Adhyaya 1

Verse 1

श्रीगणेशाय नमः श्रीगुरुभ्यो नमः । अथ ब्रह्मोत्तरखंडमारंभः । ॐ नमः शिवाय । ज्योतिर्मात्रस्वरूपाय निर्मलज्ञानचक्षुषे । नमः शिवाय शांताय ब्रह्मणे लिंगमूर्त्तये

श्रीगणेशाय नमः। श्रीगुरुभ्यो नमः। अथ ब्रह्मोत्तरखण्डमारम्भः। ॐ नमः शिवाय। ज्योतिर्मात्रस्वरूपाय निर्मलज्ञानचक्षुषे। नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये॥

Verse 2

ऋषय ऊचुः । आख्यातं भवता सूत विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम् । समस्ताघहरं पुण्यं समसेन श्रुतं च नः

ऋषय ऊचुः। आख्यातं भवता सूत विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम्। समस्ताघहरं पुण्यं समसेन श्रुतं च नः॥

Verse 3

इदानीं श्रोतुमिच्छामो माहात्म्यं त्रिपुरद्विषः । तद्भक्तानां च माहात्म्यमशेषाघहरं परम्

इदानीं श्रोतुमिच्छामो माहात्म्यं त्रिपुरद्विषः। तद्भक्तानां च माहात्म्यमशेषाघहरं परम्॥

Verse 4

तन्मंत्राणां च माहात्म्यं तथैव द्विजसत्तम । तत्कथायाश्च तद्भक्तेः प्रभावमनुवर्णय

तन्मन्त्राणां च माहात्म्यं तथैव द्विजसत्तम। तत्कथायाश्च तद्भक्तेः प्रभावमनुवर्णय॥

Verse 5

सूत उवाच । एतावदेव मर्त्यानां परं श्रेयः सनातनम् । यदीश्वरकथायां वै जाता भक्तिरहैतुकी

सूत उवाच—एतदेव मर्त्यानां परं श्रेयः सनातनम्; यदीश्वरकथायां वै निरहेतुकी भक्तिर्जायते।

Verse 6

अतस्तद्भक्तिलेशस्य माहात्म्यं वर्ण्यते मया । अपि कल्पायुषा नालं वक्तुं विस्तरतः क्वचित्

अतस्तद्भक्तिलेशस्य माहात्म्यं मया वर्ण्यते; अपि कल्पायुषा नालं विस्तरतः क्वचिद्वक्तुम्।

Verse 7

सर्वेषामपि पुण्यानां सर्वेषां श्रेयसामपि । सर्वेषामपि यज्ञानां जपयज्ञः परः स्मृतः

सर्वेषामपि पुण्यानां सर्वेषां श्रेयसामपि; सर्वेषामपि यज्ञानां जपयज्ञः परः स्मृतः।

Verse 8

तत्रादौ जपयज्ञस्य फलं स्वस्त्ययनं महत् । शैवं षडक्षरं दिव्यं मंत्रमाहुर्महर्षयः

तत्रादौ जपयज्ञस्य फलं स्वस्त्ययनं महत्; शैवं षडक्षरं दिव्यं मन्त्रमाहुर्महर्षयः।

Verse 9

देवानां परमो देवो यथा वै त्रिपुरांतकः । मंत्राणां परमो मंत्रस्तथा शैवः षडक्षरः

देवानां परमो देवो यथा वै त्रिपुरान्तकः; मन्त्राणां परमो मन्त्रस्तथा शैवः षडक्षरः।

Verse 10

एष पंचाक्षरो मंत्रो जप्तॄणां मुक्तिदायकः । संसेव्यते मुनिश्रेष्ठैरशेषैः सिद्धिकांक्षिभिः

एषः पञ्चाक्षरो मन्त्रः जपकानां मुक्तिदायकः। मुनिश्रेष्ठैः समासेव्योऽशेषैः सिद्धिकाङ्क्षिभिः॥

Verse 11

अस्यैवाक्षरमाहात्म्यं नालं वक्तुं चतुर्मुखः । श्रुतयो यत्र सिद्धांतं गताः परमनिर्वृताः

अस्यैवाक्षरमाहात्म्यं नालं वक्तुं चतुर्मुखः। श्रुतयो यत्र सिद्धान्तं गताः परमनिर्वृताः॥

