Adhyaya 35

Verse 1

नारद उवाच । कुमारेण स्थापितोऽत्र कुमारेशस्ततः सुराः । प्रणम्य गुहमूचुश्च प्रबद्धकरसंपुटाः

नारद उवाच। कुमारेण स्थापितोऽत्र कुमारेशस्ततः सुराः। प्रणम्य गुहमूचुश्च प्रबद्धकरसंपुटाः॥

Verse 2

किंचिद्विज्ञापयष्यामो वयं त्वां श्रृणु तत्त्वतः । पूर्वप्रसिद्ध आचारः प्रोच्यते जयिनामयम्

किंचिद्विज्ञापयिष्यामो वयं त्वां शृणु तत्त्वतः। पूर्वप्रसिद्ध आचारः प्रोच्यते जयिनामयम्॥

Verse 3

जयंति ये रणे शत्रूंस्तैः कार्यः स्तंभचिह्नकः । तस्मात्तव जयोद्द्योतनिमित्तं स्तंममुत्तमम्

जयंति ये रणे शत्रूंस्तैः कार्यः स्तम्भचिह्नकः। तस्मात्तव जयोद्द्योतनिमित्तं स्तम्भमुत्तमम्॥

Verse 4

नक्षिपाम वयं यावत्त्मनुज्ञातुमर्हसि । विश्वकर्मकृतं यच्च तृतीयं लिंगमुत्तमम्

नक्षिपाम वयं यावत्त्वमनुज्ञातुमर्हसि। विश्वकर्मकृतं यच्च तृतीयं लिङ्गमुत्तमम्॥

Verse 5

तस्य स्तंभाग्रतसतं च संस्थापय शिवात्मज । एवमुक्ते सुरैः स्कन्दस्ततेत्याह महामनाः

हे शिवात्मज, तस्य स्तम्भस्य अग्रे शतं चिह्नानि संस्थापय। इति सुरैः प्रोक्ते महात्मा स्कन्दः “तथेति” प्रत्युवाच।

Verse 6

ततो हृष्टाः सुरगणाः शक्राद्याः स्तंभमुत्तमम् । जांबूनदमयं शुभ्रं रणभूमौ विनिक्षिपुः

ततः हृष्टाः शक्राद्याः सुरगणाः रणभूमौ शुभ्रं जाम्बूनदमयं उत्तमं स्तम्भं विनिक्षिपुः।

Verse 7

परितः स्थंडिलं दिक्षु सर्वरत्नमयं तु ते । तत्र हृष्टाश्चाप्सरसो ननृतुर्दशधा शुभाः

परितः सर्वदिक्षु ते सर्वरत्नमयं पवित्रं स्थण्डिलं चक्रुः। तत्र हृष्टाः शुभाः अप्सरसः दशधा ननृतुः।

Verse 8

मातरो मंगलान्यस्य जगुः स्कन्दस्य नंदिताः । इंद्राद्या ननृतुस्तत्र स्वयं विष्णुश्च वादकः

स्कन्दस्यार्थं नन्दिताः मातरः मङ्गलानि जगुः। तत्र इन्द्रादयः ननृतुः, स्वयं विष्णुः वादकः अभवत्।

Verse 9

पेतुः खात्पुष्पवर्षाणि देववाद्यानि सस्वनुः । एवं स्तंभं समारोप्य जयाख्यं विश्वनंदकः

खात् पुष्पवर्षाणि पेतुः, देववाद्यानि सस्वनुः। एवं जयाख्यं स्तम्भं समारोप्य विश्वनन्दकः स्कन्दः (अग्रे प्रचक्राम)।

Verse 10

स्तम्भेश्वरस्ततो देवः स्थापितस्त्र्यक्षसूनुना । विरिंचिप्रमुखैर्देवैर्जातानन्दैः समं तदा

ततः स्तम्भेश्वरः देवः त्र्यक्षसूनुना स्थापितः । विरिञ्चिप्रमुखैर्देवैर्जातानन्दैः समं तदा ॥

Verse 11

हरिहरादित्युक्तैस्तैः सेन्द्रैर्मुनिगणैरपि । तस्यैव पश्चिमे भागे शक्त्यग्रेण महात्मना

हरिहरादित्युक्तैस्तैः सेन्द्रैर्मुनिगणैरपि । तस्यैव पश्चिमे भागे शक्त्यग्रेण महात्मना ॥

Verse 12

गुहेन निर्मितः कूपो गंगा तत्र तलोद्भवा । माघस्य च चतुर्दश्यां कृष्णायां पितृतर्पणम्

गुहेन निर्मितः कूपो गङ्गा तत्र तलोद्भवा । माघस्य च चतुर्दश्यां कृष्णायां पितृतर्पणम् ॥

Verse 13

कूपे स्नानं नरः कृत्वा भक्त्या यः पांडुनंदन । गयाश्राद्धेन यत्पुण्यं तत्फलं लभते स्फुटम्

कूपे स्नानं नरः कृत्वा भक्त्या यः पाण्डुनन्दन । गयाश्राद्धेन यत्पुण्यं तत्फलं लभते स्फुटम् ॥

Verse 14

स्तंभेश्वरं ततो देवं गन्धपुष्पैः प्रपूजयेत् । वाजपेयफलं प्राप्य मोदते रुद्रसद्मानि

स्तम्भेश्वरं ततो देवं गन्धपुष्पैः प्रपूजयेत् । वाजपेयफलं प्राप्य मोदते रुद्रसद्मनि ॥

Verse 15

पौर्णमास्याममावास्यां महीसागरसंगमे । श्राद्धं कृत्वा च योऽभ्यर्च्चेंत्स्तंभेश्वरमकल्मषः

पौर्णमास्याम् अमावास्यां वा महीसागरयोः संगमे यः श्राद्धं कृत्वा ततः स्तम्भेश्वरं सम्यगभ्यर्चयति, स निःकल्मषो भवति।

Verse 16

पितरस्तस्य तृप्यंति तृप्ता यच्छंति चाशिषः । स भित्त्वा सर्वपापानि रुद्रलोके महीयते

तस्य पितरः तृप्यन्ति; तृप्ताः सन्तोऽस्य आशिषो ददति। स सर्वपापानि भित्त्वा रुद्रलोके महीयते।

Verse 17

इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा । एवमेव चतुर्थं च स्थापितं लिंगमुत्तमम्

इत्येवं भगवान् रुद्रः पुरा स्कन्दस्य प्रीतये उवाच। एवमेव चतुर्थं च उत्तमं लिङ्गं स्थापितम्।

Verse 18

प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः

सर्वा देवताः प्रणेमुः, ते च ‘साधु साधु’ इति जगुः।