Adhyaya 26

Verse 1

व्यास उवाच । मार्कंडेयोद्धाटितं वै स्वर्गद्वारमपावृतम् । तत्र ये देहसंत्यागं कुर्वंति फलकांक्षया

व्यास उवाच । मार्कंडेयोद्धाटितं वै स्वर्गद्वारमपावृतम् । तत्र ये देहसंत्यागं कुर्वंति फलकांक्षया

Verse 2

लभंते तत्फलं ह्यंते विष्णोः सायुज्यमाप्नुयुः । अतः किं बहुनोक्तेन द्वारवत्यां सदा नरैः

लभंते तत्फलं ह्यंते विष्णोः सायुज्यमाप्नुयुः । अतः किं बहुनोक्तेन द्वारवत्यां सदा नरैः

Verse 3

देहत्यागः प्रकर्तव्यो विष्णोर्लोकजिगीषया । अनाशके जले वाग्नौ ये च संति नरोत्तमाः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णोः पुरीं सदा

देहत्यागः प्रकर्तव्यो विष्णोर्लोकजिगीषया । अनाशके जले वाग्नौ ये च संति नरोत्तमाः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णोः पुरीं सदा

Verse 4

अन्योपि व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः । सर्वपाप विनिर्मुक्तो याति विष्णोः पुरीं नरः

अन्योऽपि व्याधिरहितो यो नर उपवासार्थं गच्छति, स सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णोः पुरीं प्राप्नोति।

Verse 5

शतवर्षसहस्राणां वसेदंते दिवि द्विजः । ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पवित्रं पावनं भुवि

द्विजः शतवर्षसहस्राणि दिवि वसेदपि; भुवि ब्राह्मणेभ्यः परं पवित्रं पावनं च नास्ति।

Verse 6

उपवासै स्तथा तुल्यं तपः कर्म्म न विद्यते । नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरु

उपवासतुल्यं तपः कर्म न विद्यते; वेदात्परं शास्त्रं नास्ति; मातृसमो गुरुर्नास्ति।

Verse 7

न धर्मात्परमस्तीह तपो नानशनात्परम् । स्नात्वा यः कुरुते ऽत्रापि श्राद्धं पिंडोदकक्रियाम्

इह धर्मात्परं नास्ति, तपोऽपि नानशनात्परम्। अत्र स्नात्वा यः श्राद्धं पिण्डोदकक्रियां करोति, स महत्फलं लभते।

Verse 8

तृप्यंति पितरस्तस्य यावद्ब्रह्मदिवानिशम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा केशवं यस्तु पूजयेत्

तस्य पितरस्तृप्यन्ति यावद्ब्रह्मदिवानिशम्। तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यः केशवं पूजयेत्, स तादृशं स्थिरं फलमवाप्नोति।

Verse 9

स मुक्तपातकैः सर्वेर्विष्णुलोकमवाप्नुयात् । तीर्थानामुत्तमं तीर्थं यत्र संनिहितो हरिः

स सर्वपातकैर्मुक्तो विष्णुलोकमवाप्नुयात्। तीर्थानामुत्तमं तीर्थं यत्र सन्निहितो हरिः॥

Verse 10

हरते सकलं पापं तस्मिंस्तीर्थे स्थितस्य सः । मुक्तिदं मोक्षकामानां धनदं च धनार्थिनाम् । आयुर्दं सुखद चैव सर्वकामफलप्रदम्

तस्मिंस्तीर्थे स्थितस्य स हरते सकलं पापम्। मोक्षकामानां मुक्तिदं धनार्थिनां धनप्रदम्॥ आयुर्दं सुखदं चैव सर्वकामफलप्रदम्॥

Verse 11

किमन्येनात्र तीर्थेन यत्र देवो जनार्द्दनः । स्वयं वसति नित्यं हि सर्वेषामनुकम्पया

किमन्येनात्र तीर्थेन यत्र देवो जनार्दनः। स्वयं वसति नित्यं हि सर्वेषामनुकम्पया॥

Verse 12

तत्र यद्दीयते किचिद्दानं श्रद्धासमन्वितम् । अक्षयं तद्भवेत्सर्वमिह लोके परत्र च

तत्र यद्दीयते किञ्चिद्दानं श्रद्धासमन्वितम्। अक्षयं तद्भवेत्सर्वमिह लोके परत्र च॥

Verse 13

यज्ञैर्दानैस्तपो भिश्च यत्फलं प्राप्यते बुधैः । तदत्र स्नानमात्रेण शूद्रैरपि सुसेवकैः

यज्ञैर्दानैस्तपोभिश्च यत्फलं प्राप्यते बुधैः। तदत्र स्नानमात्रेण शूद्रैरपि सुसेवकैः॥

Verse 14

तत्र श्राद्धं च यः कुर्यादेकादश्यामुपोषितः । स पितॄनुद्धरे त्सर्वान्नरकेभ्यो न संशयः

तस्मिन् पुण्ये स्थले यः कश्चिदेकादश्यामुपोष्य श्राद्धं करोति, स निःसन्देहं सर्वान् पितॄन् नरकगतिभ्य उद्धरति।

Verse 15

अक्षय्यां तृप्तिमाप्नोति परमात्मा जनार्द्दनः । दीयतेऽत्र यदुद्दिश्य तदक्षय्यमुदाहृतम्

अत्र परमात्मा जनार्दनः अक्षय्यां तृप्तिमाप्नोति; अत्र यदुद्दिश्य दीयते तदक्षय्यमिति प्रकीर्तितम्।