Adhyaya 3

अध्यायेऽस्मिन् श्रीवराहः धरणीं प्रति पुरावृत्तं कथयति। वेङ्कटाचले स्वामिपुष्करिण्याः समीपे श्रीनिवासो हरिः दिव्ये विमाने निवसन् कल्पान्तपर्यन्तं सामान्यजनानां अदृश्य इति वर्ण्यते, तथापि देवाज्ञया स सर्वैः पूज्यत्वं प्राप्नोति। धरणी पृच्छति—यदि भगवान् मर्त्येभ्योऽदृश्यः, कथं लोकपूजा प्रवर्तेत? तदा श्रीवराहः अगस्त्यस्य द्वादशवर्षीयाम् आराधनां निवेदयति; अगस्त्यः सर्वदेहिनां दृग्गोचरत्वं याचते, भगवान् च विमानस्य वैशिष्ट्यं रक्षन् सर्वजनदर्शनं ददाति। अनन्तरं वंशकथानकं प्रवर्तते—पश्चात्कालचक्रेषु मित्रवर्मराजस्य उदयः, ततोऽकाशराजपर्यन्तं वंशपरम्परा च निरूप्यते। हलकर्षणकाले भूमेः पद्मावती देवी प्रादुर्भूता; सा कन्येति गृहीत्वा धरणीराज्ञ्यै समर्प्यते। ततः धरणी शुभलक्षणैः सह वसुदानं गर्भे धृत्वा प्रसूते; तस्य शस्त्रविद्या-शास्त्रविद्या-नयादिषु शिक्षासारः कथ्यते, येन राजधर्मः, वैधता, देशस्य पुण्येतिहासश्च प्रतिष्ठाप्यते।