Adhyaya 75
मārkaṇḍeya उवाच—नर्मदायाः दक्षिणतटे परमपुण्यं तीर्थं ‘शङ्खचूड’ इति विख्यातम्। तत्र शङ्खचूडः स्वयमेव स्थित इति कथ्यते; वैनतेयस्य (गरुडस्य) भयात् रक्षणार्थं तत्र निवसतीति कारणमपि निर्दिश्यते। ततः साधकस्य विधिः प्रदर्श्यते—शुचिर्भूत्वा एकाग्रचित्तेन आगत्य शङ्खचूडं क्षीर-मधु-घृतादिभिः क्रमशः अभिषिञ्चेत्, देवस्य पुरतः रात्रौ जागरणं च कुर्यात्। स्तुतव्रतान् ब्राह्मणान् पूजयेत्, दधिभक्तादिभिः भक्ष्यैः सत्कारं कृत्वा, अन्ते गोदानं दद्यात्; तत् सर्वपापहरं पावनं च इति प्रशस्यते। अन्ते विशेषफलश्रुतिः—अस्मिन् तीर्थे सर्पदष्टपीडितं जनं यो तर्पयति/प्रसादयति, स शङ्करोक्त्या परमं लोकं प्राप्नोतीति; एवं तीर्थमहिमा करुणया सह मोक्षफलप्रदत्वेन समाप्यते।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । शङ्खचूडस्य नाम्ना वै प्रसिद्धं भूमिमण्डले
श्रीमार्कण्डेय उवाच—नर्मदाया दक्षिणकूले परमशोभनं तीर्थं, शङ्खचूडनाम्ना वै भूमिमण्डले प्रसिद्धम्।
Verse 2
शङ्खचूडः स्वयं तत्र संस्थितः पाण्डुनन्दन । वैनतेयभयात्पार्थ सुखदनर्मदातटे
पाण्डुनन्दन पार्थ! वैनतेयभयात् शङ्खचूडः स्वयं तत्र सुखदनर्मदातटे संस्थितः।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिर्भूत्वा समाहितः । स्नापयेच्छङ्खचूडं तु क्षीरक्षौद्रेण सर्पिषा
तत्र तीर्थे यो भक्त्या शुचिर्भूत्वा समाहितः सन्, क्षीरक्षौद्रसर्पिषा शङ्खचूडं स्नापयेत्।
Verse 4
रात्रौ जागरणं कुर्याद्देवस्याग्रे नराधिप । दधिभक्तेन सम्पूज्य ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । गोप्रदाने द्विजेन्द्रोऽयं सर्वपापक्षयंकरः
रात्रौ देवस्याग्रे जागरणं कुर्यात्, नराधिप। दधिभक्तेन शंसितव्रतान् ब्राह्मणान् सम्पूज्य, गोप्रदानेनायं विधिः द्विजेन्द्रः सर्वपापक्षयङ्करः।
Verse 5
तस्मिंस्तीर्थे तु यः पार्थ सर्पदष्टं प्रतर्पयेत् । स याति परमं लोकं शङ्करस्य वचो यथा
तस्मिंस्तीर्थे यः पार्थ सर्पदष्टं प्रतर्पयेत्, स शङ्करवचो यथा परमं लोकं याति।