
अध्यायः ८८ कापिलतीर्थस्य विधिं फलश्रुतिं च निरूपयति। कपिलेन प्रतिष्ठितं सर्वपातकनाशनं तीर्थमिति कथ्यते। मार्कण्डेयः राजानं प्रति उपदिशति—शुक्लपक्षे विशेषतः अष्टम्यां चतुर्दश्यां च स्नानं कृत्वा देवसेवां कुर्यात्; कपिलागोक्षीरघृताभ्यां कपिलेश्वरस्याभिषेकं विधाय, श्रीखण्डचन्दनलेपनं कृत्वा सुगन्धिश्वेतपुष्पैः पूजयेत्, जितक्रोधः सन्। ततः फलश्रुतिः—कपिलेश्वरभक्ताः यमसम्बद्धान् दण्डप्रदेशान् न प्राप्नुवन्ति; विद्वांसः एतादृशपूजया यातनादर्शनं न पश्यन्तीत्युक्तम्। पुनः तीर्थयात्राधर्मः सामाजिककर्तव्येन सह योज्यते—रेवाजले स्नात्वा शुभान् ब्राह्मणान् भोजयेत्, गोवस्त्रतिलच्छत्रशय्यादानानि च कुर्यात्; एतेन राजा धार्मिकः भवति। अन्ते तेजोबलवृद्धिः, जीवत्पुत्रत्वं, प्रियवाक्यता, शत्रुपक्षाभावश्च फलानि निर्दिश्यन्ते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच। तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत्। स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्॥
Verse 2
अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा
अष्टम्यां सितपक्षे च चतुर्दश्यां नरेश्वर। परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा स्नापयेत्॥
Verse 3
श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम
श्रीखण्डस्य सुगन्धेन महेश्वरं सम्यगनुलेपयेत् । ततः सुगन्धिभिः पुष्पैः श्वेतैश्चापि नृपसत्तम ॥
Verse 4
येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा
येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । न चासिपत्त्रवनं घोरं न यमचुल्हीं सुदारुणाम् ॥
Verse 5
दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्
कपिलेश्वरपूजनात् पुण्यं विद्वद्भिरिह दृश्यते । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान् ॥
Verse 6
गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः
गोप्रदानेन वस्त्रैश्च तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः ॥
Verse 7
तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन
तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन ॥
Verse 88
। अध्याय
इति अध्यायः समाप्तः।