Verse 12

सर्वज्ञः परिपूर्णश्च सच्चिदानंदलक्षणः । स शिवो यत्र रमते शैवे पंचाक्षरे शुभे

सर्वज्ञः परिपूर्णश्च सच्चिदानन्दलक्षणः। स शिवो यत्र रमते शैवे पञ्चाक्षरे शुभे॥

Verse 13

एतेन मंत्रराजेन सर्वोपनिषदात्मना । लेभिरे मुनयः सर्वे परं ब्रह्म निरामयम्

एतेन मन्त्रराजेन सर्वोपनिषदात्मना। लेभिरे मुनयः सर्वे परं ब्रह्म निरामयम्॥

Verse 14

नमस्कारेण जीवत्वं शिवेऽत्र परमात्मनि । ऐक्यं गतमतो मंत्रः परब्रह्ममयो ह्यसौ

नमस्कारेण जीवत्वं शिवेऽत्र परमात्मनि। ऐक्यं गतमतो मन्त्रः परब्रह्ममयो ह्यसौ॥

Verse 15

भवपाशनिबद्धानां देहिनां हितकाम्यया । आहोंनमः शिवायेति मंत्रमाद्यं शिवः स्वयम्

भवपाशनिबद्धानां देहिनां हितकाम्यया । शिवः स्वयमेव आद्यं मन्त्रं प्राह— ‘ॐ नमः शिवाय’ इति ॥

Verse 16

किं तस्य बहुभिर्मंत्रैः किं तीर्थैः किं तपोऽध्वरैः । यस्योंनमः शिवायेति मंत्रो हृदयगोचरः

यस्यान्तर्हृदये ‘ॐ नमः शिवाय’ इति मन्त्रः गोचरः, तस्य बहुभिर्मन्त्रैः किं, तीर्थैः किं, तपोऽध्वरैः किं ॥

Verse 17

तावद्भ्रमंति संसारे दारुणे दुःखसंकुले । यावन्नोच्चारयंतीमं मंत्रं देहभृतः सकृत्

दारुणे दुःखसंकुले संसारे देहभृतः तावत् भ्रमन्ति, यावत् इमं मन्त्रं सकृदपि न उच्चारयन्ति ॥

Verse 18

मंत्राधिराजराजोऽयं सर्ववेदांतशेखरः । सर्वज्ञाननिधानं च सोऽयं चैव षडक्षरः

अयं मन्त्राधिराजराजः सर्ववेदान्तशेखरः । सर्वज्ञाननिधानं च— एष एव षडक्षरः ॥

Verse 19

कैवल्यमार्गदीपोऽयमविद्यासिंधुवाडवः । महापातकदावाग्निः सोऽयं मंत्रः षडक्षरः

अयं षडक्षरो मन्त्रः कैवल्यमार्गदीपः, अविद्यासिन्धुवाडवः, महापातकदावाग्निः च ॥

Verse 21

नास्य दीक्षा न होमश्च न संस्कारो न तर्पणम् । न कालो नोपदेशश्च सदा शुचिरयं मनुः

नास्य मन्त्रस्य दीक्षा न होमः, न संस्कारो न तर्पणम्। न कालविशेषो नोपदेशविस्तारः—सदा शुचिरयं मनुः॥

Verse 22

महापातकविच्छित्त्यै शिव इत्यक्षरद्वयम् । अलं नमस्कियायुक्तो मुक्तये परिकल्पते

महापातकविच्छित्त्यै ‘शिव’ इत्यक्षरद्वयम्। अलं; नमस्क्रियायुक्तं मुक्तये परिकल्पते॥

Verse 23

उपदिष्टः सद्गुरुणा जप्तः क्षेत्रे च पावने । सद्यो यथेप्सितां सिद्धिं ददातीति किमद्भुतम्

सद्गुरुणोपदिष्टोऽयं पावने क्षेत्रे जप्तश्च। सद्य एव यथेप्सितां सिद्धिं ददाति—तत्र किमद्भुतम्॥

Verse 24

अतः सद्गुरुमाश्रित्य ग्राह्योऽयं मंत्रनायकः । पुण्यक्षेत्रेषु जप्तव्यः सद्यः सिद्धिं प्रयच्छति

अतः सद्गुरुमाश्रित्य ग्राह्योऽयं मन्त्रनायकः। पुण्यक्षेत्रेषु जप्तव्यः; सद्यः सिद्धिं प्रयच्छति॥

Verse 25

गुरवो निर्मलाः शांताः साधवो मितभाषिणः । कामक्रोधविनिर्मुक्ताः सदाचारा जितेंद्रियाः

