Adhyaya 36
अस्मिन्नध्याये स्थलसमुद्रसङ्गमे स्कन्देन पूर्वं प्रतिष्ठापितानां बहूनां लिङ्गानां दर्शनात् ब्रह्मविष्ण्विन्द्रप्रमुखा देवाः समागताः। विकीर्णपूजायाः क्लेशं विचार्य सर्वेषां सामूहिकभक्त्यर्थं देशस्थैर्यार्थं च एकं शुभं लिङ्गं स्थापयितुं निश्चिन्वन्ति। महेश्वरानुज्ञया ब्रह्मणा निर्मितं लिङ्गं प्रतिष्ठाप्य गुहः तस्य ‘सिद्धेश्वर’ इति नाम ददाति; ततः पुण्यसरः खन्यते, नानातीर्थजलैः पूर्यते। अनन्तरं पातालसङ्कटं वर्ण्यते—तारकयुद्धात् पलायिताः नागाः प्रलम्बदैत्यस्य उपद्रवान् निवेदयन्ति। स्कन्दः स्वशक्तिं पातालं प्रेषयति; सा भूमिं विदार्य प्रलम्बं हत्वा तस्मिन्नुद्भूते विदारे पातालगङ्गाजलं शुद्धिकरं पूरयति। स्कन्दः तं देशं ‘सिद्धकूप’ इति नाम्ना प्रसिद्धं करोति, कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां च स्नानं, सिद्धेश्वरपूजनं, श्राद्धं च विधत्ते; पापक्षयः स्थिरफलप्राप्तिश्च प्रतिज्ञायते। क्षेत्रस्य संस्थापनार्थं सिद्धाम्बिकाप्रतिष्ठा, क्षेत्रपालनियोजनं (चतुःषष्टिमहेश्वरसमेतम्), तथा आरम्भसिद्ध्यर्थं सिद्धिविनायकस्थापनं च कथ्यते। फलश्रुतौ अस्याध्यायस्य पाठश्रवणयोः समृद्धिरक्षा च, अन्ते षण्मुखलोकसामीप्यं च प्रशंस्यते।
Shlokas
Verse 1
नारद उवाच । एवं दृष्ट्वा क्षितौ तानि लिंगानि हरसूनुना । हरिब्रह्मेंद्रप्रमुखा देवाः प्रोचुः परस्परम्
नारद उवाच—एवं क्षितौ तानि लिङ्गानि हरसूनुना स्थापितानि दृष्ट्वा हरिब्रह्मेन्द्रप्रमुखा देवाः परस्परं प्रोचुः।
Verse 2
अहो धन्यः कुमारोऽयं महीसागरसंगमे । येन चत्वारी लिंगानि स्तापितानि सुदुर्लभे
अहो धन्योऽयं कुमारः महीसागरसङ्गमे, येन सुदुर्लभानि चत्वारि लिङ्गानि प्रतिष्ठापितानि।
Verse 3
वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं तोषार्थं स्कन्दरुद्रयोः । साध्वर्थे चात्मलाभाय कुर्मो लिंगपरंपराम्
वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं स्कन्दरुद्रयोः तोषार्थं साध्वर्थं चात्मलाभाय लिङ्गपरम्परां करिष्यामः।
Verse 4
अथवा कोटिशो देवा मुनयो नैव संख्यया । सर्वे चेत्स्थापयिष्यंति लिंगान्यत्र महीतटे
अथवा कोटिशो देवाः मुनयश्चासङ्ख्येयाः; सर्वे चेत् महीतटेऽत्र लिङ्गानि स्थापयिष्यन्ति।
Verse 5
पूजा तेषां कतं भावि बहुत्वाच्चात्र पठ्यते । यस्य राष्ट्रे रुद्रलिंगं पूज्यते नैव शक्तितः
तेषां पूजा कथं भावि? बहुत्वाच्चात्र पठ्यते; यस्य राष्ट्रे रुद्रलिङ्गं शक्तितो न पूज्यते।
Verse 6
तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः । संभूय स्थापयिष्यामो लिंगमेकं ततः शुभम्
तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः; तस्मात् संभूय वयं ततः शुभं लिङ्गमेकं स्थापयिष्यामः।
Verse 7
इति कृत्वा मतिं सर्वे प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् । प्रहर्षिता सुहश्चैव हरिब्रह्ममुखाः सुराः
इति निश्चयं कृत्वा सर्वे महेश्वरात् अनुज्ञां प्राप्य, हरिब्रह्ममुखाः सुराः प्रहृष्टाः सुसुखिनश्चाभवन्।
Verse 8
भूमिभागं शुभं वीक्ष्य विजने लिंगमुत्तमम् । स्थापयामासुरथ ते स्वयं ब्रह्मविनिर्मितम्
ततः ते विजने शुभं भूमिभागं निरीक्ष्य, ब्रह्मणा स्वयमेव विनिर्मितं उत्तमं लिङ्गं तत्र स्थापयामासुः।
Verse 9
सिद्धार्थैः स्तापितं यस्मा द्देवैर्ब्रह्मादिभिः स्वयम् । सिद्धेश्वरमिति प्राह नाम लिंगस्य वै गुहः
सिद्ध्यर्थं ब्रह्मादिभिर्देवैः स्वयमेव स्थापितत्वात्, गुहः लिङ्गस्य नाम ‘सिद्धेश्वरम्’ इति प्रोवाच।
Verse 10
सर्वैर्देवैस्तत्र लिंगे खानितं सर उत्तमम् । सर्वतीर्थोदकैः शुभ्रैः पूरितं च महात्मभिः
तत्र लिङ्गसमीपे सर्वैर्देवैः सर उत्तमं खानितम्, महात्मभिः सर्वतीर्थोदकैः शुभ्रैः पूरितं च।
Verse 11
एतस्मिन्नंतरे पार्थ पातालाच्छेषनंदनः । कुमुदोनाम आगत्य प्राह शेषाहिपन्नगान्
एतस्मिन्नन्तरे पार्थ, पातालात् शेषनन्दनः कुमुदो नाम समुत्थाय, शेषाहिपन्नगान् प्रति उवाच।
Verse 12
अस्मिंस्तारकयुद्धे तु प्रलंबोनाम दानवः । पलायित्वा स्कंदभीत्या पापः पातालमाविशत्
अस्मिंस्तारकयुद्धे तु प्रलम्बो नाम दानवः । स्कन्दभीत्या पलायित्वा पापः पातालमाविशत् ॥
Verse 13
स वो वसूनि पुत्रांश्च भार्याः कन्या गृहाणि च । विध्वंसयति नागेंद्राः शीघ्रं धावतधावत
स वो वसूनि पुत्रांश्च भार्याः कन्या गृहाणि च । विध्वंसयति नागेन्द्राः शीघ्रं धावत धावत ॥
Verse 14
शेषात्मजस्य तद्वाक्यं कुमदस्य निशम्यते । औत्सुक्यमापुर्नागेंद्रा यामयामेति वादिनः
शेषात्मजस्य कुमदस्य तद्वाक्यं निशम्य तु । औत्सुक्यमापुर्नागेन्द्रा याम यामेति वादिनः ॥
Verse 15
तान्निवार्य ततः स्कंदः क्रुद्धः शक्तिमथाददे । पातालाय मुमोचाथ प्रोच्य दैत्यो निहन्यताम्
तान्निवार्य ततः स्कन्दः क्रुद्धः शक्तिमथाददे । पातालाय मुमोचाथ प्रोच्य दैत्यो निहन्यताम् ॥
Verse 16
ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः । प्रविष्टा सहसा शक्तिर्यथा दैवं नरं प्रति
ततः स्कन्दभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः । प्रविष्टा सहसा शक्तिर्यथा दैवं नरं प्रति ॥
Verse 17
सा तं हत्वा प्रलंबं च कोटिभिर्दशभिर्वृतम् । नंदयित्वा गता नागाञ्जलकल्लोपूर्विका
सा शक्तिः तं हत्वा प्रलम्बं च दशकोटिभिरावृतम् । नागान् नन्दयित्वा सा जलकल्लोपূर्विकां प्रति जगाम ॥
Verse 18
