Adhyaya 29

अध्यायस्यारम्भे मुनयः सुवर्णमुखरी-नद्याः तदनुबद्ध-तीर्थसमूहस्य च उत्पत्तिं माहात्म्यं च विस्तरेण श्रोतुमिच्छन्ति। सूतः प्रणम्य भरद्वाजोक्तं वृत्तान्तं निवेदयति, ततः पाण्डवानामिन्द्रप्रस्थे निवासः द्रौपद्याः गृह-नियमश्च वर्ण्यते। नियमः—यदि कश्चिद्भ्राता अन्यस्य गृहे द्रौपदीं पश्येत्, तर्हि संवत्सरपर्यन्तं तीर्थयात्रा कर्तव्या। ततः ब्राह्मणस्य गोः चौर्ये जाते अर्जुनः तां गोमुद्धर्तुं शस्त्रागारं प्रविशति, यत्र द्रौपदी युधिष्ठिरश्च स्थितौ; एवं नियमफलम् आपतति। युधिष्ठिरः ब्राह्मणरक्षणार्थं धनरक्षणार्थं च कृतं कर्म धर्म्यं मन्यते; अर्जुनस्तु प्रतिज्ञापालनं परमं मन्यते, अन्यथा कीर्तेर्धर्मस्य च क्षय इति। राजानुज्ञया स सेवक-धन-समेतः प्रस्थितः, गङ्गां प्रयागं काशीम् दक्षिणसमुद्रं पुरीं (पुरुषोत्तमं) सिंहाचलं गोदावरीं चान्यानि च तीर्थानि सेवते। अन्ते श्रीपर्वतं वेङ्कटाचलं च प्राप्य शिखरे हरिं समर्चयति, सुवर्णमुखरीं च पश्यति। सा कुम्भसम्भवेन महर्षिणा अगस्त्येन आनीता इति कथ्यते; तेन तपोमहात्म्यप्रमाणेन तस्याः नद्याः पावनत्वं तीर्थस्य च प्रभावः प्रतिष्ठाप्यते।