Adhyaya 220
Avanti KhandaReva KhandaAdhyaya 220

Adhyaya 220

मार्कण्डेयः राजश्रवणकर्तारं लोटणेश्वरतीर्थं प्रति निर्देशयति। तत् नर्मदाया उत्तरतीरे स्थितं परमं शैवतीर्थं, यस्य दर्शनपूजनाभ्यां बहुजन्मार्जितं पापसमूहं विलीयते। नर्मदाया पावनप्रभावं श्रुत्वा युधिष्ठिरः सर्वतीर्थफलप्रदं एकं श्रेष्ठं तीर्थं पृच्छति; उत्तरं रेवासागरयोः सङ्गमं प्रति केन्द्रितम्—सागरः श्रद्धया रेवां गृह्णाति, समुद्रे च लिङ्गोत्पत्तिः कथ्यते, यया नर्मदापावनता लिङ्गोत्पत्तितत्त्वेन सम्बध्यते। अथ विधिक्रमः प्रदर्श्यते—कार्त्तिकव्रतं विशेषतः चतुर्दश्यां उपवासः, नर्मदास्नानं, तर्पणं श्राद्धं च, रात्रौ जागरणं लोटणेश्वरपूजया सह, प्रातः सागरावाहनस्नानमन्त्रैः सह स्नानविधिः। स्नानानन्तरं ‘लुठन’ (लोटन) नाम विशेषः परीक्षाविधिः—यात्रिकः भूमौ लुठित्वा स्वस्य पापकर्म वा धर्मकर्मेति लक्षणं ज्ञात्वा, विद्वद्भ्राह्मणेषु लोकपालप्रतिमासु च पुरातनदुष्कृत्यस्वीकाररूपां घोषणां करोति; ततः पुनः स्नात्वा यथाविधि श्राद्धं समाचरति। फलश्रुतौ—सङ्गमस्नानेन लोटणेश्वरपूजनयुक्तेन अश्वमेधसमं पुण्यं, दानश्राद्धाभ्यां महत् स्वर्गफलम्, तथा भक्त्या श्रवणपाठयोः रुद्रलोकप्राप्तिः मोक्षाभिमुखं फलञ्च प्रतिज्ञायते।

Shlokas

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश लोटणेश्वरमुत्तमम् । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपातकनाशनम्

श्रीमार्कण्डेय उवाच। ततः गच्छेद्धराधीश लोटणेश्वरमुत्तमम्। उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपातकनाशनम्॥

Verse 2

तत्क्षणादेव तत्सर्वं सप्तजन्मार्जितं त्वघम् । नश्यते देवदेवस्य दर्शनादेव तन्नृप

तत्क्षणादेव, नृप, देवदेवस्य दर्शनमात्रेण सप्तजन्मार्जितं सर्वमघं नश्यति।

Verse 3

बाल्यात्प्रभृति यत्पापं यौवने चापि यत्कृतम् । तत्सर्वं विलयं याति देवदेवस्य दर्शनात्

बाल्यात्प्रभृति यत्पापं यौवने च कृतं च यत्, तत्सर्वं देवदेवस्य दर्शनात् विलयं याति।

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यभूतं लोकेषु नर्मदाचरितं महत् । त्वया वै कथितं विप्र सकलं पापनाशनम्

युधिष्ठिर उवाच—लोकेषु आश्चर्यभूतं नर्मदाचरितं महत्; त्वया, विप्र, सकलं पापनाशनं कथितम्।

Verse 5

यदेकं परमं तीर्थं सर्वतीर्थफलप्रदम् । श्रोतुमिच्छामि तत्सर्वं दयां कृत्वा वदाशु मे

यदेकं परमं तीर्थं सर्वतीर्थफलप्रदं, तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि; दयां कृत्वा मे शीघ्रं वद।

Verse 6

ये केचिद्दुर्लभाः प्रश्नास्त्रिषु लोकेषु सत्तम । त्वत्प्रसादेन ते सर्वे श्रुता मे सह बान्धवैः

त्रिषु लोकेषु सत्तम, ये केचिद्दुर्लभाः प्रश्नाः, त्वत्प्रसादेन ते सर्वे मे बान्धवैः सह श्रुताः।

Verse 7

एतमेकं परं प्रश्नं सर्वप्रश्नविदां वर । श्रुत्वाहं त्वत्प्रसादेन यत्र यामि सबान्धवः

एष एक एव परमः प्रश्नः, सर्वप्रश्नविदां वर; त्वत्प्रसादेन श्रुत्वा, अहं सबान्धवः कुत्र यास्यामि, किमवस्थां प्राप्स्यामि?