गुरवो निर्मलाः शान्ताः साधवो मितभाषिणः। कामक्रोधविनिर्मुक्ताः सदाचाराः जितेन्द्रियाः॥

Verse 26

एतैः कारुण्यतो दत्तो मंत्रः क्षिप्रं प्रसिद्ध्यति । क्षेत्राणि जपयोग्यानि समासात्कथयाम्यहम्

एतादृशैर्गुरुभिः करुणया प्रदत्तो मन्त्रः शीघ्रमेव सिद्धिं प्रसिद्धिं च गच्छति। जपाय योग्यानीमानि क्षेत्राणि संक्षेपेणाहं कथयामि॥

Verse 27

प्रयागं पुष्करं रम्यं केदारं सेतुबंधनम् । गोकर्णं नैमिषारण्यं सद्यः सिद्धिकरं नृणाम्

प्रयागं पुष्करं रम्यं केदारं सेतुबंधनम्। गोकर्णं नैमिषारण्यं—एतानि नृणां सद्यः सिद्धिकराणि॥

Verse 28

अत्रानुवर्ण्यते सद्भिरितिहासः पुरातनः । असकृद्वा सकृद्वापि शृण्वतां मंगलप्रदः

अत्र सद्भिरनुवर्ण्यते पुरातन इतििहासः पावनः। असकृद्वा सकृद्वापि शृण्वतां स मंगलप्रदः॥

Verse 29

मथुरायां यदुश्रेष्ठो दाशार्ह इति विश्रुतः । बभूव राजा मतिमान्महोत्साहो महाबलः

मथुरायां यदुश्रेष्ठो दाशार्ह इति विश्रुतः। राजा बभूव मतिमान् महोत्साहो महाबलः॥

Verse 30

शास्त्रज्ञो नयवाक्छूरो धैर्यवानमितद्युतिः । अप्रधृष्यः सुगंभीरः संग्रामेष्वनिवर्त्तितः

शास्त्रज्ञो नयवाक्शूरो धैर्यवान् अमितद्युतिः। अप्रधृष्यः सुगंभीरः संग्रामेष्वनिवर्तितः॥

Verse 31

महारथो महेष्वासो नानाशास्त्रार्थकोविदः । वदान्यो रूपसंपन्नो युवा लक्ष णसंयुतः

स महारथो महेष्वासो नानाशास्त्रार्थकोविदः। वदान्यो रूपसंपन्नो युवा शुभलक्षणसंयुतः॥

Verse 32

स काशिराजतनयामुपयेमे वराननाम् । कांतां कलावतीं नाम रूपशीलगुणान्विताम्

स काशिराजतनयामुपयेमे वराननाम्। कान्तां कलावतीं नाम रूपशीलगुणान्विताम्॥

Verse 33

कृतोद्वाहः स राजेंद्रः संप्राप्य निजमंदिरम् । रात्रौ तां शयनारूढां संगमाय समाह्वयत्

कृतोद्वाहः स राजेन्द्रः संप्राप्य निजमन्दिरम्। रात्रौ तां शयनारूढां संगमाय समाह्वयत्॥

Verse 34

सा स्वभर्त्रा समाहूता बहुशः प्रार्थिता सती । न बबंध मनस्तस्मिन्न चागच्छ तदंतिकम्

सा स्वभर्त्रा समाहूता बहुशः प्रार्थिता सती। न बबन्ध मनस्तस्मिन्न न चागच्छ तदन्तिकम्॥

Verse 35

संगमाय यदाहूता नागता निजवल्लभा । बलादाहर्तुकामस्तामुदतिष्ठन्महीपतिः

संगमाय यदाहूता नागता निजवल्लभा। बलादाहर्तुकामस्तामुदतिष्ठन्महीपतिः॥

Verse 36

राज्ञ्युवाच । मा मां स्पृश महाराज कारणज्ञां व्रते स्थिताम् । धर्माधर्मौ विजानासि मा कार्षीः साहसं मयि

राज्ञ्युवाच—मा मां स्पृश, महाराज; कारणं जानामि व्रते च स्थितास्मि। त्वं धर्माधर्मौ विजानासि; मयि साहसं मा कार्षीः।

Verse 37

क्वचित्प्रियेण भुक्तं यद्रोचते तु मनीषिणाम् । दंपत्योः प्रीतियोगेन संगमः प्रीतिवर्द्धनः

क्वचित् प्रियेण भुक्तं यत् मनीषिणां रोचते। दम्पत्योः प्रीतियोगेन संगमोऽयं प्रीतिवर्धनः।

Verse 38

प्रियं यदा मे जायेत तदा संगस्तु ते मयि । का प्रीतिः किं सुखं पुंसां बलाद्भोगेन योषिताम्

प्रियं यदा मे जायेत तदा ते मयि संगमः। का प्रीतिः किं सुखं पुंसां बलाद्भोगेन योषिताम्?

