Adhyaya 73
Avanti KhandaReva KhandaAdhyaya 73

Adhyaya 73

अध्यायेऽस्मिन् प्रश्नोत्तररूपेण धर्मतत्त्वं निरूप्यते। युधिष्ठिरो मार्कण्डेयम् पृच्छति—नर्मदायाः दक्षिणतीरे मणिनागसमीपे “गोदेहान्निःसृतं लिङ्गम्” इति ख्यातं लिङ्गं कुतः स्थितं, कथं च पापनाशनं भवतीति। मार्कण्डेय उवाच—सुरभिः कपिला च लोकहितार्थं महेश्वरं भक्त्या ध्यायन्ती तपश्चर्यां चकार; तस्या भक्त्या प्रसन्नः शिवः प्रादुर्भूय तस्मिन् तीर्थे निवासं कर्तुमङ्गीकृतवान्, येनैकस्नानेनापि शीघ्रशुद्धिः प्रसिद्धा। अनन्तरं दानधर्मस्य नियमाः कथ्यन्ते—भक्त्या “गोपारेश्वर-गोदानं” कर्तव्यं, सुवर्णालङ्कारादिभिः समलङ्कृतां योग्यां गां पात्रे ब्राह्मणे दत्त्वा; कृष्णपक्षचतुर्दश्यां वा अष्टम्यां, विशेषतः कार्त्तिकमासे, महाफलप्रदं भवति। प्रेतोद्धारार्थं पिण्डदानं, नित्यं रुद्रनमस्कारः पापविनाशकः, तथा वृषोत्सर्गः पितृहितकरः—वृषस्य रोमसंख्याप्रमाणेन शिवलोके दीर्घमानं मानं ददाति, ततः शुभजन्म च। अन्ते पुनरपि नर्मदादक्षिणतीरे गोपारेश्वरतीर्थस्य महिमा, लिङ्गस्य अद्भुतोत्पत्तिश्च तीर्थपावनत्वचिह्नमिति दृढीकृतम्।

Shlokas

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । सर्वपापहरं पार्थ गोपारेश्वरमुत्तमम् । गोदेहान्निःसृतं लिङ्गं पुण्यं भूमितले नृप

श्रीमार्कण्डेय उवाच—नर्मदाया दक्षिणे कूले परमशोभनं तीर्थमस्ति, हे पार्थ, सर्वपापहरं गोपारेश्वरमुत्तमम्। तत्र, हे नृप, गोदेहान्निःसृतं पुण्यं लिङ्गं भूमितले विराजते।

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । गोदेहान्निःसृतं कस्माल्लिङ्गं पापक्षयंकरम् । दक्षिणे नर्मदाकूले मणिनागसमीपतः । संक्षेपात्कथ्यतां विप्र गोपारेश्वरसम्भवम्

युधिष्ठिर उवाच—गोदेहान्निःसृतं लिङ्गं कस्मात् पापक्षयंकरम्? दक्षिणे नर्मदाकूले मणिनागसमीपतः गोपारेश्वरसम्भवं संक्षेपात् कथ्यतां, हे विप्र।

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कामधेनुस्तपस्तत्र पुरा पार्थ चकार ह । ध्यायते परया भक्त्या देवदेवं महेश्वरम्

श्रीमार्कण्डेय उवाच—पुरा तत्र, हे पार्थ, कामधेनुः तपश्चकार; सा परया भक्त्या देवदेवं महेश्वरं ध्यायति स्म।

Verse 4

तुष्टस्तस्या जगन्नाथ कपिलाय महेश्वरः । निःसृतो देहमध्यात्तु अच्छेद्यः परमेश्वरः

तस्याः तुष्टो जगन्नाथः कपिलायै महेश्वरः । देहमध्यात् निःसृतोऽच्छेद्यः परमेश्वरः स्वयम् ॥

Verse 5

तुष्टो देवि जगन्मातः कपिले परमेश्वरि । आराधनं कृतं यस्मात्तद्वदाशु शुभानने

तुष्टोऽस्मि देवि जगन्मातः कपिले परमेश्वरि । यतस्त्वया कृतं पूजनं तद्वदाशु शुभानने ॥

Verse 6

सुरभ्युवाच । लोकानामुपकाराय सृष्टाहं परमेष्ठिना । लोककार्याणि सर्वाणि सिध्यन्ति मत्प्रसादतः

सुरभ्युवाच— लोकानामुपकाराय सृष्टाहं परमेष्ठिना । लोककार्याणि सर्वाणि सिध्यन्ति मत्प्रसादतः ॥

Verse 7

लोकाः स्वर्गं प्रयास्यन्ति मत्प्रसादेन शङ्कर । तीर्थे त्वं भव मे शम्भो लोकानां हितकाम्यया

लोकाः स्वर्गं प्रयास्यन्ति मत्प्रसादेन शङ्कर । तस्मात् तीर्थे त्वं भव मे शम्भो लोकहितेच्छया ॥

Verse 8

तथेति भगवानुक्त्वा तीर्थे तत्रावसन्मुदा । तदाप्रभृति तत्तीर्थं विख्यातं वसुधातले । स्नानेनैकेन राजेन्द्र पापसङ्घं व्यपोहति

तथेति भगवानुक्त्वा तीर्थे तत्रावसन्मुदा । तदाप्रभृति तत्तीर्थं विख्यातं वसुधातले । स्नानेनैकेन राजेन्द्र पापसङ्घं व्यपोहति ॥

Verse 9

गोपारेश्वरगोदानं यस्तु भक्त्या च कारयेत् । योग्ये द्विजोत्तमे देया योग्या धेनुः सकाञ्चना

