Adhyaya 210

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं तात पुङ्खिलं तीर्थमुत्तमम् । तत्र तीर्थे पुरा पुङ्खः पार्थ सिद्धिमुपागतः

श्रीमार्कण्डेय उवाच—तस्यैवानन्तरं तात पुङ्खिलं तीर्थमुत्तमम्; तत्र तीर्थे पुरा पुङ्खः पार्थः सिद्धिमुपागतः।

Verse 2

जामदग्न्यो महातेजाः क्षत्रियान्तकरः प्रभुः । तपः कृत्वा सुविपुलं नर्मदोत्तरतीरभाक्

जामदग्न्यो महातेजाः क्षत्रियान्तकरः प्रभुः; तपः कृत्वा सुविपुलं नर्मदोत्तरतीरभाक्।

Verse 3

ततः प्रभृति विख्यातं पुङ्खतीर्थं नरेश्वर । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्याराध्य परमेश्वरम्

ततः प्रभृति विख्यातं पुङ्खतीर्थं नरेश्वर; तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्याराध्य परमेश्वरम्…

Verse 4

इहलोके बलैर्युक्तः परे मोक्षमवाप्नुयात् । देवान्पित्ःन् समभ्यर्च्य पित्ःणामनृणी भवेत्

इह लोके बलसम्पन्नः परत्र मोक्षमाप्नुयात्। देवान् पितॄंश्च सम्यगर्चयित्वा पितृऋणात् प्रमुच्यते॥

Verse 5

तत्र तीर्थे नरो यस्तु प्राणत्यागं करोति वै । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्

तत्र तीर्थे नरो यस्तु प्राणत्यागं करोति वै। तस्य गतिरनिवर्तिका रुद्रलोकं न संशयः॥

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा हयमेधफलं लभेत्

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा हयमेधफलं लभेत्। पुण्यं सम्यगवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा॥

Verse 7

तत्र तीर्थे नरो यस्तु ब्राह्मणान् भोजयेन्नृप । एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता

तत्र तीर्थे नरो यस्तु ब्राह्मणान् भोजयेन्नृप। एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता॥

Verse 8

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्पूजयेद्वृषभध्वजम् । वाजपेयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित् पूजयेद्वृषभध्वजम्। वाजपेयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्॥

Verse 210

अध्यायः

अत्र नूतनः अध्यायः आरभ्यते