Adhyaya 4

अध्यायेऽस्मिन् सूतेन धारण्याः प्रश्नः कथ्यते, वराहश्चोत्तरं दत्त्वा आकाशराजेन भूमिजां कन्यां “पद्मिनी” इति नाम्ना नामकरणं कथयति। ततः पद्मावत्याः उद्यानाश्रमसमीपे नारदऋषिरकस्मादागत्य तस्याः प्रार्थनया शुभलक्षणानां विस्तीर्णं निरूपणं करोति; अन्ते तस्याः रूपं “विष्णुयोग्यम्” इति, लक्ष्मीसदृशं च प्रतिपादयति। नारदस्य तिरोभावानन्तरं पद्मिनी-पद्मावती सखिभिः सह वसन्तपुष्पसंग्रहार्थं पुष्पाटवीं प्रविशति; नानाविधपुष्पाणि वर्ण्यन्ते, वनं च यज्ञीय-सौन्दर्ययुक्तं पवित्रस्थानमिव प्रकाशते। तत्र भीषणो गजः समायाति, भयमुत्पद्यते; तदैव अश्वारूढः धनुर्धरः तेजोमयः पुरुषः प्रादुर्भवति—श्रीनिवासः वेङ्कटाद्रिनिवासी, सूर्यवंशजः “कृष्णः” इति स्वात्मानं निर्दिशति। स्त्रियः ईहामृगं न दृष्टमिति वदन्त्यः राजवनस्य रक्षणं स्मारयन्ति, तस्य परिचयं पृच्छन्ति; स शिकारार्थमागतोऽस्मीति वदन् पद्मावतीदर्शनात् आकर्षणं स्वीकृत्य, राजदण्डभयेन सखीनां चेतनया सहसा पर्वतं प्रति सेवकैः सह निवर्तते।