Adhyaya 216
मārkaṇḍeyaḥ राजानं प्रति उपदिशति—त्वं Aṣāḍhī-तीर्थं गच्छ; तत्र Maheśvaraḥ “kāmika”-रूपेण, कामप्रदः सन्निहित इति। ततः स तीर्थस्य माहात्म्यं वर्धयन् तद् “cāturyuga” इति, चतुर्षु युगेषु फलप्रदं, सर्वतीर्थेषु च अनुत्तरम् इति वर्णयति। फलश्रुतौ संक्षेपेण उक्तम्—अत्र स्नानमात्रेण जनो Rudrasya परिचरः भवति, शिवसमीप्यं सेवाभाग्यं च लभते। अपि च, अस्मिन् तीर्थे देहत्यागं कृत्वा जनः अविनिवर्तनीं गतिं प्राप्नोति; न संशयः—स Rudralokaṃ गच्छति। एवम् अयं अध्यायः तीर्थगमनं, स्नानकर्म, तथा मोक्षाश्वासनं संक्षेपेण धर्मपरायणभक्तानां मार्गदर्शकत्वेन संयोजयति।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । अषाढीतीर्थमागच्छेत्ततो भूपालनन्दन । कामिकं रूपमास्थाय स्थितो यत्र महेश्वरः
श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततो भूपालनन्दन, अषाढीतीर्थमागच्छेत्; यत्र महेश्वरः कामिकं रूपमास्थाय स्थितोऽस्ति।
Verse 2
चातुर्युगमिदं तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रस्यानुचरो भवेत्
चातुर्युगमिदं तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम्; तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रस्यानुचरो भवेत्।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणमोक्षणम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित् कुरुते प्राणमोक्षणम्, तस्य गतिरनिवर्तिका; रुद्रलोकादसंशयं न निवर्तते।