ्गं करिष्यन्ति भवतां जन्तवः क्वचित् केवलं ते जगत्तातमनन्तं समुपाश्रिताः

உமது உயிர்கள் எந்நேரமும் உமது ஆணையை மீறமாட்டார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் உலகத் தந்தையான அனந்தனை மட்டுமே சரணடைந்துள்ளனர்।

Verse 38

भवद्भिः परिहर्तव्यास्तेषां नात्रास्ति संस्थितिः ये च भगवता लोके तच्चित्तास्तत्परायणाः

அவர்களை நீங்கள் விலக்க வேண்டும்; இங்கே அவர்களுக்கு நிலை இல்லை. ஆனால் உலகில் பகவானைச் சார்ந்தவர்கள்—அவர்மேல் மனம் நிலைத்து, அவரையே ஒரே சரணமாகக் கொண்டவர்கள்—அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவரும் போற்றத்தக்கவரும் ஆவர்।

Verse 39

पूजयन्ति सदा विष्णुं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः यस्तिष्ठन् प्रस्वपन् गच्छन्नुत्तिष्ठन् स्खलिते स्थिते

எப்போதும் விஷ்ணுவை வழிபடுவோருக்கு வாஸ்து-விலக்கு (வீடு/இடம் தவிர்த்தல்) தூரத்திலிருந்தே வேண்டாதது. அவன் நின்றாலும், உறங்கினாலும், நடந்தாலும், எழுந்தாலும், தடுமாறினாலும், நிலைத்திருந்தாலும்—எல்லா நிலையிலும் விஷ்ணுவிலேயே ஈடுபட்டிருப்பான்।

Verse 40

सङ्कीर्तयन्ति गोविन्दं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः नित्यनैमित्तिकैर् देवं ये यजन्ति जनार्दनम्

கோவிந்தனை சங்கீர்த்தனம் செய்பவர்கள் வாஸ்து-தடைகளிலிருந்து தூரமாகக் கருதப்படுவர் (அவை அவர்களுக்கு தடையல்ல). மேலும் நித்திய-நைமித்திக கர்மங்களால் தேவன் ஜனார்தனனை யஜிக்கும்ோர் உண்மையில் தேவனையே வழிபடுகின்றனர்।

Verse 41

नावलोक्या भवद्भिस्ते तद्गता यान्ति तद्गतिम् आनेयास्त्वविशेषत इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः नियमो मे ऽनुपाल्यतामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः जन्तवः क्वचिदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ये पुष्पधूपवासोभिर्भूषणैश्चातिवल्लभैः

நீங்கள் அவர்களை இகழ்ச்சியுடன் நோக்கக் கூடாது; அங்கே (பகவத்-ஆச்ரயத்தில்) சென்றவர்கள் அதே கதியை அடைகிறார்கள். ‘வேறுபாடு இன்றி அவர்களை ஏற்றுக் கொண்டு அழைத்து வர வேண்டும்’—இது குறியிடப்பட்ட பாடம். ‘என் நியமம் பின்பற்றப்படுக’—இது மற்றொரு பாடம்; ‘உயிர்கள் சில நேரம்…’—இது இன்னொரு பாடம். அவர்கள் மலர்கள், தூபம், மணமுள்ள ஆடைகள், மிகப் பிரியமான ஆபரணங்களால் (வழிபடுகின்றனர்)।

Verse 42

अर्चयन्ति न ते ग्राह्या नराः कृष्णालये गताः उपलेपनकर्तारः सम्मार्जनपराश् च ये

கிருஷ்ணாலயத்திற்குச் சென்று பூஜை-அர்ச்சனையில் ஈடுபட்டுள்ள ஆண்களைத் தடுத்து வைத்தல் கூடாது; ஆலயத்தில் லேபனம்/லிப்பை செய்வோரும், துடைத்து சுத்தம் செய்வதில் பற்றுடையோரும் கைது செய்யத் தகாதவர்கள்।

Verse 43

कृष्णालये परित्यज्यास्तेषां पुत्रास् तथा कुलम् येन चायतनं विष्णोः कारितं तत्कुलोद्भवम्

கிருஷ்ணாலயத்தின் விஷயத்தில் அவர்களின் மகன்களும் குலமும் விலக்கத்தக்கது; ஆனால் அதே குலத்தில் பிறந்து விஷ்ணுவின் ஆலயத்தை கட்டுவித்தவன் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவன்.