Verse 39

अप्रीतां रोगिणीं नारीमंतर्वत्नीं धृतव्रताम् । रजस्वलामकामां च न कामेत बलात्पुमान्

अप्रीतां रोगिणीं नारीमन्तर्वत्नीं धृतव्रताम्। रजस्वलामकामां च न कामेत बलात् पुमान्॥

Verse 40

प्रीणनं लालनं पोषं रंजनं मार्दवं दयाम् । कृत्वा वधूमुपगमेद्युवतीं प्रेमवान्पतिः । युवतौ कुसुमे चैव विधेयं सुखमिच्छता

प्रीणनं लालनं पोषं रंजनं मार्दवं दयाम्। कृत्वा वधूमुपगमेद् युवतीं प्रेमवान् पतिः। युवतौ कुसुमे चैव विधेयं सुखमिच्छता॥

Verse 41

इत्युक्तोऽपि तया साध्व्या स राजा स्मरविह्वलः । बलादाकृष्य तां हस्ते परिरेभे रिरंसया

इत्युक्तोऽपि तया साध्व्या स राजा स्मरविह्वलः । बलादाकृष्य तां हस्ते परिरेभे रिरंसया ॥

Verse 42

तां स्पृष्टमात्रां सहसा तप्तायःपिंडसन्निभाम् । निर्दहंतीमिवात्मानं तत्याज भयविह्वलः

तां स्पृष्टमात्रां सहसा तप्तायःपिण्डसन्निभाम् । निर्दहन्तीमिवात्मानं तत्याज भयविह्वलः ॥

Verse 43

राजोवाच । अहो सुमहदाश्चर्यमिदं दृष्टं तव प्रिये । कथमग्निसमं जातं वपुः पल्लवकोमलम्

राजोवाच । अहो सुमहदाश्चर्यमिदं दृष्टं तव प्रिये । कथमग्निसमं जातं वपुः पल्लवकोमलम् ॥

Verse 44

इत्थं सुविस्मितो राजा भीतः सा राजवल्लभा । प्रत्युवाच विहस्यैनं विनयेन शुचिस्मिता

इत्थं सुविस्मितो राजा भीतः सा राजवल्लभा । प्रत्युवाच विहस्यैनं विनयेन शुचिस्मिता ॥

Verse 45

राज्ञ्युवाच । राजन्मम पुरा बाल्ये दुर्वासा मुनिपुंगवः । शैवीं पंचाक्षरीं विद्यां कारुण्येनोपदिष्टवान्

राज्ञ्युवाच । राजन्मम पुरा बाल्ये दुर्वासा मुनिपुङ्गवः । शैवीं पञ्चाक्षरीं विद्यां कारुण्येनोपदिष्टवान् ॥

Verse 46

तेन मंत्रानुभावेन ममांगं कलुषोज्झितम् । स्प्रष्टुं न शक्यते पुंभिः सपापैर्देवैवर्जितैः

तेन मन्त्रानुभावेन ममाङ्गं कलुषोज्झितम्। सपापैर्देववर्जितैः पुंभिः स्प्रष्टुं न शक्यते॥

Verse 47

त्वया राजन्प्रकृतिना कुलटागणिकादयः । मदिरास्वादनिरता निषेव्यंते सदा स्त्रियः

त्वया राजन् प्रकृतिना कुलटागणिकादयः। मदिरास्वादनिरता स्त्रियः सदा निषेव्यन्ते॥

Verse 48

न स्नानं क्रियते नित्यं न मंत्रो जप्यते शुचिः । नाराध्यते त्वयेशानः कथं मां स्प्रष्टुमर्हसि

न स्नानं क्रियते नित्यं न मन्त्रः शुचिर्जप्यते। नाराध्यते त्वयेशानः कथं मां स्प्रष्टुमर्हसि॥

Verse 49

राजोवाच तां समाख्याहि सुश्रोणि शैवीं पंचाक्षरीं शुभाम् । विद्याविध्वस्तपापोऽहं त्वयीच्छामि रतिं प्रिये