यांत्या शक्त्या तया पार्थ यत्कृतं विवरं भुवि । पातालगंगातोयेन पूरितं पापहारिणा
यान्त्या शक्त्या तया पार्थ यद्भुवि कृतं विवरम् । पातालगङ्गातोयेन पापहारिणा पूरितम् ॥
Verse 19
तस्य नाम ददौ स्कंदः सिद्धकूप इति स्मृतः । कृष्माष्टम्यां चतुर्दश्यामुपवासी नरः स्वयम्
तस्य नाम ददौ स्कन्दः सिद्धकूप इति स्मृतः । कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां नर उपवासी भवेत् स्वयम् ॥
Verse 20
स्नात्वा कूपेऽर्चयेदीशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः । प्रभूतभवसंभूतपापं तस्य विलीयते
स्नात्वा कूपेऽर्चयेद् ईशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः । प्रभूतभवसम्भूतपापं तस्य विलीयते ॥
Verse 21
सिद्धकुंडे च यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । सर्वकल्मषनिर्मुक्तो भक्तियोग्यो भवेभवे
सिद्धकुण्डे यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । सर्वकल्मषनिर्मुक्तो भक्तियोग्यो भवेभवे ॥
Verse 22
वृश्चाप्यक्षयस्तस्य तुष्टो रुद्रो वरं ददौ । प्रयाग वटतुल्योऽयमेतत्सत्यं न संशयः
वृश्चापि तस्य श्राद्धादिकं कर्माक्षयं भवति; तुष्टो रुद्रो वरं ददौ—“अयं देशः प्रयागस्याक्षयवटतुल्यः; एतत्सत्यं न संशयः।”
Verse 23
अत्रागत्य महाभागः क्षाद्धं कुर्यात्सुभक्तितः । पितॄणामक्षयं तच्च सर्वेषां पिंडपातनम्
अत्रागत्य महाभागः सुभक्त्या श्राद्धं कुर्यात्; तत्पितॄणामक्षयं फलम्, सर्वेषां पितॄणां पिण्डपातनं च भवति।
Verse 24
ततो ब्रह्मादयो देवाः स्कंदेन सहितास्तदा । सिद्धांबिकां महाशक्तिं प्रार्थयामासुरीश्वरीम्
ततः स्कन्देन सहिताः ब्रह्मादयो देवाः तदा; सिद्धाम्बिकां महाशक्तिं ईश्वरीं प्रार्थयामासुः।
Verse 25
त्वयाविष्टो हि भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः । जगदुद्धारणार्थाय चक्रे कर्माम्यनेकशः
त्वयाविष्टः प्रेरितश्च भगवान् जनार्दनो मत्स्यरूपः; जगदुद्धारणार्थाय अनेकानि महाकर्माणि चकार।
Verse 26
इति तां प्रार्थयामासुरत्र त्याज्यं न ते शुभे । अत्र स्थिताः सर्व इमे क्षेत्रपाला महाबलाः
इति तां प्रार्थयामासुः—“अत्र त्याज्यं न ते शुभे; अत्र स्थिताः सर्वेऽमी महाबलाः क्षेत्रपालाः।”
Verse 27
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैश्च त्वां शुभे । ये पूजयंति ते पाल्याः सर्वापत्सु च या सदा
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैः सह, हे शुभे, ये त्वां पूजयन्ति, ते सर्वापत्सु सर्वदा त्वया पालनीयाः।
Verse 28
एवमुक्ता सिद्धमाता तथेति प्रत्यपद्यत । स्थापयामासुरथ तां लिंगादुत्तरभागतः
एवमुक्ता सिद्धमाता ‘तथेति’ प्रत्यपद्यत; अथ तां लिङ्गादुत्तरभागतः स्थापयामासुः।
