Adhyaya 81
मार्कण्डेयः राजानं सम्बोध्य वरुणेश्वरतीर्थं गन्तुं निर्देशयति। तत्र वरुणः गिरिजानाथं शङ्करं कृच्छ्र-चान्द्रायणादि-तपसा समाराध्य सिद्धिं प्राप्तवान् इति कीर्त्यते। अत्र स्नात्वा पितॄन् देवान् च तर्पणैः सन्तोष्य, भक्त्या शङ्करं पूजयन् जनः परमां गतिं प्राप्नोति इति तीर्थविधिः कथ्यते। ततः दानविधिः—कुण्डिका-वर्धनी-महाजलपात्रं सान्नेन सह दातव्यं; तस्य फलम् द्वादशवर्षीय-सत्रयागस्य पुण्यतुल्यम् इति फलश्रुतिः। दानानां मध्ये अन्नदानं श्रेष्ठतमं, तत्क्षणमेव प्रीतिकरं च इति प्रतिपाद्यते। यः सुसंस्कृतचित्तः सन् अस्मिन् तीर्थे देहं त्यजति, स प्रलयपर्यन्तं वरुणपुर्यां वसति; ततः मनुष्यलोके पुनर्जायते, नित्यं अन्नदाता भवति, शतायुः च जीवति।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज वरुणेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो वरुणो नृपसत्तम
श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेन्महाराज वरुणेश्वरमुत्तमम्; यत्र सिद्धो महादेवो वरुणो नृपसत्तम।
Verse 2
पिण्याकशाकपर्णैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः । आराध्य गिरिजानाथं ततः सिद्धिं परां गतः
पिण्याकशाकपर्णैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः; आराध्य गिरिजानाथं ततः सिद्धिं परां गतः।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पूजयेच्छङ्करं भक्त्या स याति परमां गतिम्
तत्र तीर्थे यः स्नात्वा पितृदेवताः संतर्प्य भक्त्या शङ्करं पूजयति, स परमां गतिं प्राप्नोति।
Verse 4
कुण्डिकां वर्धनीं वापि महद्वा जलभाजनम् । अन्नेन सहितं पार्थ तस्य पुण्यफलं शृणु
कुण्डिकां वर्धनीं वा महद् जलभाजनं वा, अन्नेन सहितं दत्त्वा—हे पार्थ—तस्य दानस्य पुण्यफलं शृणु।
Verse 5
यत्फलं लभते मर्त्यः सत्रे द्वादशवार्षिके । तत्फलं समवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा
द्वादशवार्षिके सत्रे मर्त्यः यत्फलं लभते, तत्फलमेव अनेन दानेन समवाप्नोति; अत्र विचारणा न कार्या।
Verse 6
सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं तोयमन्नं च नृपसत्तम
सर्वेषु दानेषु अन्नदानं परं स्मृतम्; तोयम् अन्नं च सद्यः प्रीतिकरं भवति, हे नृपसत्तम।
Verse 7
तत्रतीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । वरुणस्य पुरे वासो यावदाभूतसंप्लवम्
तत्र तीर्थे मृतानां भावितात्मनां नराणां वरुणपुरे वासो भवति, यावदाभूतसंप्लवम्।
Verse 8
पश्चात्पूर्णे ततः काले मर्त्यलोके प्रजायते । अन्नदानप्रदो नित्यं जीवेद्वर्षशतं नरः
पश्चात् तस्य नियतकालस्य पूर्णे स मर्त्यलोके पुनर्जायते। अन्नदाननिरतः स नरः शतवर्षाणि जीवति॥
Verse 81
। अध्याय
अध्यायः॥ (इति अध्यायचिह्नम्)