Adhyaya 33

अध्यायेऽस्मिन् वेङ्कटाचलमाहात्म्ये सुवर्णमुखरी-नद्याः प्रादुर्भावो नामकरणं च तस्याः कर्म-तत्त्व-प्रतिष्ठा च वर्ण्यते। भरद्वाजः कथयति—शक्रप्रमुखा देवाः, मुनिसिद्धचारणगन्धर्वसमूहाश्च, अगस्त्यं सहानुगच्छन्तीं तां नदीं स्तुवन्ति। वायुः तस्याः उत्पत्तिं कीर्तिं च व्याचष्टे—अगस्त्येन भूमौ नीतत्वात् ‘सुवर्णमुखरी’ इति नाम्ना प्रसिद्धा, नदीषु श्रेष्ठा, सेवनीया च भविष्यतीति। ततः विस्तीर्णं माहात्म्यं प्रवर्तते—तस्याः स्मरणं स्नानं च पापनाशनम्; अस्थि-निक्षेपः परलोकगमनाय सहायः; तटेषु कृताः क्रियाः बहुगुणफलप्रदाः। आरोग्यलाभः, विघ्ननिवारणम्, पितृकर्मसिद्धिः, ग्रहण-सङ्क्रान्त्यादि कालेषु विशेषफलम् इत्यादि फलश्रुतिः संकीर्त्यते। अन्ते अगस्त्योदयदिने वार्षिकव्रतं विधीयते—सुवर्णमयम् अगस्त्यप्रतिमां कृत्वा दानं, पूजनं, ब्राह्मणभोजनं, समर्पणं च; एतेन सञ्चितदोषविमोचनं चिरस्थायी आध्यात्मिकफलप्राप्तिश्च प्रतिज्ञायते।