Verse 8

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ यस्य ते मतिरीदृशी । दुर्लभं त्रिषु लोकेषु तस्य ते नास्ति किंचन

श्रीमार्कण्डेय उवाच— साधु साधु महाप्राज्ञ, यस्य ते मतिरीदृशी; त्रिषु लोकेषु तव न किञ्चिदपि दुर्लभम्।

Verse 9

धर्ममर्थं च कामं च मोक्षं च भरतर्षभ । काले काले च यो वेत्ति कर्तव्यस्तेन धीमता

धर्ममर्थं च कामं च मोक्षं च, भरतर्षभ; काले काले च यो वेत्ति, तेन धीमता कर्तव्यं यथोचितम्।

Verse 10

तस्मात्ते सम्प्रवक्ष्यामि प्रश्नस्यास्योत्तरं शुभम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यन्ते भुवि मानवाः

तस्मात् ते सम्प्रवक्ष्यामि प्रश्नस्यास्योत्तरं शुभम्; यच्छ्रुत्वा भुवि मानवाः सर्वपापेभ्यो मुच्यन्ते।

Verse 11

नर्मदा सरितां श्रेष्ठा सर्वतीर्थमयी शुभा । विशेषः कथितस्तस्या रेवासागरसङ्गमे

नर्मदा सरितां श्रेष्ठा, सर्वतीर्थमयी शुभा; विशेषः कथितस्तस्या रेवासागरसङ्गमे।

Verse 12

आगच्छन्तीं नृपश्रेष्ठ दृष्ट्वा रेवां महोदधिः । प्रणम्य च पुनर्देवीं सङ्गमे रेवया सह

नृपश्रेष्ठ, आगच्छन्तीं रेवां दृष्ट्वा महोदधिः सादरं प्रणम्य; पुनश्च रेवया सह सङ्गमे देवीं प्रणनाम।

Verse 13

संचिन्त्य मनसा केयमिति मां वै सरिद्वरा । ज्ञात्वा संचिन्त्य मनसा रेवां लिङ्गोद्भवां पराम्

मनसा सञ्चिन्त्य सरिद्वरा—‘केयम्?’ इति; पुनः सञ्चिन्त्य लिङ्गोद्भवां परां रेवां ज्ञातवान्।

Verse 14

लुठन्वै सम्मुखस्तात गतो रेवां महोदधिः । समुद्रे नर्मदा यत्र प्रविष्टास्ति महानदी

तात, सम्मुखं लुठन् महोदधिः रेवां प्रति गतवान्; यत्र समुद्रे महानदी नर्मदा प्रविष्टा अस्ति।

Verse 15

तत्र देवाधिदेवस्य समुद्रे लिङ्गमुत्थितम् । लिङ्गोद्भूता महाभागा नर्मदा सरितां वरा

तत्र समुद्रे देवाधिदेवस्य लिङ्गम् उत्थितम्; तस्माल्लिङ्गात् लिङ्गोद्भूता महाभागा नर्मदा सरितां वरा।

Verse 16

लयं गता तत्र लिङ्गे तेन पुण्यतमा हि सा । नर्मदायां वसन्नित्यं नर्मदाम्बु पिबन्सदा । दीक्षितः सर्वयज्ञेषु सोमपानं दिने दिने

तत्र सा लिङ्गे लयं गता; तेन सा पुण्यतमा। यः नर्मदायां नित्यं वसन् नर्मदाम्बु सदा पिबति, स सर्वयज्ञेषु दीक्षित इव, दिने दिने सोमपानफलभाग् भवति।

Verse 17

सङ्गमे तत्र यः स्नात्वा लोटणेश्वरमर्चयेत् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

तत्र सङ्गमे यः स्नात्वा लोटणेश्वरं समर्चयेत् । स मानवोऽश्वमेधयज्ञस्य फलं प्राप्नोति निश्चयम् ॥

Verse 18

वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यत्कृतं नृप । लोटणेश्वरमासाद्य सर्वं विलयतां व्रजेत्

वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यच्च कृतं नृप । लोटणेश्वरमासाद्य तत्सर्वं विलयं व्रजेत् ॥

Verse 19

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण कथितं शङ्करेण तु । तच्छृणुष्व नृपश्रेष्ठ सर्वपापापनोदनम्

