Adhyaya 64
अस्मिन्नध्याये मार्कण्डेयः राजानं प्रति उपदिशति यत् अवन्तीखण्डे परमपुण्यं तीर्थं “अगस्त्येश्वर” इति प्रसिद्धं पापक्षयकरं च। तत् तीर्थं देशविशेषे स्थितं धर्मदोष-निवारणस्य साधनं इव निरूप्यते। तत्र स्नानस्य विधिः प्रदर्श्यते—विशेषतः ब्रह्महत्यादि-महापातक-निवृत्तिः स्नानेन भवतीति। कालविशेषोऽपि निर्दिश्यते—कार्त्तिकमासे कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नानं कर्तव्यमिति, यथा काल-देश-क्रिया एकत्र धर्मविधानं भवति। पुनश्च समाधिस्थेन जितेन्द्रियेण घृतेन देवस्य अभिषेकः कार्य इति आज्ञा। दानविधानं चोक्तम्—धनं, पादुका, छत्रं, घृतकम्बलः, सर्वेषां भोजनदानं च; एतेन पुण्यफलस्य बहुगुणत्वं भवतीति। एषा शिक्षा—यात्रामात्रेण न, किन्तु नियम-भक्ति-दानसमन्वितेन आचारेण शुद्धिः सिद्ध्यति।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । नराणां पापनाशाय अगस्त्येश्वरमुत्तमम्
श्रीमर्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेत् तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम्। नराणां पापनाशाय अगस्त्येश्वरमुत्तमम्॥
Verse 2
तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते ब्रह्महत्यया । कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी
तत्र स्नात्वा नरो राजन् मुच्यते ब्रह्महत्यया। कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी॥
Verse 3
घृतेन स्नापयेद्देवं समाधिस्थो जितेन्द्रियः । एकविंशतिकुलोपेतो च्यवेदैश्वरात्पदात्
घृतेन स्नापयेद्देवं समाधिस्थो जितेन्द्रियः। एकविंशतिकुलोपेतो च्यवेदैश्वरात्पदात्॥
Verse 4
धनं चोपानहौ छत्रं दद्याच्च घृतकम्बलम् । भोजनं चैव सर्वेषां सर्वं कोटिगुणं भवेत्
धनं चोपानहौ छत्रं दद्याच्च घृतकम्बलम्। भोजनं चैव सर्वेषां सर्वं कोटिगुणं भवेत्॥
Verse 64
। अध्याय
॥ इत्यध्यायः ॥