Adhyaya 25
अध्याये मārkaṇḍeyena कथ्यते यत् ओंकारस्य पूर्वभागे प्रसिद्धं तीर्थं वर्तते, यत्र रेवाया नीलगाङ्गया सह संगमः। तत्र स्नानं जपश्च कृतौ लौकिकाः कामाः सुलभा भवन्तीति, संगमं कर्मफलप्रदं साधनमिव निरूप्यते। अपि च तत्रोपवासादि-सेवया मृत्योः परं नीलकण्ठपुरे षष्टिसहस्रवर्षपर्यन्तं दिव्यनिवासः प्राप्यते इति शैवपवित्रलोकसंबन्धः प्रदर्श्यते। श्राद्धकाले तिलमिश्रजलेन पितॄणां तर्पणं कृत्वा साधकः स्वेन सह एकविंशतिजनान् उद्धरेदिति वंशधर्मस्यापि फलमुक्तम्; एवं स्थान–कर्म–फलक्रमेण संक्षिप्तं माहात्म्यं प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ओंकारात्पूर्वभागे वै सङ्गमो लोकविश्रुतः । रेवया संगता यत्र नीलगङ्गा नृपोत्तम
श्रीमर्कण्डेय उवाच—ओंकारस्य पूर्वभागे लोकविश्रुतः सङ्गमोऽस्ति, नृपोत्तम; यत्र रेवया सह नीलगङ्गा संगच्छते।
Verse 2
तत्र स्नात्वा जपित्वा च कोऽर्थोऽलभ्यो भवेद्भुवि । षष्टिर्वर्षसहस्राणि नीलकण्ठपुरे वसेत्
तत्र स्नात्वा जपं कृत्वा च भुवि कोऽर्थोऽलभ्यः स्यात्? स षष्टिवर्षसहस्राणि नीलकण्ठपुरे वसन्निव मन्यते।
Verse 3
तर्पयित्वा पितॄञ्श्राद्धे तिलमिश्रैर्जलैरपि । उद्धरेदात्मना सार्धं पुरुषानेकविंशतिम्
श्राद्धे तिलमिश्रैर्जलैरपि पितॄन् तर्पयित्वा, स आत्मना सह एकविंशतिं पुरुषान् उद्धरेत्।
Verse 25
। अध्याय
इति अध्यायः समाप्तः।