Adhyaya 19

Verse 1

इत्य् आदिमाहापुराणे आग्नेये जगत्सर्गवर्णनं नाम अष्टादशो ऽध्यायः अथोनविंशतितमो ऽध्यायः कश्यपवंशवर्णनम् अग्निर् उवाच कश्यपस्य वेदे सर्गमदित्यादिषु हे मुने चाक्षुषे तुषिता देवास्ते ऽदित्यां कश्यपात्पुनः

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான ஆக்னேயப் புராணத்தில் ‘ஜகத்ஸர்கவர்ணனம்’ எனும் பதினெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இனி ‘கஷ்யபவம்சவர்ணனம்’ எனும் பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—ஓ முனிவரே, கஷ்யபரின் ஸர்கவிவரணத்தில், ஆதித்யாதிகள் பற்றிய பகுதியில், சாக்ஷுஷ மந்வந்தரத்தில் துஷிதர் எனப்படும் தேவர்கள் மீண்டும் அதிதியிலிருந்து கஷ்யபரால் பிறந்தனர்.

Verse 2

आसन् विष्णुश् च शक्रश् च त्वष्टा धाता तथार्यमा पूषा विवस्वान् सविता मित्रोथ वरुणो भगः

அங்கே விஷ்ணுவும் சக்ரனும் (இந்திரன்) இருந்தனர்; மேலும் த்வஷ்டா, தாதா, ஆர்யமனும் இருந்தனர். பூஷன், விவஸ்வான், சவித்ரு, மித்ரன், மேலும் வருணன் மற்றும் பகனும் இருந்தனர்.

Verse 3

अंशुश् च द्वादशादित्या आसन् वैवस्वतेन्तरे अरिष्टनेमिपत्रीनामपत्यानीह षोडश

அவர்களில் அம்‌ஷுவும் இருந்தான். வைவர்ஸ்வத மன்வந்தரத்தில் பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள் இருந்தனர்; இங்கே அரிஷ்டநேமியின் மனைவியரின் சந்ததி பதினாறு எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 4

बहुपुत्रस्थ विदुषश् चतस्रो विद्युतः सुताः प्रत्यङ्गिरजाः श्रेष्ठाः कृशाश्वस्य सुरायुधाः

பஹுபுத்ரனிடமிருந்து ஒரு பண்டிதர் தோன்றினார். அவருடைய நான்கு புதல்வர்கள் ‘வித்யுத்’கள்—பிரத்யங்கிரா-வம்சத்தினர், சிறந்தோர், கிருஷாஷ்வ குலத்தினர், தெய்வ ஆயுதம் தாங்குவோர்.

Verse 5

उदयास्तमने सूर्ये तद्वदेते युगे युगे हिरण्यकशिपुर्दित्यां हिरण्याक्षश् च कश्यपात्

சூரியன் உதித்து அஸ்தமிப்பது போலவே, யுகம் யுகமாக திதியின் கர்ப்பத்தில் கஷ்யபனால் ஹிரண்யகசிபுவும் ஹிரண்யாக்ஷனும் பிறக்கின்றனர்.

Verse 6

सप्तम इति ख ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्मृता इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सिंहिका चाभवत् कन्या विप्रचित्तेः परिग्रहः राहुप्रभृतयस्तस्यां सैंहिकेया इति श्रुताः

சிம்ஹிகா என்ற கன்னி விப்ரசித்தியின் பரிக்ரஹம் (மனைவி) ஆனாள். அவளிடமிருந்து ராகு முதலியோர் பிறந்தனர்; அவர்கள் மரபில் ‘சைம்ஹிகேயர்’—சிம்ஹிகாவின் சந்ததி—என்று அறியப்படுகின்றனர்.

