Adhyaya 2
अध्यायेऽस्मिन् ईश्वरः महादेवीं प्रति प्रभासखण्डे वस्त्रापथनामकं क्षेत्रं निर्दिशति। तत्र भवः/शिवः स्वयम्भूरूपेण निवसन् साक्षात् स्रष्टा संहर्ता च आद्यः प्रभुः इति प्रतिपाद्यते। एकवारं यात्राकरणं, तत्रतीर्थेषु स्नानं, विधिवत् पूजनं च कृतं चेत् कृतकृत्यता सिध्यति इति फलनिर्णयः। भवदर्शनस्य फलम् वाराणसी-कुरुक्षेत्र-नर्मदातीरादि-प्रसिद्धक्षेत्रफलैः तुल्यं, अपि च शीघ्रसिद्धिकरम् इति कथ्यते; चैत्र-वैशाखयोः दर्शनं पुनर्जन्मविमोचनाय निर्दिश्यते। गोदानं, ब्राह्मणभोजनं, पिण्डदानं च नित्यफलप्रदं, पितॄणां तृप्तिकरं च इति उपदिश्यते। अन्ते अस्य माहात्म्यस्य श्रवणमपि पापनाशकं, महायज्ञसमफलप्रदं च इति फलश्रुत्या समाप्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रं वस्त्रापथं पुनः । यत्प्रभासस्य सर्वस्वं क्षेत्रं नाभिः प्रियं मम
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रं वस्त्रापथं पुनः । यत्प्रभासस्य सर्वस्वं क्षेत्रं नाभिः प्रियं मम ॥
Verse 2
यत्र साक्षाद्भवो देवः सृष्टिसंहारकारकः । पृथिव्यां स त्वधिष्ठाता तत्त्वानामादिमः प्रभुः
यत्र साक्षाद्भवो देवः सृष्टिसंहारकारकः । पृथिव्यां स त्वधिष्ठाता तत्त्वानामादिमः प्रभुः ॥
Verse 3
स स्वयंभूः स्थितस्तत्र प्रभासे भूतिदो भवः । भवतीदं जगद्यस्मात्तस्माद्भव इति स्मृतः
स स्वयंभूः स्थितस्तत्र प्रभासे भूतिदो भवः । भवतीदं जगद्यस्मात्तस्माद्भव इति स्मृतः ॥
Verse 4
यः सकृत्कुरुते यात्रां क्षेत्रे वस्त्रापथे पुनः । विगाह्य तत्र तीर्थानि कृतकृत्यः स जायते
यः सकृदेव वस्त्रापथक्षेत्रे यात्रां करोति, तत्र तीर्थेषु स्नात्वा स कृतकृत्यो भवति।
Verse 5
अथ दृष्ट्वा भवं देवं सकृत्पूज्यविधानतः । केदारयात्राफलभाक्स भवेन्मनुजोत्तमः
अथ भवं देवं सकृद्दृष्ट्वा, विधिवत् सकृत्पूज्य, स मनुजोत्तमः केदारयात्राफलभाग् भवति।
Verse 6
चैत्रे मासि भवं दृष्ट्वा न पुनर्जायते भुवि । वैशाख्यामथवा सम्यग्भवं दृष्ट्वा विमुच्यते
चैत्रमासे भवं दृष्ट्वा न पुनर्भुवि जायते; अथवा वैशाखे सम्यग्भवं दृष्ट्वा विमुच्यते।
Verse 7
वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नर्मदायां तु यत्फलम् । तत्फलं निमिषार्द्धेन भवं दृष्ट्वा दिनेदिने
वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नर्मदायां च यत्फलं, तत्फलं निमिषार्धेनात्र दिनेदिने भवं दृष्ट्वा लभते।
Verse 8
दुर्ल्लभस्तत्र वासस्तु दुर्ल्लभं भवदर्शनम् । प्रेतत्वं नैव तस्यास्ति न याम्या नारकी व्यथा
दुर्लभस्तत्र वासो हि, दुर्लभं भवदर्शनम्; तं प्राप्य न प्रेतत्वं, न याम्या न नरकव्यथा।
Verse 9
येषां भवालये प्राणा गता वै वरवर्णिनि । धन्यानामपि धन्यास्ते देवानामपि देवताः
येṣां भवालये प्राणा गता वै वरवर्णिनि । धन्यानामपि धन्यास्ते देवानामपि देवताः ॥
Verse 10
वस्त्रापथे मतिर्येषां भवे येषां मतिः स्थिरा । गोदानं तत्र शंसंति ब्राह्मणानां च भोजनम् । पिंडदानं च तत्रैव कल्पांतं तृप्तिमा वहेत्
वस्त्रापथे मतिर्येषां भवे येषां मतिः स्थिरा । गोदानं तत्र शंसंति ब्राह्मणानां च भोजनम् । पिण्डदानं च तत्रैव कल्पान्तं तृप्तिमावहेत् ॥
Verse 11
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ते भवोद्भवम् । श्रुतं पापोपशमनं यज्ञायुतफलप्रदम्
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ते भवोद्भवम् । श्रुतं पापोपशमनं यज्ञायुतफलप्रदम् ॥