
मार्कण्डेयः राजानं प्रति उपदिशति—परमं तीर्थं कोटीश्वरं गच्छ। तत्र ऋषिकोṭिः समागता इति प्रसिद्ध्या तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं प्रतिष्ठाप्यते। ततः श्रेष्ठा ऋषयः शुभवेदपाठकद्विजैः सह मन्त्रविचारं कृत्वा लोकहितरक्षणार्थं तत्र शङ्करं लिङ्गरूपेण प्रतिष्ठापयामासुः; स बन्धमोचकः संसारच्छेदकश्च, प्राणिनां दुःखशमनः इति वर्ण्यते। पूर्णिमायां भक्त्या स्नानं विशेषतः श्रावणपूर्णिमायां परमफलप्रदं कथ्यते। तत्र तर्पणं कृत्वा विधिवत् पिण्डदानात् पितरः कल्पान्तपर्यन्तं अक्षयतृप्तिं प्राप्नुवन्ति। रेवातटे स्थितं एतत् गुह्यं परमं पितृत्यर्थस्थानं ऋषिभिः निर्मितं सर्वभूतानां मोक्षप्रदं च इति अध्यायः समाप्यते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं कोटीश्वरं परम् । ऋषिकोटिः समायाता यत्र वै कुरुनन्दन
श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेत्, राजेन्द्र, कोटीश्वरं परमं तीर्थम्; यत्र वै ऋषिकोटिः समायाता, कुरुनन्दन।
Verse 2
कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुंगवाः । मन्त्रयित्वा द्विजैः सर्वैर्वेदमङ्गलपाठकैः
कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुङ्गवाः, सर्वैर्द्विजैर्वेदमङ्गलपाठकैः सह मन्त्रयित्वा।
Verse 3
स्थापितः शङ्करस्तत्र कारणं बन्धनाशनम् । संसारच्छेदकरणं प्राणिनामार्तिनाशनम्
तत्र शङ्करः स्थापितः—स एव बन्धनाशनकारणं, संसारच्छेदकरं, प्राणिनामार्तिनाशनम्।
Verse 4
कोटीश्वरमिति प्रोक्तं पृथिव्यां नृपनन्दन । स्नापयेत्तं तु यो भक्त्या पूर्णिमायां नृपोत्तम
पृथिव्यां नृपनन्दन ‘कोटीश्वर’ इति प्रोक्तम्। यो नृपोत्तमः पूर्णिमायां भक्त्या तं स्नापयेत्—
Verse 5
पित्ःणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं यथाविधि । श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर
पितṝणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं च यथाविधि। श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर—
Verse 6
पित्ःणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम् । पित्ःणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम् । मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः
पितṝणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम्। पितṝणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम्॥ मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः॥
Verse 96
। अध्याय
इति अध्यायः समाप्तः।