Verse 29
ततः क्षेत्रपतीन्देवाश्चतुःषष्टिं महेश्वरम् । सिद्धेयं नाम क्षेत्रस्य रक्षार्थं निदधुः स्वयम्
ततः देवाः स्वयमेव चतुःषष्टिं महेश्वरान् क्षेत्रपतीन् कृत्वा, ‘सिद्धेया’ नाम्नः क्षेत्रस्य रक्षार्थं न्यदधुः।
Verse 30
त्वां च ये पूजयिष्यंति कार्यारभेषु सर्वदा । वर्षे वर्षे राजमाषबलिना च विशेषतः
ये च त्वां सर्वदा कार्यारम्भेषु पूजयिष्यन्ति, वर्षे वर्षे विशेषतः राजमाषबलिना सह—
Verse 31
तानसौ पालयेत्तुष्टः पिता लोकानिव स्वकान् । सिद्धिकृतो देवास्तत्र सिद्धिविनायकम्
तानसौ तुष्टः पिता स्वकान् लोकानिव पालयेत्; तत्र च सिद्धिकृद्भिर्देवैः सिद्धिविनायकः स्थापितः।
Verse 32
कपर्दितनयं प्रार्थ्य स्थापयाचक्रिरे मुदा । तं च ये पूजयंत्यत्र कार्यारंभेषु सर्वदा
कपर्दितनयं प्रार्थ्य हर्षेण तं प्रतिष्ठापयामासुः। ये चात्र तं नित्यं कार्यारम्भेषु पूजयन्ति—
Verse 33
तेषां सिद्धिं ददात्येष प्रबलो विघ्नराड्भवः । यद्यत्र पूजयेद्यस्तु सततं सिद्धसप्तकम्
तेषां सिद्धिं ददात्येष प्रबलो विघ्नराड्भवः। यश्चात्र सततं सिद्धसप्तकं पूजयेत्—
Verse 34
पश्येद्वा स्मरते वापि सर्वदोषैर्विमुच्यते । सिद्धेश्वरः सिद्धवटश्च साक्षात्सिद्धांबिका सिद्धविनायकश्च । सिद्धेयक्षेत्राधिपतिश्च सिद्धसरस्तथा सिद्धकूपश्च सप्त
पश्येद्वा स्मरते वापि सर्वदोषैर्विमुच्यते। सिद्धेश्वरः सिद्धवटश्च साक्षात् सिद्धाम्बिका सिद्धविनायकश्च। सिद्धेयक्षेत्राधिपतिश्च सिद्धसरस्तथा सिद्धकूपश्च—एते सप्त॥
Verse 35
अत्र तुष्टो ददौ रुद्रः सुराणां दुर्लभान्वरान् । वैशाखमासस्याष्टम्यां कृष्णायां सिद्धकूपके
अत्र तुष्टो ददौ रुद्रः सुराणां दुर्लभान् वरान्। वैशाखमासस्य कृष्णाष्टम्यां सिद्धकूपके॥
Verse 36
स्नात्वा पिंडान्वटे कृत्वा पूजयन्मां च सिद्धभाक् । सदा योऽभ्यर्चयेन्मां च ब्रह्मचारी जितेंद्रियः
स्नात्वा पिण्डान् वटे कृत्वा पूजयन् मां च सिद्धभाक्। सदा योऽभ्यर्चयेन्मां च ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः—स तां सिद्धिं समश्नुते॥
Verse 37
अष्टाविष्टकरा नित्यं भवेयुस्तस्य सिद्धयः । मंत्रजाप्यं बलिं होममत्र यः कुरुते नरः
तस्य सिद्धयः नित्यं अष्टाविंशतिगुणा भवन्ति। यो नरः अस्मिन् स्थाने मन्त्रजाप्यं बलिं च होमं च करोति, स एव ताः सिद्धीः प्राप्नोति।
Verse 38
एकचित्तः शुचिर्भूत्वा सोऽभूष्टां सिद्धिमाप्नुयात् । समाहितमनाश्चाथ सिद्धेशं यस्तु पश्यति
एकचित्तः शुचिर्भूत्वा स इच्छितां सिद्धिमाप्नुयात्। अथ समाहितमनाः यः सिद्धेशं पश्यति, स फलमवाप्नोति।
Verse 39
तस्य सिद्धिर्भवत्येव विघ्नैर्यदि न हन्यते । सिद्धांबिका महादेवी ह्यत्र संनिहितास्ति या