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण शङ्करेण प्रकीर्तितम् । तच्छृणुष्व नृपश्रेष्ठ सर्वपापापनोदनम् ॥

Verse 20

सम्प्राप्तां कार्त्तिकीं दृष्ट्वा गत्वा तत्र नृपोत्तम । चतुर्दश्यामुपोष्यैव स्नात्वा वै नर्मदाजले

सम्प्राप्तां कार्त्तिकीं दृष्ट्वा गत्वा तत्र नृपोत्तम । चतुर्दश्यामुपोष्यैव स्नात्वा नर्मदाजले ॥

Verse 21

संतर्प्य पितृदेवांश्च श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । रात्रौ जागरणं कुर्यात्सम्पूज्य लोटणेश्वरम्

संतर्प्य पितृदेवांश्च श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । रात्रौ जागरणं कुर्यात्सम्पूज्य लोटणेश्वरम् ॥

Verse 22

सफलं जीवितं तस्य सफलं तस्य चेष्टितम् । पङ्गवस्ते न सन्देहो जन्म तेषां निरर्थकम्

सफलम् एव तस्य जीवितं सफलं च तस्य चेष्टितम्। ये तु भक्तौ पङ्गवः सन्ति, न संशयः, तेषां जन्म निरर्थकं भवति॥

Verse 23

एकाग्रमनसा यैस्तु न दृष्टो लोटणेश्वरः । पिशाचत्वं वियोनित्वं न भवेत्तस्य वै कुले

यैस्तु एकाग्रमनसा लोटणेश्वरो न दृष्टः, तस्य वै कुले पिशाचत्वं वियोनित्वं च नूनं सम्भवति॥

Verse 24

सङ्गमे तत्र यो गत्वा स्नानं कृत्वा यथाविधि । पुण्यैश्चैव तथा कुर्याद्गीतैर्नृत्यैः प्रबोधनम्

तत्र सङ्गमे यो गत्वा यथाविधि स्नानं कृत्वा पुण्यकर्माणि कुर्यात्, स गीतैर्नृत्यैश्च प्रबोधनं कुर्यात्॥

Verse 25

ततः प्रभातां रजनीं दृष्ट्वा नत्वा महोदधिम् । आमन्त्र्य स्नानविधिना स्नानं तत्र तु कारयेत्

ततः प्रभातां रजनीं दृष्ट्वा महोदधिं नत्वा, आमन्त्र्य स्नानविधिना तत्र स्नानं कारयेत्॥

Verse 26

ॐ नमो विष्णुरूपाय तीर्थनाथाय ते नमः । सान्निध्यं कुरु मे देव समुद्र लवणाम्भसि । इत्यामन्त्रणमन्त्रः

ॐ नमो विष्णुरूपाय, तीर्थनाथाय ते नमः। देव, लवणाम्भसि समुद्र, मे सान्निध्यं कुरु—इत्येष आमन्त्रणमन्त्रः॥

Verse 27

अग्निश्च तेजो मृडया च देहो रेतोऽधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एवं ब्रुवन् पाण्डव सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् । इति स्नानमन्त्रः

अग्निर्हि तेजः; मृडया देहः प्रतिष्ठितः; रेतोऽधः स्थापितं; विष्णुरमृतस्य नाभिः। एवं ब्रुवन् पाण्डवस्य सत्यवाक्यं जप्त्वा ततः नदीनां पतौ अवगाहेत। इति स्नानमन्त्रः।

Verse 28

आजन्मशतसाहस्रं यत्पापं कृतवान्नरः । सकृत्स्नानाद्व्यपोहेत पापौघं लवणाम्भसि

आजन्मशतसाहस्रेषु यत्पापं नरः कृतवान्, तत्सर्वं सकृत्स्नानेन लवणाम्भसि स्नात्वा पापौघं व्यपोहेत्।

Verse 29

अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरसौ विभुः । कुशाग्रेणापि विबुधैर्न स्प्रष्टव्यो महार्णवः

अन्यथा हि, कुरुश्रेष्ठ, देवयोनिरसौ विभुः; कुशाग्रेणापि विबुधैः न स्प्रष्टव्यो महार्णवः, स हि अगाधो महोदधिः।

Verse 30

सर्वरत्नप्रधानस्त्वं सर्वरत्नाकराकर । सर्वामरप्रधानेश गृहाणार्घं नमोऽस्तु ते । इति अर्वमन्त्र