Verse 7

हिरण्यकशिपोः पुत्राश् चत्वारः प्रथितौजसः अनुह्रादश् च ह्रादश् च प्रह्रादश्चातिवैष्णवः

ஹிரண்யகசிபுவிற்கு புகழ்பெற்ற வலிமையுடைய நான்கு புதல்வர்கள் இருந்தனர்—அனுஹ்ராதன், ஹ்ராதன், மற்றும் பிரஹ்லாதன்; பிரஹ்லாதன் மிகுந்த வைஷ்ணவ பக்தன்.

Verse 8

संह्रादश् च चतुर्थोभूत् ह्रादपुत्रो ह्रदस् तथा ह्रदस्य पुत्र आयुष्मान् शिबिर्वास्कल एव च

சம்ஹ்ராதன் நான்காவதாக இருந்தான். ஹ்ராதனிடமிருந்து ஹ்ரதன் பிறந்தான்; ஹ்ரதனின் புதல்வர்கள் பாக்கியவான் ஆயுஷ்மான், மேலும் சிபி மற்றும் வாஸ்கலன் ஆவர்.

Verse 9

विरोवनस्तु प्राह्रादिर्बलिर्जज्ञे विरोचनात् बलेः पुत्रशतं त्वासीद्वाणश्रेष्ठं महामुने

விரோவனன் பிரஹ்லாதனின் மகன்; விரோசனனிடமிருந்து பலி பிறந்தான். ஓ மகாமுனியே, பலிக்கு நூறு புதல்வர்கள் இருந்தனர்; அவர்களில் பாணன் முதன்மையானவன்.

Verse 10

पुराकल्पे हि बाणेन प्रसाद्योमापतिं वरः पार्श्वतो विहरिष्यामीत्येवम् प्राप्तश् च ईश्वरात्

முன்னொரு கல்பத்தில் பாணன் உமாபதி (சிவன்) அவர்களைப் பிரசன்னப்படுத்தினான்; அப்போது ஈசுவரனிடமிருந்து இவ்வரம் பெற்றான்—“நான் உமது அருகில் விளையாடி உலாவுவேன்.”

Verse 11

हिरण्याक्षसुताः पञ्च शम्बरः शकुनिस्त्विति द्विमूर्धा शङ्कुरार्यश् च शतमासन् दनोः सुताः

ஹிரண்யாக்ஷனுக்கு ஐந்து புதல்வர்கள்—சம்பரன், சகுனி, த்விமூர்த்தன், சங்குவும் ஆர்யனும்; மேலும் தனுவின் புதல்வர்கள் நூறு பேர் ஆவர்.

Verse 12

स्वर्भानोस्तु प्रभा कन्या पुलोम्नस्तु शची स्मृता उपदानवी हयशिरा शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी

ஸ்வர்பானுவின் மகள் பிரபா எனக் கூறப்படுகிறது; புலோமனின் மகள் சசீ என ஸ்மரிக்கப்படுகிறாள். மேலும் உபதானவீ, ஹயசிரா, சர்மிஷ்டா, வார்ஷபர்வணீ என்ற பெயர்களும் புகழ்பெற்றவை.

Verse 13

पुलोमा कालका चैव वैश्वानरसुते उभे कश्यपस्य तु भार्ये द्वे तयोः पुत्राश् च कोटयः

புலோமா மற்றும் காலகா—இருவரும் வைஶ்வானரனின் மகள்கள்—கஶ்யபரின் இரண்டு மனைவிகள்; அவர்களுடைய புதல்வர்கள் கோடிக்கணக்கில் இருந்தனர்.

Verse 14

प्रह्रादस्य चतुष्कोट्यो निवातकवचाः कुले ताम्रायाः षट् सुताः स्युश् च काकी श्वेनी च भास्यपि

பிரஹ்லாத குலத்தில் நிவாதகவசர்கள் நான்கு கோடி எண்ணிக்கையினர். தாம்ராவுக்கு ஆறு புதல்வர்கள்—காகீ, ஶ்வேனீ, மேலும் பாஸீயும்—இருந்தனர்.