राजोवाच—तां समाख्याहि सुश्रोणि शैवीं पञ्चाक्षरीं शुभाम्। विद्याविध्वस्तपापोऽहं त्वयीच्छामि रतिं प्रिये॥

Verse 50

राज्ञ्युवाच । नाहं तवोपदेशं वै कुर्यां मम गुरुर्भवान् । उपातिष्ठ गुरुं राजन्गर्गं मंत्र विदांवरम्

राज्ञ्युवाच—नाहं तवोपदेशं वै कुर्यां मम गुरुर्भवान्। उपातिष्ठ गुरुं राजन् गर्गं मन्त्रविदां वरम्॥

Verse 51

सूत उवाच । इति संभाषमाणौ तौ दंपती गर्गसन्निधिम् । प्राप्य तच्चरणौ मूर्ध्ना ववंदाते कृताञ्जली

सूत उवाच—एवं परस्परं संभाषमाणौ तौ दम्पती गर्गसन्निधिं प्राप्य, तस्य चरणौ मूर्ध्ना स्पृष्ट्वा कृताञ्जली नमस्कृतवन्तौ।

Verse 52

अथ राजा गुरुं प्रीतमभिपूज्य पुनःपुनः । समाचष्ट विनीतात्मा रहस्यात्ममनोरथम्

अथ राजा विनीतात्मा प्रीतं गुरुं पुनःपुनः समभिपूज्य, स्वहृदयगतं रहस्यं मनोरथं समाचष्ट।

Verse 53

राजोवाच । कृतार्थं मां कुरु गुरो संप्राप्तं करुणार्द्रधीः । शैवीं पंचाक्षरीं विद्यामुपदेष्टुं त्वमर्हसि

राजोवाच—गुरो, मां कृतार्थं कुरु; करुणार्द्रधीः संप्राप्तस्त्वं, अतः शैवीं पञ्चाक्षरीं विद्यां मे उपदेष्टुमर्हसि।

Verse 54

अनाज्ञातं यदाज्ञातं यत्कृतं राजकर्मणा । तत्पापं येन शुद्ध्येत तन्मंत्रं देहि मे गुरो

राजकर्मणा यदाज्ञातं यद्वा ज्ञातं कृतं पापं, येन शुद्ध्येत तत् सर्वं—तन्मन्त्रं मे देहि गुरो।

Verse 55

एवमभ्यर्थितो राज्ञा गर्गो ब्राह्मणपुंगवः । तौ निनाय महापुण्यं कालिंद्यास्तटमुत्तमम्

एवं राज्ञा अभ्यर्थितो गर्गो ब्राह्मणपुङ्गवः, तौ दम्पती महापुण्यं कालिन्द्यास्तटमुत्तमं निनाय।

Verse 56

तत्र पुण्यतरोर्मूले निषण्णोऽथ गुरुः स्वयम् । पुण्यतीर्थजले स्नातं राजानं समुपोषितम्

तत्र पुण्यतरुमूले गुरुः स्वयमेव निषसाद। पुण्यतीर्थजले स्नातः समुपोषितो राजा तत्र समुपस्थितः॥

Verse 57

प्राङ्मुखं चोपवेश्याथ नत्वा शिवपदाम्बुजम् । तन्मस्तके करं न्यस्य ददौ मंत्रं शिवात्मकम्

प्राङ्मुखं तमुपवेश्य नत्वा शिवपदाम्बुजम्। तन्मस्तके करं न्यस्य ददौ मन्त्रं शिवात्मकम्॥

Verse 58

तन्मंत्रधारणादेव तद्गुरोर्हस्तसंगमात् । निर्ययुस्तस्य वपुषो वायसाः शतकोटयः

तन्मन्त्रधारणादेव गुरोर्हस्तसंगमात्। तस्य वपुषो निर्ययुर्वायसाः शतकोटयः॥

Verse 59

ते दग्धपक्षाः क्रोशंतो निपतंतो महीतले । भस्मीभूतास्ततः सर्वे दृश्यंते स्म सहस्रशः

ते दग्धपक्षाः क्रोशन्तो निपतन्तो महीतले। भस्मीभूतास्ततः सर्वे दृश्यन्ते स्म सहस्रशः॥

Verse 60

दृष्ट्वा तद्वायसकुलं दह्यमानं सुविस्मितौ । राजा च राजमहिषी तं गुरुं पर्यपृच्छताम्

दृष्ट्वा तद्वायसकुलं दह्यमानं सुविस्मितौ। राजा च राजमहिषी तं गुरुं पर्यपृच्छताम्॥

