Adhyaya 28

अध्यायेऽस्मिन् श्रीवेङ्कटाचले स्थितस्य कटाहतीर्थस्य माहात्म्यं बहुवक्तृसंवादरूपेण निरूप्यते। ऋषयः त्रिलोके प्रसिद्धिं पृच्छन्ति; नारदः प्रमाणतया स्मार्यते; महादेवोऽपि तस्य पूर्णं गौरवं वेत्तीति प्रतिपाद्यते। गङ्गादयः पवित्रा नद्यस्तथा तीर्थानि स्वशुद्ध्यर्थं कटाहतीर्थं समाश्रयन्तीति तीर्थानां मध्ये अस्य श्रेष्ठता दर्श्यते, तथा स्तुतिं केवलमर्थवाद इति मन्यमानस्य संशयः आध्यात्मिकविघ्नकर इति चेतावनी दत्ता। ततः पानक्रमः उपदिश्यते—अष्टाक्षरमन्त्रेण वा विष्णुनामभिः (त्रिविधनामोच्चारणसहितैः) तीर्थजलपानं प्रशस्यते; मन्त्रविहीनपाने प्रायश्चित्तोक्तिः निर्दिश्यते। अन्ते दृष्टान्तः—ब्राह्मणः केशवः व्यसनहिंसादोषैः पतितः ब्रह्महत्यां प्राप्य पापदेवतया अनुधाव्यते; भारद्वाजोपदेशेन स्वामिपुष्करिण्यां स्नानं, वराहपूजनं, श्रीनिवास/वेङ्कटेशदर्शनं, कटाहतीर्थपानं च कृत्वा ब्रह्महत्याविनाशं लभते, वेङ्कटेशेन च दिव्यप्रमाणं दत्तम्। उपसंहारे एषा कथा इतिहाससमर्थिता, श्रद्धया परम्परया च प्रेषिता इति प्रतिपाद्यते।