Verse 5
Bahvricha
सैवात्मा ततोऽन्यम् असत्यम् अनात्मा । अत एषा ब्रह्मासंवित्तिर्भावाभावकलाविनिर्मुक्ता चिद्विद्याऽद्वितीयब्रह्मसंवित्तिः सच्चिदानन्दलहरी महात्रिपुरसुन्दरी बहिरन्तरम् अनुप्रविश्य स्वयम् एकैव विभाति । यदस्ति सन्मात्रम् । यद्विभाति चिन्मात्रम् । यत्प्रियमानन्दं तदेतत् पूर्वाकारा महात्रिपुरसुन्दरी । त्वं चाहं च सर्वं विश्वं सर्वदेवता इतरत् सर्वं महात्रिपुरसुन्दरी । सत्यमेकं ललिताख्यं वस्तु तदद्वितीयम् अखण्डार्थं परं ब्रह्म ॥५॥
सा । एव । आत्मा । ततः । अन्यत् । असत्यम् । अनात्मा । अतः । एषा । ब्रह्म-असंवित्तिः । भाव-अभाव-कला-विनिर्मुक्ता । चित्-विद्या । अद्वितीय-ब्रह्म-असंवित्तिः । सत्-चित्-आनन्द-लहरी । महा-त्रिपुर-सुन्दरी । बहिः-अन्तरम् । अनुप्रविश्य । स्वयम् । एका । एव । विभाति । यत् । अस्ति । सत्-मात्रम् । यत् । विभाति । चित्-मात्रम् । यत् । प्रियम् । आनन्दम् । तत् । एतत् । पूर्व-आकारा । महा-त्रिपुर-सुन्दरी । त्वम् । च । अहम् । च । सर्वम् । विश्वम् । सर्व-देवताः । इतरत् । सर्वम् । महा-त्रिपुर-सुन्दरी । सत्यम् । एकम् । ललिता-आख्यम् । वस्तु । तत् । अद्वितीयम् । अखण्ड-अर्थम् । परम् । ब्रह्म ॥५॥
saivātmā tato'nyam asatyam anātmā | ata eṣā brahmāsaṃvittir bhāvābhāvakalāvinirmuktā cidvidyā'dvitīyabrahmasaṃvittiḥ saccidānandalaharī mahātripurasundarī bahirantaram anupraviśya svayam ekaiva vibhāti | yad asti sanmātram | yadvibhāti cinmātram | yatpriyam ānandaṃ tadetat pūrvākārā mahātripurasundarī | tvaṃ cāhaṃ ca sarvaṃ viśvaṃ sarvadevatā itarat sarvaṃ mahātripurasundarī | satyam ekaṃ lalitākhyam vastu tadadvitīyam akhaṇḍārthaṃ paraṃ brahma ||5||
सैवात्मा; ततोऽन्यद् असत्यम् अनात्मा। अत एषा ब्रह्मासंवित्तिः भावाभावकलाविनिर्मुक्ता चिद्विद्या अद्वितीयब्रह्मसंवित्तिः। सच्चिदानन्दलहरी महात्रिपुरसुन्दरी बहिरन्तरम् अनुप्रविश्य स्वयम् एकैव विभाति। यदस्ति तत् सन्मात्रम्; यद्विभाति तत् चिन्मात्रम्; यत्प्रियं तद् आनन्दः—तदेव पूर्वाकारा महात्रिपुरसुन्दरी। त्वं चाहं च सर्वं विश्वं सर्वदेवता इतरत् सर्वं महात्रिपुरसुन्दरी। सत्यं एकं ‘ललिता’ इति ख्यातं वस्तु तदद्वितीयम् अखण्डार्थं परं ब्रह्म॥५॥
She herself is the Self; other than that is unreal, non-self. Therefore this is the awareness of Brahman—free from the modalities of being and non-being—(this) knowledge of consciousness, the nondual awareness of Brahman. Mahātripurasundarī, a wave of Existence–Consciousness–Bliss, entering (as) the outer and the inner, shines by herself as one alone. What exists is mere being; what shines is mere consciousness; what is dear—bliss—that indeed is the primordial form of Mahātripurasundarī. You and I and the whole universe, all the deities, and all else—everything is Mahātripurasundarī. The one truth, the entity called Lalitā—this is nondual, of undivided import: the supreme Brahman.