तस्य सिद्धिर्भवत्येव, यदि विघ्नैः न हन्यते। यतोऽत्र सिद्धाम्बिका महादेवी संनिहितास्ति।
Verse 40
सिद्धिदा साधकेंद्राणां महाविद्यां जपंति ये । धीरेभ्यो ब्रह्मचारिभ्यः सत्यचित्तेभ्य एव च
साधकेन्द्राणां सिद्धिदा सा; ये महाविद्यां जपन्ति। धीराणां ब्रह्मचारिणां सत्यचित्तानां च एव सा वरदा।
Verse 41
मंत्रजाप्याद्ददात्येषा सर्वसिद्धीर्यथोप्सिताः । पातालस्य बिलं चैतद्गुहशक्त्या कृतं महत्
मन्त्रजाप्यादेषा यथोप्सिताः सर्वसिद्धीः ददाति। पातालस्य चैतत् महत् बिलं गुहशक्त्या कृतं।
Verse 42
सिद्धां बिकाप्रसादेन विघ्नक्षेत्रपयोर्मम । प्रत्यक्षं भविता यत्र नानाश्चर्याणि भूरिशः
सिद्धाम्बिकाप्रसादेन मम विघ्नक्षेत्रे पयोः पवित्रे च यत्र नानाविधानि भूरिशोऽद्भुतानि प्रत्यक्षतया प्रादुर्भविष्यन्ति।
Verse 43
अत्र सिद्धिं प्रयास्यंति कोटिशः पुरुषाः सुराः । विद्याधरत्वं देवत्वं गंधर्वत्वं च नागता
अत्र कोटिशः पुरुषाः सुराश्च सिद्धिं प्रयत्नेन प्राप्नुवन्ति; अत्रैव विद्याधरत्वं देवत्वं गन्धर्वत्वं च, नागभावोऽपि लभ्यते।
Verse 44
यक्षत्वं चामरत्वं च प्राप्स्यंत्यत्र च साधकाः । अत्र वै विजयोनाम स्थंडिलस्य प्रभावतः
अत्र साधकाः यक्षत्वं चामरत्वं च प्राप्नुवन्ति; अत्र वै ‘विजय’नाम्नः स्थण्डिलस्य प्रभावतः सर्वं भवति।
Verse 45
सिद्धांबिकां समाराध्य सिद्धिमाप्स्यति दुर्लभाम् । यो मां द्रक्ष्यति चात्रस्थं यश्च मां पूजयिष्यति । वादप्रचारतो वापि पुण्यावाप्तिर्भविष्यति
सिद्धाम्बिकां सम्यग् समाराध्य दुर्लभां सिद्धिं प्राप्नुयात्। योऽत्रस्थं मां द्रक्ष्यति, यश्च मां पूजयिष्यति, वादप्रचारतोऽपि पुण्यावाप्तिर्भविष्यति।
Verse 46
नारद उवाच । त्र्यंबकेण वरेष्वेवं दत्तेष्वपि सुरोत्तमाः
नारद उवाच— त्र्यम्बकेन वरेष्वेवं दत्तेष्वपि, सुरोत्तमाः…
Verse 47
प्रहृष्टाः समपद्यंत गाथां चेमां जगुस्तदा । तेन यज्ञैर्जपैःस्तोत्रैस्तपो भिस्तोषिता वयम्
प्रहृष्टाः समागताः सर्वे तदा गाथामिमां जगुः—तेन यज्ञैर्जपैः स्तोत्रैस्तपसा च वयं तुष्टाः स्मः।
Verse 48
सर्वे देवाः सिद्धिलिंगं यो नरः पूजयिष्यति । सर्वकामफलावाप्तिरित्येवं शंकरोऽब्रवीत्
यो नरः सिद्धिलिङ्गं पूजयिष्यति, तस्य सर्वकामफलावाप्तिर्भविष्यति—इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्।
Verse 49
इत्युक्त्वा ते जयं प्राप्ताः स्कंदेन सहिताः सुराः । काराय्यं रम्यप्रासादान्रम्यैस्तारकसंभवैः
इत्युक्त्वा स्कन्दसहिताः सुराः जयमवापुः; तारकवंशसम्भवैः रम्यैः निधिभिः शोभितान् रम्यप्रासादान् कारयामासुः।
Verse 50
चतुर्वर्गफलावाप्तिं दत्त्वा क्षेत्रस्य संययुः । केचित्स्कंदं प्रशंसंतस्तीर्थमन्ये हरिं परे
