Paingala Upanishad 17 — Verse 17

Sanskrit (Devanagari)

ततः पवित्रं परमेश्वराख्यमद्वैतरूपं विमलाम्बराभम्। यथोदके तोयमनुप्रविष्टं तथात्मरूपो निरुपाधिसंस्थितः ॥१७॥

Padapatha (Word Split)

ततः । पवित्रम् । परम-ईश्वर-आख्यम् । अद्वैत-रूपम् । विमल-अम्बर-आभम् । यथा । उदके । तोयम् । अनुप्रविष्टम् । तथा । आत्म-रूपः । निरुपाधि-संस्थितः ॥१७॥

IAST Transliteration

tataḥ pavitraṃ parameśvarākhyam advaitarūpaṃ vimalāmbarābham | yathodake toyam anupraviṣṭaṃ tathātmarūpo nirupādhisaṃsthitaḥ ||17||

Translation

ततः पवित्रं परमेश्वराख्यं अद्वैतरूपं विमलाम्बराभं ज्ञायते। यथोदके तोयमनुप्रविष्टं तथा आत्मरूपो निरुपाधिसंस्थितः।

Academic Translation

Thereafter (one realizes) the Pure, called the Supreme Lord—of the nature of non-duality, resembling the stainless sky. As water has entered into water, so the form of the Self abides free of limiting adjuncts.

Verse Context

• Brahman/Ātman non-duality; nirupādhi (freedom from adjuncts); identity/mergence imagery
• Mahavakya: Directly aligns with “तत् त्वम् असि (tat tvam asi)” and “अहं ब्रह्मास्मि (ahaṃ brahmāsmi)” by asserting non-dual Brahman as one’s own Self when upādhis are negated; also resonates with “अयम् आत्मा ब्रह्म (ayam ātmā brahma)” through explicit ātma-rūpa.
• Atharva
• Chandas: Prose with metrical cadence (not strict Vedic chandas)