Adhyaya 40

अध्यायेऽस्मिन् सूतः संवादरूपेण धर्मकर्मोपदेशं वर्णयति। अञ्जना पत्या सह ब्रह्माणं देवान् च समुपगम्य तेषां सम्मत्या व्यासं मुख्योपदेष्टारं प्राप्नोति। व्यासः ‘लोकहित’वचनैः मतङ्गर्षेः पूर्वोक्तिं स्मारयन् वेङ्कटपर्वते घोरतपसा तस्याः पुत्रजन्मनियतिं प्रतिपादयति। ततः आकाशगङ्गा–वेङ्कटतीर्थसमूहे स्नानस्य कालनिर्णयः कथ्यते—अञ्जनायाः प्रात्यक्षदिवसे गङ्गादीनि तीर्थानि तत्रैकत्र सङ्गच्छन्तीति, विशेषतः स्वामिपुष्करिण्याः परमपावनता प्रशस्यते। पौर्णमासी, मेष–पूषन्-संयोगः, नक्षत्रनिर्देशश्च निर्दिष्टः; तस्मिन् काले स्नानफलं दीर्घकाले गङ्गातीर्थेषु स्नानसमं इति उपमीयते। अनन्तरं वेङ्कटाद्रौ विधिदानप्रशंसा—अन्नवस्त्रदानयोः महिमा, पितृश्राद्धस्य विशेषफलत्वं च। सुवर्णं, शालग्रामः, गावः, भूमिः, कन्यादानं, जलशाला, तिलाः, धान्यं, गन्धान् पुष्पाणि, छत्रचामरादि, ताम्बूलादि च इत्यादीनां दानानां क्रमशः स्वर्गभोगः, ऐश्वर्यं, वेदविद्यायुक्तं ब्राह्मण्यं, अन्ते चक्रपाणेः प्रसादेन मोक्षः इति फलक्रमः प्रदर्श्यते। श्रवणपाठननित्यस्य पापशुद्धिः विष्णुलोकप्राप्तिश्च, सन्ततिषु अपि लाभविस्तारः इति फलश्रुत्या अध्यायः समाप्यते।