
अध्यायेऽस्मिन् मार्कण्डेयः नृपं प्रति उपदिशति यत् नर्मदायाः दक्षिणतीरे स्थितं पूतिकेश्वरं परमं तीर्थं गन्तव्यम्, यत्र स्नानाद् सर्वपापक्षयः स्यात्। तस्य माहात्म्यं कथानिबन्धेन प्रतिष्ठाप्यते—जाम्बवान् लोकानां हितार्थिना तत्र शिवलिङ्गं प्रतिष्ठापयामास। अन्यस्मिन् प्रसङ्गे प्रसेनजितो नृपः वक्षःस्थमणिसम्बद्धया कथया स्मर्यते; मणौ बलात् अपहृते वा परित्यक्ते व्रणः प्रादुरभवत्। स एव तीर्थप्रदेशः तपसा आरोग्यप्रदः अभवत्, तेन स ‘निर्व्रणः’ इति ख्यातिं प्राप। ततः विधिरुच्यते—ये भक्त्या तत्र स्नात्वा परमेश्वरं पूजयन्ति, ते इष्टान् कामान् लभन्ते। विशेषतः कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां च नित्यपूजकाः यमालयं न यान्ति इति फलश्रुत्या पुराणधर्मकारणभावः प्रतिपाद्यते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पूतिकेश्वरमुत्तमम् । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततः गच्छेत् तु राजेन्द्र पूतिकेश्वरमुत्तमम्। नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम्॥
Verse 2
स्थापितं जाम्बुवन्तेन लोकानां तु हितार्थिना । राजा प्रसेनजिन्नाम तस्यां वक्षस्थलान्मणौ
लोकानां तु हितार्थिना जाम्बुवन्तेन स्थापितम्। राजा प्रसेनजिन्नाम तस्यां वक्षस्थलान्मणिः॥
Verse 3
समुत्क्षिप्ते तु तेनैव सपूतिरभवद्व्रणः । तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा निर्व्रणः समजायत
समुत्क्षिप्ते तु तेनैव सपूतिरभवद्व्रणः। तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा निर्व्रणः समजायत॥
Verse 4
तेन तत्स्थापितं लिङ्गं पूतिकेश्वरमुत्तमम् । यस्तत्र मनुजो भक्त्या स्नायाद्भरतसत्तम
तेन तत्स्थापितं लिङ्गं पूतिकेश्वरमुत्तमम्। यस्तत्र मनुजो भक्त्या स्नायाद्भरतसत्तम॥
Verse 5
सर्वान्कामानवाप्नोति सम्पूज्य परमेश्वरम् । कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां सर्वकालं नराधिप । येऽर्चयन्ति सदा देवं ते न यान्ति यमालयम्
परमेश्वरं सम्यक् सम्पूज्य सर्वान् कामान् अवाप्नोति। नराधिप, कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां वा सर्वकाले वा ये सदा देवं अर्चयन्ति ते यमालयं न यान्ति।
Verse 89
। अध्याय
इति अध्यायः समाप्तः।