Adhyaya 82

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल वह्नितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महातेजास्तपः कृत्वा हुताशनः

श्रीमार्कण्डेय उवाच— ततः, हे महीपाल, वह्नितीर्थमनुत्तमं गच्छेत्; यत्र महातेजाः हुताशनः तपः कृत्वा सिद्धिं प्राप्तवान्॥

Verse 2

सर्वभक्ष्यः कृतो योऽसौ दण्डके मुनिना पुरा । नर्मदातटमाश्रित्य पूतो जातो हुताशनः

पुरा दण्डके मुनिना योऽसौ सर्वभक्ष्यः कृतः; स हुताशनः नर्मदातटमाश्रित्य पूतो जातः॥

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम् । अग्निप्रवेशं कुरुते स गच्छेदग्निसाम्यताम्

तत्र तीर्थे यः स्नात्वा महेश्वरं पूजयित्वा अग्निप्रवेशं करोति, स अग्निसाम्यतां गच्छति॥

Verse 4

भक्त्या स्नात्वा तु यस्तत्र तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

यो हि तत्र भक्त्या स्नात्वा पितृदेवतास्तर्पयेत्, स निःसन्देहं अग्निष्टोमयज्ञस्य फलं प्राप्नोति।

Verse 5

तस्यैवानन्तरं राजन्कौबेरं तीर्थमुत्तमम् । कुबेरो यत्र संसिद्धो यक्षाणामधिपः पुरा

तस्यैवानन्तरं राजन् कौबेरं नाम तीर्थमुत्तमम्; यत्र पुरा यक्षाधिपः कुबेरः संसिद्धिं प्राप्तवान्।

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा समभ्यर्च्य जगद्गुरुम् । उमया सहितं भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा जगद्गुरुं उमासहितं भक्त्या समभ्यर्च्य, सर्वपापैः प्रमुच्यते।

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय कांचनम् । नाभिमात्रे जले तिष्ठन्स लभेतार्बुदं फलम्

तत्र तीर्थे यः स्नात्वा नाभिमात्रे जले तिष्ठन् विप्राय काञ्चनं दद्यात्, स अर्बुदफलं लभेत्।

Verse 8

दधिस्कन्दे मधुस्कन्दे नन्दीशे वरुणालये । आग्नेये यत्फलं तात स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

दधिस्कन्दे मधुस्कन्दे नन्दीशे वरुणालये च स्नात्वा, आग्नेये कर्मणि यत्फलं कथितं तदेव, तात, प्राप्नुयात्।

Verse 9

ते वन्द्या मानुषे लोके धन्याः पूर्णमनोरथाः । यैस्तु दृष्टं महापुण्यं नर्मदातीर्थपञ्चकम्

ते मानुषे लोके वन्द्याः धन्याः पूर्णमनोरथाः; ये तु महापुण्यं नर्मदातीर्थपञ्चकं दृष्टवन्तः।

Verse 10

ते यान्ति भास्करे लोके परमे दुःखनाशने । भास्करादैश्वरे लोके चैश्वरादनिवर्तके

ते परमे दुःखनाशने भास्करलोके यान्ति; भास्करात् ऐश्वर्यलोके, ततोऽनिवर्तके परमे पदे।

Verse 11

नीयते स परे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । ततः स्वर्गाच्च्युतो मर्त्यो राजा भवति धार्मिकः

स चतुर्दशेन्द्रपर्यन्तं परेषु लोकेषु नीयते; ततः स्वर्गाच्च्युतो मर्त्येषु धर्मिको राजा जायते।

Verse 12

सर्वरोगविनिर्मुक्तो भुनक्ति सचराचरम् । विष्णुश्च देवता येषां नर्मदातीर्थसेविनाम्

स सर्वरोगविनिर्मुक्तः सचराचरसमृद्धिं भुङ्क्ते; नर्मदातीर्थसेविनां तु विष्णुरेव देवता।

Verse 13

अखण्डितप्रतापास्ते जायन्ते नात्र संशयः । गङ्गा कनखले पुण्या कुरुक्षेत्रे सरस्वती

तेऽखण्डितप्रतापाः जायन्ते नात्र संशयः; गङ्गा कनखले पुण्या, कुरुक्षेत्रे सरस्वती पुण्या।

Verse 14

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा । रेवातीरे वसेन्नित्यं रेवातोयं सदा पिबेत्

ग्रामे वा यदि वारण्ये सर्वत्रैव नर्मदा पुण्या। रेवातीरे नित्यं वसेत्, रेवातोयं च सदा पिबेत्॥

Verse 15

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सोमपानं दिने दिने । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्राश्च सरांसि च । कल्पान्ते संक्षयं यान्ति न मृता तेन नर्मदा

स सर्वतीर्थेषु स्नात इव, दिने दिने सोमपानं कृतवानिव। गङ्गाद्याः सर्वाः सरितः, समुद्राः सरांसि च कल्पान्ते संक्षयं यान्ति; तेन नर्मदा न मृता, न विनश्यति॥

Verse 82

। अध्याय

इति अध्यायसमाप्तिः।