Adhyaya 69

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र मङ्गलेश्वरमुत्तमम् । स्थापितं भूमिपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया

श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेत् तु राजेन्द्र मङ्गलेश्वरमुत्तमम्। भूमिपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया स्थापितम्।

Verse 2

तोषितः परया भक्त्या शङ्करः शशिशेखरः । चतुर्दश्यां गुरुर्देवः प्रत्यक्षो मङ्गलेश्वरः

परया भक्त्या तोषितः शशिशेखरः शङ्करः चतुर्दश्यां प्रत्यक्षो गुरुदेवो मङ्गलेश्वररूपेण प्रादुर्भवति।

Verse 3

ब्रूहि पुत्र वरं शुभ्रं तं ते दास्यामि मङ्गल

ब्रूहि पुत्र, शुभ्रं शुभं वरं; तं ते दास्यामि, मङ्गल।

Verse 4

मङ्गल उवाच । प्रसादं कुरु मे शम्भो प्रतिजन्मनि शङ्कर । त्वदङ्गस्वेदसम्भूतो ग्रहमध्ये वसाम्यहम्

मङ्गल उवाच—प्रसादं कुरु मे शम्भो शङ्कर प्रतिजन्मनि। त्वदङ्गस्वेदसम्भूतो ग्रहमध्ये वसाम्यहम्॥

Verse 5

त्वत्प्रसादेन ईशान पूज्योऽहं सर्वदैवतैः । कृतार्थो ह्यद्य संजातस्तव दर्शनभाषणात्

त्वत्प्रसादेन ईशान सर्वदैवतैः पूज्योऽहम्। अद्य तव दर्शनभाषणात् कृतार्थोऽहं संजातः॥

Verse 6

स्थानेऽस्मिन् देवदेवेश मम नाम्ना महेश्वरः । एवं भवतु ते पुत्रेत्युक्त्वा चान्तरधीयत

अस्मिन् स्थाने देवदेवेश मम नाम्ना महेश्वरः स्यात्। ‘एवं भवतु ते पुत्र’ इत्युक्त्वा स चान्तरधीयत॥

Verse 7

मङ्गलोऽपि महात्मा वै स्थापयित्वा महेश्वरम् । आत्मयोगबलेनैव शूलिनापूजयत्ततः

मङ्गलोऽपि महात्मा तत्र महेश्वरं प्रतिष्ठाप्य, स्वात्मयोगबलेन शूलिनं ततः सम्यक् पूजयामास।

Verse 8

सर्वदुःखहरं लिङ्गं नाम्ना वै मङ्गलेश्वरम् । तत्र तीर्थे तु वै राजन्ब्राह्मणान्प्रीणयेत्सुधीः

सर्वदुःखहरं लिङ्गं ‘मङ्गलेश्वर’ इति नाम्ना प्रसिद्धम्; तत्र तीर्थे, हे राजन्, सुधीः ब्राह्मणान् प्रीणयेत्।

Verse 9

सपत्नीकान्नृपश्रेष्ठ चतुर्थ्यङ्गारके व्रते । पत्नीभर्तारसंयुक्तं विद्वांसं श्रोत्रियं द्विजम्

हे नृपश्रेष्ठ, चतुर्थ्यां अङ्गारकव्रते सपत्नीकान्—पत्नीभर्तृसंयुक्तान्—विद्वांसः श्रोत्रियान् द्विजान् समर्चयेत्।

Verse 10

व्रतान्ते चैव गौर्धुर्यैः शिवमुद्दिश्य दीयते । प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः

व्रतान्ते च शिवमुद्दिश्य गौर्धुर्याः प्रदेयाः—‘सपत्नीको वृषध्वजो महादेवो मे प्रीयताम्’ इति।

Verse 11

वस्त्रयुग्मं प्रदातव्यं लोहितं पाण्डुनन्दन । धूर्वहौ रक्तवर्णौ च शुभ्रं कृष्णं तथैव च

हे पाण्डुनन्दन, लोहितवर्णं वस्त्रयुग्मं प्रदातव्यम्; धूर्वहौ रक्तवर्णौ, तथा शुभ्रं कृष्णं चापि (वस्त्रं) देयम्।

Verse 12

छत्रं शय्यां शुभां चैव रक्तमाल्यानुलेपनम् । दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ विशुद्धेनान्तरात्मना

छत्रं शय्यां शुभां चैव रक्तमाल्यानुलेपनम् । दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

Verse 13

चतुर्थ्यां तु तथाष्टम्यां पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः । श्राद्धं तत्रैव कर्तव्यं वित्तशाठ्येन वर्जितः

चतुर्थ्यां तु तथाष्टम्यां पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः । श्राद्धं तत्रैव कर्तव्यं वित्तशाठ्येन वर्जितः ॥

Verse 14

प्रेता भवन्ति सुप्रीता युगमेकं महीपते । सपुत्रो जायते मर्त्यः प्रतिजन्म नृपोत्तम

प्रेता भवन्ति सुप्रीता युगमेकं महीपते । सपुत्रो जायते मर्त्यः प्रतिजन्म नृपोत्तम ॥

Verse 15

तस्य तीर्थस्य भावेन सर्वाङ्गरुचिरो नृप । मङ्गलं भवते वंशो नाशुभं विद्यते क्वचित्

तस्य तीर्थस्य भावेन सर्वाङ्गरुचिरो नृप । मङ्गलं भवते वंशो नाशुभं विद्यते क्वचित् ॥

Verse 16

भक्त्या यः कीर्तयेन्नित्यं तस्य पापं व्यपोहति

भक्त्या यः कीर्तयेन्नित्यं तस्य पापं व्यपोहति ॥

Verse 69

। अध्याय

इति अध्यायः समाप्तः।