Verse 61

भगवन्निदमाश्चर्यं कथं जातं शरीरतः । वायसानां कुलं दृष्टं किमेतत्साधु भण्यताम्

भगवन्, इदमाश्चर्यं—कथं शरीरतः समुत्पन्नम्? वायसानां कुलं दृष्टं; किमेतत्? साधु सम्यग् भण्यताम्।

Verse 62

श्रीगुरुरुवाच राजन्भवसहस्रेषु भवता परिधावता । संचितानि दुरन्तानि संति पापान्यनेकशः

श्रीगुरुरुवाच—राजन्, भवसहस्रेषु भवता परिधावता दुरन्तानि पापानि अनेकशः संचितानि सन्ति।

Verse 63

तेषु जन्मसहस्रेषु यानि पुण्यानि संति ते । तेषामाधिक्यतः क्वापि जायते पुण्ययोनिषु

तेषु जन्मसहस्रेषु यानि पुण्यानि सन्ति ते; तेषामाधिक्यतः क्वापि पुण्ययोनिषु जायते।

Verse 64

तथा पापीयसीं योनिं क्वचित्पापेन गच्छति । साम्ये पुण्यान्ययोश्चैव मानुषीं योनिमाप्तवान्

तथा पापेन क्वचित् पापीयसीं योनिं गच्छति; पुण्यपापयोः साम्ये च मानुषीं योनिम् आप्नोति।

Verse 66

कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागम्यकोटयः । स्वर्णस्तेयसुरापानभ्रूणहत्या दिकोटयः । भवकोटिसहस्रेषु येऽन्ये पातकराशयः

कोटयो ब्रह्महत्यानां, अगम्यागम्यकोटयः; स्वर्णस्तेयसुरापानभ्रूणहत्यादिकोटयः; भवकोटिसहस्रेषु येऽन्ये पातकराशयः।

Verse 67

क्षणाद्भस्मीभवंत्येव शैवे पंचाक्षरे धृते । आसंस्तवाद्य राजेंद्र दग्धाः पातककोटयः

क्षणादेव भस्मीभवन्ति पातकानि, शैवे पञ्चाक्षरे दृढतया धृते। अद्य, राजेन्द्र, त्वत्तः पातककोटयो दग्धाः।

Verse 68

अनया सह पूतात्मा विहरस्व यथासुखम् । इत्याभाष्य मुनिश्रेष्ठस्तं मंत्रमुपदिश्य च

अनया सह पूतात्मा यथासुखं विहरस्व—इत्युक्त्वा मुनिश्रेष्ठः तस्मै तं मन्त्रं चोपदिदेश।

Verse 69

शैवी पंचाक्षरी विद्या यदा ते हृदयं गता । अघानां कोटयस्त्वत्तः काकरूपेण निर्गताः

यदा ते हृदयं शैवी पञ्चाक्षरी विद्या प्रविष्टा, तदा त्वत्तः पापकोटयः काकरूपेण निर्गताः।

Verse 70

ततः स्वभवनं प्राप्य रेजतुःस्म महाद्युती राजा दृढं समाश्लिष्य पत्नीं चन्दनशीतलाम् । संतोषं परमं लेभे निःस्वः प्राप्य यथा धनम्

ततः स्वभवनं प्राप्य तौ महाद्युती रेजतुः। राजा चन्दनशीतलां पत्नीं दृढं समाश्लिष्य, निःस्वो धनं प्राप्य यथा, परमं सन्तोषं लेभे।

Verse 71

अशेषवेदोपनिषत्पुराणशास्त्रावतंसोऽयमघांतकारी । पंचाक्षरस्यैव महाप्रभावो मया समासात्कथितो वरिष्ठः

अयं उपदेशोऽशेषवेदोपनिषत्पुराणशास्त्रावतंसः, अघनाशकश्च। पञ्चाक्षरस्यैव महाप्रभावो मया समासेन कथितः, हे वरिष्ठ।

Verse 120

तस्मात्सर्वप्रदो मंत्रः सोऽयं पञ्चाक्षरः स्मृतः । स्त्रीभिः शूद्रैश्च संकीर्णैर्धार्यते मुक्तिकांक्षिभिः

तस्मात् सर्वप्रदोऽयं मन्त्रः पञ्चाक्षरः स्मृतः। स्त्रीशूद्रसंकीर्णैश्च मुक्तिकामैः सदा धार्यः॥