
मार्कण्डेयः श्रोतारं नर्मदाया दक्षिणतीरे स्थितं परमपुण्यं शक्रतीर्थं दर्शयति, यत् सञ्चितपापहरं प्रसिद्धम्। तस्य माहात्म्यं कारणकथया प्रतिष्ठाप्यते—पूर्वं शक्रोऽत्र महेश्वरं प्रति तीव्रभक्त्या घोरं तपश्चकार; तेन तुष्टेन उमापतिना तस्मै देवेन्द्रत्वं, राज्यसमृद्धिं, दानवानां जयशक्तिं च वराः प्रदत्ताः। अनन्तरं विधिरुच्यते—कार्त्तिककृष्णत्रयोदश्यां भक्त्या उपवासः कर्तव्यः; तेन पापविमोचनं, दुःस्वप्न-दुर्निमित्त-ग्रहशाकिन्याद्युपद्रवशमनं च भवति। शक्रेश्वरदर्शनं जन्मार्जितदोषान् नाशयतीति कथ्यते, तथा च नानाविधातिक्रमकर्मणां शुद्धिरप्यत्रोक्ता। अन्ते स्वर्गकामेन भक्त्या दानं विधीयते—विशेषतः गोदानं वा योग्यं वहनपशुं सत्ब्राह्मणाय दातव्यम्; एवं तीर्थस्य संक्षेपेण फलानि प्रतिपाद्यन्ते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्परं पुण्यं नर्मदादक्षिणे तटे । शक्रतीर्थं सुविख्यातमशेषाघविनाशनम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः परं पुण्यतमं नर्मदादक्षिणतटे स्थितं शक्रतीर्थं सुविख्यातमशेषाघविनाशनं गच्छेत् ॥
Verse 2
पुरा शक्रेण तत्रैव तपो वै दुरतिक्रमम् । प्रारब्धं परया भक्त्या देवं प्रति महेश्वरम्
पुरा शक्रेण तत्रैव दुरतिक्रमं तपो वै परया भक्त्या महेश्वरं देवं प्रति प्रारब्धम् ॥
Verse 3
ततः संतोषितो देव उमापतिर्नराधिप । देवेन्द्रत्वं वरं राज्यं दानवानां वधं ददौ
ततः संतोषितो देव उमापतिर्नराधिप । शक्राय देवेन्द्रत्वं वरं राज्यं दानवानां वधं च ददौ ॥
Verse 4
लब्धं शक्रेण नृपते नर्मदातीर्थभावतः । ततः पुण्यतमं तीर्थं संजातं वसुधातले
लब्धं शक्रेण नृपते नर्मदातीर्थभावतः । ततो वसुधातले पुण्यतमं तीर्थं संजातम् ॥
Verse 5
कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे त्रयोदशीम् । उपोष्य वै नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते
कार्त्तिकमासस्य कृष्णपक्षे त्रयोदश्यां यो नरः भक्त्या उपोष्यते, स सर्वपापेभ्यः प्रमुच्यते।
Verse 6
दुःस्वप्नसम्भवैः पापैर्दुर्निमित्तसमुद्भवैः । ग्रहशाकिनिसम्भूतैर्मुच्यते पाण्डुनन्दन
दुःस्वप्नजन्यैः पापैः दुर्निमित्तसमुद्भवैश्च, ग्रहशाकिनिसम्भूतैश्च पापैः मुच्यते, हे पाण्डुनन्दन।
Verse 7
शक्रेश्वरं नृपश्रेष्ठ ये प्रपश्यन्ति भक्तितः । तेषां जन्मकृतं पापं नश्यते नात्र संशयः
हे नृपश्रेष्ठ! ये शक्रेश्वरं भक्तितः प्रपश्यन्ति, तेषां जन्मकृतं पापं नश्यति; नात्र संशयः।
Verse 8
अगम्यागमने चैव अवाह्ये चैव वाहिते । स्वामिमित्रविघाते यन्नश्यते नात्र संशयः
अगम्यागमने, अवाह्ये वाहिते, स्वामिमित्रविघाते च यत्पापं भवति, तदपि नश्यति; नात्र संशयः।
Verse 9
गोप्रदानं प्रकर्तव्यं शुभं ब्राह्मणपुंगवे । धुर्यं वा दापयेत्तस्मिन् सर्वाङ्गरुचिरं नृप
शुभं गोप्रदानं ब्राह्मणपुङ्गवे कर्तव्यम्; अथवा तस्मिन् धुर्यं सर्वाङ्गरुचिरं दापयेत्, हे नृप।
Verse 10
दातव्यं परया भक्त्या स्वर्गे वासमभीप्सता । एतत्ते सर्वमाख्यातं शक्रेश्वरफलं नृप
परया भक्त्या दातव्यं स्वर्गवासमभीप्सता । एतत्ते सर्वमाख्यातं शक्रेश्वरफलं नृप ॥
Verse 61
। अध्याय
अध्यायः ॥ (इति अध्यायचिह्नम्)