
अध्याय आरभ्यते पुराणकथानिबन्धेन। सायं कृतनित्यकर्मा अर्जुनः श्रद्धया महर्षिं भारद्वाजं प्रणम्य महतीनद्याः उत्पत्तिं तत्र स्नानदानयोः पुण्यफलञ्च पप्रच्छ। भारद्वाजोऽपि तस्य कुलशीलगुणान् प्रशंसन् पापकृतदुःखशमनं श्रोतृणां चित्तशुद्धिकरं दिव्याख्यानं सावधानश्रवणेन फलप्रदं प्रवक्तुम् आरभते। ततः शङ्करविवाहसमये देवगणादिसमागमे पृथिवी गुरुभाराक्रान्ता चलिता चाभवत्। तदवलोक्य महादेवो लोकसंरक्षणपरं दिव्यतेजःसमुद्भूतं अगस्त्यं दक्षिणदिग्गमनाय नियोजयामास। स विन्ध्यं लङ्घयित्वा दक्षिणं जगाम; तेन पृथिवी समतां प्राप, देवाः सिद्धाश्च तमस्तुवन्। अगस्त्यः ततः सूर्यनिर्मित इव दीप्तं महापर्वतं ददर्श, तमारुह्य उत्तरतीरे रम्यसरसः समीपे आश्रमं स्थापयामास। विधिवत् पितॄन् देवान् ऋषीन् वास्तुदेवान् च पूजयन् तपसा जगद्धारणधर्मं प्रदर्शयति; एवं संवादप्रश्नोत्तरं तीर्थमहिम्नः कारणकथनं च लोकस्थैर्यकरस्य तपसः आदर्शं च समन्वयति।
No shlokas available for this adhyaya yet.