
अध्यायेऽस्मिन् श्रीमार्कण्डेयः राजानं प्रति कुरकुरीनाम महापुण्यतीर्थं गन्तुं उपदिशति। तत् तीर्थं सर्वपापप्रणाशनं, अत्यन्तमङ्गलप्रदं च इति वर्ण्यते। तत्र तीर्थदेवता कुरकुरी इष्टार्थप्रदा कथ्यते—पशून्, पुत्रान्, धनं च भक्तेभ्यः ददाति इति। अपि च तस्याः क्षेत्रपालो Ḍhauṇḍheśa-नाम क्शेत्रपालः निवसति; स्त्रीपुरुषयोः तस्य पूजनं विधेयम् इति निर्दिश्यते। फलश्रुतौ उच्यते—दर्शनमात्रेणापि दारिद्र्यदुःखक्षयः, अपुत्रत्वनिवारणं, अनिष्टशमनं, इष्टसिद्धिश्च भवति। अन्ते च विधिपूर्वकं तीर्थस्पर्शन-दर्शनयोः एव फलप्राप्तेः कारणत्वं प्रतिपाद्यते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच— ततः क्षोणिनाथ, परमशोभनं कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनं तीर्थं गच्छेत्।
Verse 2
यं यं प्रार्थयते कामं पशुपुत्रधनादिकम् । तं तं ददाति देवेशी कुर्कुरी तीर्थदेवता
यं यं कामं जनः श्रद्धया प्रार्थयते—पशून् पुत्रान् धनादिकं च—तं तं वरं देवेशी तीर्थदेवता कुर्कुरी ददाति।
Verse 3
क्षेत्रपालो वसेत्तत्र ढौण्ढेशो नाम नामतः । तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषोऽपि वा
तत्र क्षेत्रपालो वसति, नामतः ढौण्ढेश इति प्रसिद्धः। तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषोऽपि वा…
Verse 4
वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात् । अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमुत्तमम्
वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात्। अपुत्रो लभते पुत्रम्, अधनो धनमुत्तमम्।
Verse 5
नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम् । स्पर्शनाद्दर्शनात्तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम्
नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम्। स्पर्शनाद्दर्शनात्तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम्।
Verse 205
अध्यायः
अध्यायः समाप्तः। इति ग्रन्थचिह्नरूपेण ‘अध्यायः’ इति निर्दिश्यते।