Verse 15

गृध्रिका शुचि सुग्रीवा ताभ्यः काकादयो ऽभवन् अरः शकुनिस्त्वतीति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शक्निस्त्वथेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्विमूर्धा शम्बराद्याश् च इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गृध्रिका च शुचिग्रीवो इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गृध्रिकाशुचिसुग्रीवो इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अश्वाश्चोष्ट्राश् च ताम्राया अरुणो गरुडस् तथा

கிருத்ரிகா, ஶுசி, சுக்ரீவா ஆகியோரிடமிருந்து காகம் முதலிய பறவைகள் பிறந்தன. வேறு பாடத்தில் ‘அர’ மற்றும் ‘ஶகுனி’ என்பதும் கூறப்படுகிறது. தாம்ராவிடமிருந்து குதிரைகள், ஒட்டகங்கள்; மேலும் அருணன் மற்றும் கருடன் பிறந்தனர்.

Verse 16

विनतायाः सहस्रन्तु सर्पाश् च सुरसाभवाः काद्रवेयाः सहस्रन्तु शेषवासुकितक्षकाः

வினதையிடமிருந்து ஆயிரம் நாகங்கள் பிறந்தன; சுரசையிடமிருந்தும் ஆயிரம். கத்ருவிடமிருந்து ஆயிரம் நாகங்கள் பிறந்தன—அவற்றில் சேஷன், வாசுகி, தக்ஷகன் ஆகியோர் இருந்தனர்.

Verse 17

दंष्ट्रिणः क्रोधवशजा धरोत्थाः पक्षिणो जले सुरभ्यां गोमहिष्यादि इरोत्पन्नास्तृणादयः

கோரைப்பற்கள் உடைய உயிர்கள் கோபத்தினால் தோன்றுகின்றன; மண்ணிலிருந்து பிறந்தவை நிலவாழ்வன; பறவைகள் நீரில் தோன்றுகின்றன; சுரபியிலிருந்து பசு, எருமை முதலியன பிறக்கின்றன; ஈரா (பால்) இலிருந்து புல் முதலிய தாவரங்கள் உண்டாகின்றன।

Verse 18

स्वसायां यक्षरक्षांसि मुनेरश्वरसोभवन् अरिष्टायान्तु गन्धर्वाः कश्यपाद्धि स्थिरञ्चरं

ஸ்வாசாவிலிருந்து யக்ஷரும் ராக்ஷசரும் பிறந்தனர்; முனிவரின் அஷ்வரசாவிலிருந்து பிற உயிர்க்குழுக்கள் தோன்றின; அரிஷ்டாவிலிருந்து கந்தர்வர்கள் பிறந்தனர். உண்மையில் கஷ்யபரிடமிருந்தே நிலைபெறும்-நடமாடும் அனைத்தும் வெளிப்பட்டது।

Verse 19

एषां पुत्रादयो ऽसङ्ख्या देवैर् वै दानवा जिताः दितिर्विनष्टपुत्रा वै तोषयामास कश्यपं

அவர்களின் மகன்கள் முதலிய சந்ததிகள் எண்ணற்றவை; ஆயினும் தானவர்கள் தேவர்களால் வெல்லப்பட்டனர். மகன்களை இழந்த திதி, பின்னர் கஷ்யபரைத் திருப்திப்படுத்த முயன்றாள்।

Verse 20

पुत्रमिन्द्रप्रहर्तारमिच्छती प्राप कश्यपात् पादाप्रक्षालनात् सुप्ता तस्या गर्भं जघान ह

இந்திரனை வீழ்த்தும் மகனை விரும்பி அவள் கஷ்யபரால் கருவுற்றாள்; (அவரின்) பாதங்களை கழுவியதனால் அவள் உறங்கியபோது, இந்திரன் அவளுடைய கருவை அழித்தான்।

Verse 21

छिद्रमन्विष्य चेन्द्रस्तु ते देवा मरुतो ऽभवन् शक्रस्यैकोनपञ्चाशत्सहाया दीप्ततेजसः