Verse 44

पुंसां शतं नावलोक्यं भवद्भिर्दुष्टचेतसा यस्तु देवालयं विष्णोर्दारुशैलमयं तथा

தீய மனத்துடன் நீங்கள் நூறு பேரையும் பார்க்காவிட்டாலும், விஷ்ணுவின் தேவாலயத்தை—மரத்தால் ஆனதாயினும் கல்லால் ஆனதாயினும்—தரிசிப்பவன் புண்ணியம் பெறுவான்.

Verse 45

कारयेन् मृण्मयं वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते अहन्यहनि यज्ञेन यजतो यन् महाफलम्

யாரேனும் வெறும் மண்ணால் ஆனதாயினும் (புனித அமைப்பு/விக்ரகம்) செய்யவைத்தால், அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்; தினந்தோறும் யாகம் செய்பவனுக்குக் கிடைக்கும் மகாபலன் அவனுக்கும் கிடைக்கும்.

Verse 46

प्राप्नोति तत् फलं विष्णोर्यः कारयति केतनं कुलानां शतमागामि समतीतं तथा शतं

விஷ்ணுவின் கேதனம்/ஆலயத்தை கட்டுவித்தவன் அதே பலனை அடைவான்; அவன் குலத்தின் வருங்கால நூறு தலைமுறைகளும் கடந்த நூறு தலைமுறைகளும் அந்தப் புண்ணியத்தில் பங்குபெறும்.

Verse 47

कारयन् भगवद्धाम नयत्यच्युतलोकतां सप्तलोकमयो विष्णुस्तस्य यः कुरुते गृहं

பகவானின் தாமத்தை அமைக்கச் செய்வோர் தம்மையும் பிறரையும் அச்யுதலோகத்துக்கு இட்டுச் செல்கிறார். ஏழு உலகங்களிலும் பரவிய விஷ்ணு, தமக்காக இல்லம் அமைப்பவனுக்கே இல்லமாகவே (போல) ஆகிறார்.

Verse 48

तारयत्यक्षयांल्लोकानक्षयान् प्रतिपद्यते इष्टकाचयविन्यासो यावन्त्यब्दानि तिष्ठति

வேதியின் இஷ்டகாசய அமைப்பு எத்தனை ஆண்டுகள் நிலைத்திருக்கிறதோ, அந்த அளவு காலம் அவன் அழியாத உலகங்களைத் தாரகனாகக் காக்கிறான்; தானும் அழியாத உலகங்களை அடைகிறான்.

Verse 49

तावद्वर्षसहस्राणि तत्कर्तुर्दिवि संस्थितिः प्रतिमाकृद्विष्णुलोकं स्थापको लीयते हरौ देवसद्मप्रतिकृतिप्रतिष्ठाकृत्तु गोचरे

அந்தச் செயலைச் செய்தவன் அவ்வளவு ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஸ்வர்க்கத்தில் தங்குவான். விக்ரகம் உருவாக்குபவன் விஷ்ணுலோகத்தை அடைவான்; நிறுவுபவன் ஹரியில் லயமடைவான். தெய்வ ஆலயத்தின் பிரதியைப் பிரதிஷ்டை செய்பவன் கோசர (கோலோகத்துடன் தொடர்புடைய நல்வுலகம்) அடைவான்.

Verse 50

अग्निर् उवाच यमोक्ता नानयंस्तेथ प्रतिष्ठादिकृतं हरेः हयशीर्षः प्रतिष्ठार्थं देवानां ब्रह्मणे ऽब्रवीत्

அக்னி கூறினார்—அப்போது யமன் கூறிய வழிகாட்டுதலின்படி அந்த தேவர்கள் ஹரி (விஷ்ணு)யின் பிரதிஷ்டை முதலிய முறைகளை முன்வைத்தனர். சரியான பிரதிஷ்டைக்காக ஹயசீர்ஷன் தேவர்களின் சார்பில் பிரம்மாவிடம் உரைத்தான்.