यो भक्त्या गोपारेश्वरगोदानं कारयेत्, स योग्ये द्विजोत्तमे योग्यां धेनुं सकाञ्चनां दद्यात्।

Verse 10

सवत्सा तरुणी शुभ्रा बहुक्षीरा सवस्त्रका । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामष्टम्यां वा प्रदापयेत्

सवत्सां तरुणीं शुभ्रां बहुक्षीरां सवस्त्रकां धेनुं कृष्णपक्षे चतुर्दश्याम् अष्टम्यां वा प्रदापयेत्।

Verse 11

सर्वेषु चैव मासेषु कार्त्तिके च विशेषतः । दापयेत्परया भक्त्या द्विजे स्वाध्यायतत्परे

सर्वेषु मासेषु, कार्त्तिके तु विशेषतः, परया भक्त्या स्वाध्यायतत्परे द्विजे दानं दापयेत्।

Verse 12

विधिना च प्रदद्याद्यो विधिना यस्तु गृह्णते । तावुभौ पुण्यकर्माणौ प्रेक्षकः पुण्यभाजनम्

यो विधिना प्रददाति, योऽपि विधिना गृह्णाति, तावुभौ पुण्यकर्माणौ; प्रेक्षकः अपि पुण्यभाजनम्।

Verse 13

पिण्डदानं प्रकुर्याद्यः प्रेतानां भक्तिसंयुतः । पिण्डेनैकेन राजेन्द्र प्रेता यान्ति परां गतिम्

यो भक्तिसंयुतः प्रेतानां पिण्डदानं प्रकुर्यात्, राजेन्द्र, एकेनापि पिण्डेन प्रेताः परां गतिं यान्ति।

Verse 14

भक्त्या प्रणामं रुद्रस्य ये कुर्वन्ति दिने दिने । तेषां पापं प्रलीयेत भिन्नपात्रे जलं यथा

ये भक्त्या दिने दिने रुद्रस्य प्रणामं कुर्वन्ति, तेषां पापं भिन्नपात्रे जलमिव प्रलीयते।

Verse 15

तत्र तीर्थे तु यो राजन्वृषभं च समुत्सृजेत् । पितरश्चोद्धृतास्तेन शिवलोके महीयते

तत्र तीर्थे यो राजन् वृषभं समुत्सृजेत्, तेन पितर उद्धृताः; स च शिवलोके महीयते।

Verse 16

युधिष्ठिर उवाच । वृषोत्सर्गे कृते तात फलं यज्जायते नृणाम् । तत्सर्वं कथयस्वाशु प्रयत्नेन द्विजोत्तम

युधिष्ठिर उवाच—तात, वृषोत्सर्गे कृते नृणां यत्फलं जायते, तत्सर्वं प्रयत्नेनाशु कथयस्व द्विजोत्तम।

Verse 17

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सर्वलक्षणसम्पूर्णे वृषे चैव तु यत्फलम् । तदहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्व धर्मनन्दन

श्रीमार्कण्डेय उवाच—सर्वलक्षणसम्पूर्णे वृषे वृषोत्सर्गे यत्फलं भवति, तदहं सम्प्रवक्ष्यामि; शृणुष्व धर्मनन्दन।

Verse 18

कार्त्तिके चैव वैशाखे पूर्णिमायां नराधिप । रुद्रस्य सन्निधौ भूत्वा शुचिः स्नातो जितेन्द्रियः

कार्त्तिके वैशाखे च पूर्णिमायां नराधिप, रुद्रसन्निधौ भूत्वा शुचिः स्नातो जितेन्द्रियः।

Verse 19

वृषस्यैव समुत्सर्गं कारयेत्प्रीयतां हरः । सांनिध्ये कारयेत्पुत्र चतस्रो वत्सिकाः शुभाः

वृषस्यैव समुत्सर्गं दानरूपेण कारयेत्, येन हरः प्रीयताम्। तस्यैव सांनिध्ये, हे पुत्र, चतस्रो शुभा वत्सिकाः अपि कारयेत्।

Verse 20

दत्त्वा तु विप्रमुख्याय सर्वलक्षणसंयुताः । प्रीयतां च महादेवो ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरः

सर्वलक्षणसंयुताः ताः दत्त्वा तु विप्रमुख्याय—प्रीयतां महादेवः; तथा ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरश्च प्रीयन्ताम्।

Verse 21

वृषभे रोमसंख्या या सर्वाङ्गेषु नराधिप । तावद्वर्षप्रमाणं तु शिवलोके महीयते

हे नराधिप, वृषभस्य सर्वाङ्गेषु या रोमसंख्या, तावद्वर्षप्रमाणं शिवलोके स महीयते।

Verse 22

शिवलोके वसित्वा तु यदा मर्त्येषु जायते । कुले महति सम्भूतिर्धनधान्यसमाकुले

शिवलोके वसित्वा तु, यदा मर्त्येषु जायते, तदा महति कुले सम्भूतिः भवति, धनधान्यसमाकुले।

Verse 23

नीरोगो रूपवांश्चैव विद्याढ्यः सत्यवाक्शुचिः । गोपारेश्वरमाहात्म्यं मया ख्यातं युधिष्ठिर । गोदेहान्निःसृतं लिङ्गं नर्मदादक्षिणे तटे

नीरोगो रूपवांश्चैव विद्याढ्यः सत्यवाक् शुचिः च भवति। हे युधिष्ठिर, गोपारेश्वरमाहात्म्यं मया ख्यातम्—गोदेहान्निःसृतं लिङ्गं नर्मदादक्षिणे तटे।

Verse 73

। अध्याय

॥ इति अध्यायः ॥