ஆனால் இந்திரன் ஒரு பிளவு/பலவீனத்தைத் தேடி, அந்த தேவர்களை மருதர்களாக ஆக்கினான்—சக்ரனுக்கான நாற்பத்தொன்பது ஒளிமிக்க துணையர்கள்।

Verse 22

एतत्सर्वं हरिर्ब्रह्मा अभिषिच्य पृथुं नृपं ददौ क्रमेण राज्यानि अन्येषामधिपो हरिः

இவற்றையெல்லாம் செய்து ஹரி பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து அரசன் ப்ருதுவை அபிஷேகம் செய்தார்; பின்னர் முறையாக பிறர்க்கு அரசாட்சிகளை அளித்தார்; எல்லோருக்கும் மேலாதிபதி ஹரியே ஆனார்।

Verse 23

द्विजौषधीनां चन्द्रश् च अपान्तु वरुणो नृपः राज्ञां वैश्रवणो राजा सूर्याणां विष्णोरीश्वरः

இருபிறப்பினர் மற்றும் மூலிகை மருந்துகளின் மீது சந்திரன் தலைமை வகிக்கிறான்; நீர்களின் மீது அரசன் வருணன். அரசர்களின் மீது வைஶ்ரவணன் (குபேரன்) அரசன்; சூரியர்களின் மீது விஷ்ணுவே பரமேஸ்வரன்।

Verse 24

वसूनां पावको राजा मरुतां वासवः प्रभुः प्रजापतीनां दक्षो ऽथ प्रह्लादो दानवाधिपः

வசுக்களில் பாவகன் (அக்னி) அரசன்; மருத்களில் வாசவன் (இந்திரன்) தலைவன்; பிரஜாபதிகளில் தக்ஷன்; மேலும் தானவர்களின் அதிபதி பிரஹ்லாதன்।

Verse 25

पितॄणां च यमो राजा भूतादीनां हरः प्रभुः हिमवांश् चैव शैलानां नदीनां सागरः प्रभुः

பித்ருக்களின் அரசன் யமன்; பூதாதி உயிர்களின் ஆண்டவன் ஹரன் (சிவன்). மலைகளில் ஹிமவான் சிறந்தவன்; நதிகளின் தலைவன் கடல் (சாகரம்) ஆகும்।

Verse 26

धरण्या इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः कश्यपादि परस्परमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः देवैर् दाइत्याः पराजिता इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः भूतानाञ्च हर इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः गान्धर्वाणां चित्ररथो नागानामथ वासुकिः सर्पाणां तक्षको राजा गरुडः पक्षिणामथ

கந்தர்வர்களில் சித்ரரதன் முதன்மை; நாகர்களில் வாசுகி. பாம்புகளில் அரசன் தக்ஷகன்; பறவைகளில் கருடன் தலைவன்।

Verse 27

ऐरावतो गजेन्द्राणां गोवृषोथ गवामपि मृगणामथ शार्दूलः प्लक्षो वनस्पतीश्वरः

யானை அரசர்களில் ஐராவதன் முதன்மை; மாடுகளில் காளை முதன்மை; காட்டுமிருகங்களில் புலி முதன்மை; மரங்களில் ப்லக்ஷம் தாவரங்களின் அரசன் என உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 28

उच्चैःश्रवास् तथाश्वानां सुधन्वा पूर्वपालकः दक्षिणस्यां शङ्खपदः केतुमान् पालको जले हिरण्यरोमकः सौम्ये प्रतिसर्गोयमीरितः

குதிரைகளில் உச்சைஃஸ்ரவஸ் முதன்மை; கிழக்கு திசையின் காவலன் சுதன்வா; தெற்கில் சங்கபதன்; நீருலகில் கேதுமான் காவலன்; மேலும் சௌம்யம் எனப்படும் வடதிசையில் ஹிரண்யரோமகன்—இவ்வாறு பிரதிஸர்கம் உரைக்கப்படுகிறது।