Adhyaya 70
मार्कण्डेयः रेवायाः उत्तरतीरे रविणा निर्मितं परमशोभनं तीर्थं वर्णयति। तत् तीर्थं पापक्शयहेतुः, तथा नर्मदातटे उत्तरभागे भास्करः स्वांशेन नित्यं तत्र स्थित इति प्रतिपाद्यते। ततः कालविधानं कथ्यते—विशेषतः षष्ठ्यां, अष्टम्यां, चतुर्दश्यां च स्नानं कृत्वा, प्रेतेषु भक्तितः श्राद्धं कर्तव्यमिति। एतस्य फलम्—तत्क्षणात् शुद्धिः, सूर्यलोके महिम्ना वासः, ततः स्वर्गात् पुनरागत्य शुद्धकुले जन्म, धनसमृद्धिः, जन्मजन्मान्तरं रोगरहितत्वं च इति; देश-काल-कर्म-फलानां संक्षिप्तं तीर्थमाहात्म्योपदेशरूपेण अध्यायः समाप्यते।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । रविणा निर्मितं पार्थ सर्वपापक्षयंकरम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच— पार्थ, रेवाया उत्तरे कूले परमशोभनं तीर्थं विद्यते; रविणा निर्मितं तत् सर्वपापक्षयकरम्।
Verse 2
स्वांशेन भास्करस्तत्र तिष्ठते चोत्तरे तटे । सर्वव्याधिहरः पुंसां नर्मदायां व्यवस्थितः
तत्रोत्तरे तटे भास्करः स्वांशेन तिष्ठति; नर्मदायां व्यवस्थितः स पुंसां सर्वव्याधिहरः।
Verse 3
षष्ठ्यांषष्ठ्यां नृपश्रेष्ठ ह्यष्टम्यां च चतुर्दशीम् । स्नानं यः कारयेन्मर्त्यः श्राद्धं प्रेतेषु भक्तितः । तस्य पापक्षयः पार्थ सूर्यलोके महीयते
नृपश्रेष्ठ, षष्ठ्यां षष्ठ्यां तथा अष्टम्यां च चतुर्दश्यां च यः मर्त्यः स्नानं कारयेत्, प्रेतेषु भक्तितः श्राद्धं च कुर्यात्; तस्य पापक्षयः, पार्थ, सूर्यलोके स महीयते।
Verse 4
ततः स्वर्गाच्च्युतः सोऽपि जायते विमले कुले । धनाढ्यो व्याधिनिर्मुक्तो जीवेज्जन्मनिजन्मनि
ततः स्वर्गात् च्युतोऽपि स विमले कुले जायते; धनाढ्यः व्याधिनिर्मुक्तः सन् जन्मनि जन्मनि सुखं जीवेत्।
Verse 70
। अध्याय
इति अध्यायः समाप्तः।