क्षेत्राय चतुर्वर्गफलावाप्तिं दत्त्वा ते संययुः; केचित् स्कन्दं प्रशशंसुः, अन्ये तीर्थं, परे हरिम्।
Verse 51
केचिल्लिंगानि पंचापि युद्धं केचिद्दिवं ययुः । ततोंऽतरिक्षे चालिंग्य महासेनं हरोऽब्रवीत्
केचित् पञ्च लिङ्गानि जगृहुः, केचित् युद्धं ययुः, केचित् दिवं ययुः; ततः खल्वन्तरिक्षे महासेनमालिङ्ग्य हरोऽब्रवीत्।
Verse 52
सप्तमे मारुतस्कंधे व स नित्यं प्रियात्मज । कार्येष्वहं त्वया पुत्र संप्रष्टव्यः सदैव हि
सप्तमे मारुतस्कन्धे नित्यं तेऽयं उपदिश्यते, प्रियात्मज। सर्वकार्येषु पुत्र त्वया मम सदा संप्रष्टव्यमेव।
Verse 53
दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि । स्तंभतीर्थे च वत्स्येऽहं न विमोक्ष्यामि कर्हिचित्
मम दर्शनात् भक्त्या च त्वं परमं श्रेयः अवाप्स्यसि। स्तम्भतीर्थे च अहं वत्स्ये; कदाचिदपि न विमोक्ष्यामि।
Verse 54
इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्वज्य महेश्वरः । ब्रह्मविष्णुमुखांश्चैव भक्त्या तैरभिनंदितः
इत्युक्त्वा महेश्वरः परिष्वज्य एनं विससर्ज। ब्रह्मविष्णुमुखाश्चान्ये तं भक्त्या अभिनन्दयन्।
Verse 55
विसर्जिताः सुराजग्मुः स्वानिस्वान्यालयानि च । शर्वो जगाम कैलासं स्कंधं वै सप्तमं गुहः
विसर्जिताः सुराः सर्वे स्वस्वालयान्यगच्छन्। शर्वः कैलासं जगाम; गुहः सप्तमं स्कन्धं प्राप।
Verse 56
इत्येतत्कथितं पार्थ लिंगपंचकसंभवम् । यः पठेत्स्कंदसंबद्धां कथां मर्त्यो महामतिः
इत्येतत् पार्थ लिङ्गपञ्चकसम्भवं कथितम्। यः पठेत् स्कन्दसम्बद्धां कथां मर्त्यो महामतिः…
Verse 57
श्रृणुयाच्छ्रावयेद्वापि स भवेत्कीर्तिमान्नरः । बह्वायुः सुभगः श्रीमान्कांतिमाञ्छुभदर्शनः
यः शृणुयात् श्रोतॄंश्च श्रावयेद्वा, स नरः कीर्तिमान् भवति। स बह्वायुः सुभगः श्रीमान् कान्तिमान् शुभदर्शनश्च जायते।
Verse 58
भूतेभ्यो निर्भयश्चापि सर्वदुःखविवर्जितः । शुचिर्भूत्वा पुमान्यश्च कुमारेश्वरसन्निधौ
स भूतेभ्योऽपि निर्भयः स्यात्, सर्वदुःखविवर्जितश्च। कुमारेश्वरसन्निधौ शुचिर्भूत्वा यः पुमान्…
Verse 59
श्रृणुयात्स्कंदचरितं महाधनपतिर्भवेत् । बालानां व्याधिदुष्टानां राजद्वारोपसेविनाम्
स्कन्दचरितं शृणुयात् चेत्, स महाधनपतिः भवेत्। बालानां व्याधिदुष्टानां राजद्वारोपसेविनां च इदं हितकरम्।
Verse 60
इदं तत्परमं धन्यं सर्वदोषहरं सदा । तनुक्षये च सायुज्यं षण्मुखस्य व्रजेन्नरः
इदं परं धन्यं, सर्वदोषहरं सदा। तनुक्षये नरः षण्मुखस्य सायुज्यं व्रजेत्।
Verse 61
वरमेनं ददुर्देवाः स्कंदस्याथ गता दिवम्
ततः देवाः स्कन्दार्थं तस्मै वरमेनं ददुः, अनन्तरं ते दिवं गताः।