सर्वरत्नप्रधानस्त्वं सर्वरत्नाकराकर; सर्वामरप्रधानेश, गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते। इत्यर्घ्यमन्त्रः।

Verse 31

पितृदेवमनुष्यांश्च संतर्प्य तदनन्तरम् । उत्तीर्य तीरे तस्यैव पञ्चभिर्द्विजपुंगवैः

पितॄन् देवान् मनुष्यांश्च संतर्प्य तदनन्तरम्; उत्तीर्य तस्यैव तीरे पञ्चभिर्द्विजपुङ्गवैः सह प्रवर्तेत।

Verse 32

श्राद्धं समाचरेत्पश्चाल्लोकपालानुरूपिभिः । कृत्वाग्रे लोकपालांस्तु प्रतिष्ठाप्य यथाविधि

ततः पश्चाल्लोकपालानुरूपिभिः विधिवत् श्राद्धं समाचरेत्। अग्रे तु लोकपालान् यथाविधि प्रतिष्ठाप्य कृत्वा॥

Verse 33

सम्पूज्य च यथान्यायं तानेव ब्राह्मणैः सह । सुकृतं दुष्कृतं पश्चात्तेभ्यः सर्वं निवेदयेत्

तान् ब्राह्मणैः सह यथान्यायं सम्पूज्य। पश्चात् सुकृतं दुष्कृतं च सर्वं तेभ्यः निवेदयेत्॥

Verse 34

बाल्यात्प्रभृति यत्पापं कृतं वार्धकयौवने । प्रख्यापयित्वा तेभ्योऽग्रे लोकपालान्निमन्त्रयेत्

बाल्यात् प्रभृति यत्पापं यौवने वार्धके कृतम्। तेभ्यः अग्रे प्रख्याप्य पश्चाल्लोकपालान् निमन्त्रयेत्॥

Verse 35

बाल्यात्प्रभृति यत्किंचित्कृतमा जन्मतोऽशुभम् । विप्रेभ्यः कथितं सर्वं तत्सांनिध्यं स्थितेषु मे

बाल्यात् प्रभृति यत्किंचित् जन्मतोऽशुभम् अकर्तम्। तत्सर्वं विप्रेभ्यः कथितं मे, ते सान्निध्ये स्थितेषु॥

Verse 36

इत्युक्त्वा स लुठेत्पश्चात्तेभ्योऽग्रेण च सम्मुखम् । अनुमान्य च तान्पञ्च पश्चात्स्नानं समाचरेत्

इत्युक्त्वा स तेषामग्रे सम्मुखं लुठेत् पश्चात्। तान् पञ्च अनुमन्य पश्चात् स्नानं समाचरेत्॥

Verse 37

श्राद्धं च कार्यं विधिवत्पितृभ्यो नृपसत्तम । एवं कृते नृपश्रेष्ठ सर्वपापक्षयो भवेत्

श्राद्धं च विधिवत् पितृभ्यः कार्यं, नृपसत्तम। एवं कृते, नृपश्रेष्ठ, सर्वपापक्षयो भवेत्॥

Verse 38

जिज्ञासार्थं तु यः कश्चिदात्मानं ज्ञातुमिच्छति । शुभाशुभं च यत्कर्म तस्य निष्ठामिमां शृणु

जिज्ञासार्थं तु यः कश्चिदात्मानं ज्ञातुमिच्छति। शुभाशुभं च यत्कर्म तस्य निष्ठामिमां शृणु॥

Verse 39

स्नात्वा तत्र महातीर्थे लुठमानो व्रजेन्नरः । पापकर्मान्यतो याति धर्मकर्मा व्रजेन्नदीम्

स्नात्वा तत्र महातीर्थे लुठमानो व्रजेन्नरः। पापकर्माण्यतो याति धर्मकर्मा व्रजेन्नदीम्॥

Verse 40

पापकर्मा ततो ज्ञात्वा पापं मे पूर्वसंचितम् । स्नात्वा तीर्थवरे तस्मिन्दानं दद्याद्यथाविधि

पापकर्मा ततो ज्ञात्वा पापं मे पूर्वसञ्चितम्। स्नात्वा तीर्थवरे तस्मिन् दानं दद्याद्यथाविधि॥

