Adhyaya 79

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम् । दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम्

श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेत् तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम्। दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम्॥

Verse 2

दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यस्तु दद्याद्द्विजे दधि । उपतिष्ठेत्ततस्तस्य सप्तजन्मनि भारत

दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यो द्विजाय दधि दद्यात्, तस्य—हे भारत—सप्तजन्मसु समृद्धिः शुभोपतिष्ठा च भवति।

Verse 3

न व्याधिर्न जरा तस्य न शोको नैव मत्सरः । दशचन्द्रशतं यावज्जायते विमले कुले

तस्य न व्याधिर्न जरा न शोकः, न च मत्सरः; दशचन्द्रशतं यावत् स विमले कुले जायते।

Verse 4

मधुस्कन्देऽपि मधुना मिश्रितान्यस्तिलान्ददेत् । नासौ वैवस्वतं देवं पश्येद्वै जन्मसप्ततिम्

मधुस्कन्देऽपि यः मधुना सम्मिश्रितान् तिलान् दद्यात्, स वै जन्मसप्ततिं यावत् वैवस्वतं देवं न पश्येत्।

Verse 5

मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्य पौत्रप्रपौत्रेभ्यो दारिद्र्यं नैव जायते

यो मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं प्रदापयेत्, तस्य पौत्रप्रपौत्रेषु दारिद्र्यं कदाचन न जायते।

Verse 6

दधिभिः सह संमिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवद्दक्षिणामुखः

यो दधिभिः सह सम्मिश्रं पिण्डं प्रदापयेत्; तस्मिन् तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवत् दक्षिणामुखः स्यात् (कर्मणि)।

Verse 7

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा

पिता पितामहश्चैव प्रपितामह एव च । द्वादशवर्षाणि तुष्यन्ति, नात्र काचिद्विचारणा ॥