Adhyaya 77

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भीमेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरम् । सेवितं ऋषिसङ्घैश्च भीमव्रतधरैः शुभैः

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः भीमेश्वरं गच्छेत् सर्वपापक्षयङ्करम् । ऋषिसङ्घैश्च सेवितं भीमव्रतधरैः शुभैः ॥

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सोपवासो जितेन्द्रियः । जपेदेकाक्षरं मन्त्रमूर्ध्वबाहुर्दिवाकरे

तत्र तीर्थे यः स्नात्वा सोपवासो जितेन्द्रियः । एकाक्षरं मन्त्रं जपेद् ऊर्ध्वबाहुः दिवाकरे ॥

Verse 3

तस्य जन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । सप्तजन्मार्जितं पापं गायत्र्या नश्यते ध्रुवम्

तस्यैव जन्मनि सञ्चितं पापं तत्क्षणादेव विनश्यति। गायत्रीजपेन तु सप्तजन्मसञ्चितं पापं निश्चयेन नश्यति॥

Verse 4

दशभिर्जन्मभिर्जातं शतेन तु पुरा कृतम् । सहस्रेण त्रिजन्मोत्थं गायत्री हन्ति किल्बिषम्

दशजन्मसमुत्थं पापं शतजन्मपुराकृतं च। सहस्रसञ्चितेऽपि त्रिजन्मोत्थं किल्बिषं गायत्री निहन्ति॥

Verse 5

वैदिकं लौकिकं वापि जाप्यं जप्तं नरेश्वर । तत्क्षणाद्दहते सर्वं तृणं तु ज्वलनो यथा

वैदिकं लौकिकं वापि यज्जाप्यं नराधिप। जप्तमात्रं तत्क्षणादेव सर्वं दहति, यथा ज्वलनस्तृणम्॥

Verse 6

न देवबलमाश्रित्य कदाचित्पापमाचरेत् । अज्ञानान्नश्यते क्षिप्रं नोत्तरं तु कदाचन

न देवबलमाश्रित्य कदाचित् पापमाचरेत्। अज्ञानकृतं क्षिप्रं नश्येत्, परं तु नोत्तरं कदाचन॥

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यो दानं शक्तिमाश्रित्य चाचरेत् । तदक्षय्यफलं सर्वं जायते पाण्डुनन्दन

तत्र तीर्थे यः शक्तिमाश्रित्य दानं समाचरेत्। तस्य तत्सर्वमक्षय्यफलं भवति, हे पाण्डुनन्दन॥

Verse 77

। अध्याय

॥ अध्यायः ॥