Verse 41

लोटणेश्वरमभ्यर्च्य सर्वपापैः प्रमुच्यते । अवक्रगमनं गत्वा मुच्यते सर्वपातकैः

लोटणेश्वरमभ्यर्च्य सर्वपापैः प्रमुच्यते। अवक्रगमनं गत्वा मुच्यते सर्वपातकैः॥

Verse 42

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ज्ञात्वैवं नृपसत्तम । स्नातव्यं मानवैस्तत्र यत्र संनिहितो हरः

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन ज्ञात्वैवं नृपसत्तम । स्नातव्यं मानवैस्तत्र यत्र संनिहितो हरः ॥

Verse 43

एवं स्नात्वा विधानेन ब्राह्मणान् वेदपारगान् । पूजयेत्पृथिवीपाल सर्वपापोपशान्तये

एवं स्नात्वा विधानेन ब्राह्मणान् वेदपारगान् । पूजयेत् पृथिवीपाल सर्वपापोपशान्तये ॥

Verse 44

एवं गुणविशिष्टं हि तत्तीर्थं नृपसत्तम । तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं शृणुष्वैकमना नृप

एवं गुणविशिष्टं हि तत्तीर्थं नृपसत्तम । तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं शृणुष्वैकमना नृप ॥

Verse 45

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । श्राद्धं यः कुरुते तत्र पित्ःणां भक्तिभावितः

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । श्राद्धं यः कुरुते तत्र पितॄणां भक्तिभावितः ॥

Verse 46

दानं ददाति विप्रेभ्यो गोभूतिलहिरण्यकम् । षष्टिवर्षसहस्राणि कोटिर्वर्षशतानि च

दानं ददाति विप्रेभ्यो गोभूतिलहिरण्यकम् । षष्टिवर्षसहस्राणि कोटिर्वर्षशतानि च ॥

Verse 47

विमानवरमारूढः स्वर्गलोके महीयते । नर्मदासर्वतीर्थेभ्यः स्नाने दाने च यत्फलम्

विमानवरमारूढः स स्वर्गलोके महीयते। नर्मदायाः सर्वतीर्थेषु स्नानदानयोः यत्फलं भवति—

Verse 48

तत्फलं समवाप्नोति रेवासागरसङ्गमे । सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमौक्तिकभूषणम्

तत्फलं समवाप्नोति रेवासागरसङ्गमे। तत्र सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमौक्तिकभूषणं च ददाति।

Verse 49

गोवृषं च महीं धान्यं तत्र दत्त्वाक्षयं फलम् । शुभस्याप्यशुभस्यापि तत्र तीर्थे न संशयः

गोवृषं च महीं धान्यं तत्र दत्त्वाक्षयं फलम्। शुभस्याप्यशुभस्यापि तत्र तीर्थे न संशयः।

Verse 50

तत्र तीर्थे नरः कश्चित्प्राणत्यागं युधिष्ठिर । करोति भक्त्या विधिवत्तस्य पुण्यफलं शृणु

तत्र तीर्थे नरः कश्चित् प्राणत्यागं युधिष्ठिर। करोति भक्त्या विधिवत् तस्य पुण्यफलं शृणु।

Verse 51

कोटिवर्षं तु वर्षाणां क्रीडित्वा शिवमन्दिरे । वेदवेदाङ्गविद्विप्रो जायते विमले कुले

कोटिवर्षं तु वर्षाणां क्रीडित्वा शिवमन्दिरे। वेदवेदाङ्गविद्विप्रो जायते विमले कुले।

Verse 52

पुत्रपौत्रसमृद्धोऽसौ धनधान्यसमन्वितः । सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदांशतम्

पुत्रपौत्रैः समृद्धोऽसौ धनधान्यसमन्वितः। सर्वव्याधिविनिर्मुक्तः शरदां शतमायुषा जीवेत्॥

Verse 53

अपि द्वादशयात्रासु सोमनाथे यदर्चिते । कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे तत्पुण्यं लोटणेश्वरे

द्वादशयात्रास्वपि सोमनाथे यदर्चिते। कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे तत्पुण्यं लोटणेश्वरे॥

Verse 54

गया गङ्गा कुरुक्षेत्रे नैमिषे पुष्करे तथा । तत्पुण्यं लभते पार्थ लोटणेश्वरदर्शनात्

गया गङ्गा कुरुक्षेत्रे नैमिषे पुष्करे तथा। तत्पुण्यं लभते पार्थ लोटणेश्वरदर्शनात्॥

Verse 55

यः शृणोति नरो भक्त्या पठ्यमानमिदं शुभम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

यः शृणोति नरो भक्त्या पठ्यमानमिदं शुभम्। सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति॥