
अस्मिन्नध्याये श्रीमार्कण्डेयः महीपालं प्रति तीर्थोपदेशरूपेण देवतीर्थस्य माहात्म्यं वर्णयति, युधिष्ठिरं च धर्मराजत्वस्य दृष्टान्ततया स्मारयति। एतत् तीर्थम् अतुल्यं, सिद्धैर्देवैश्चेन्द्रसहितैः सेवितं, तत्र स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनं च कृतं स्वभावशक्त्या अनन्तफलप्रदं भवतीति प्रतिपाद्यते। भाद्रपदमासे कृष्णपक्षस्य त्रयोदशी विशेषतया प्रधानतमा निर्दिश्यते, यत्र पुरा देवाः निवसन्ति स्म। तस्यां त्रयोदश्यां स्नात्वा विधिवत् श्राद्धं कृत्वा देवैः प्रतिष्ठापितं वृषभध्वजं (शिवं) समर्चयेत्। एतत्कर्मणा सर्वपापविनिर्मुक्तिः, रुद्रलोकप्राप्तिश्च सिध्यतीति मोक्षाश्वासनपूर्वकं तीर्थमार्गदर्शनं समाप्यते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल देवतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा देवाः सेन्द्रा युधिष्ठिर
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः गच्छेन्महीपाल देवतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा देवाः सेन्द्रा युधिष्ठिर ॥
Verse 2
स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । तत्र तीर्थप्रभावेन कृतमानन्त्यमश्नुते
स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । तत्र तीर्थप्रभावेन कृतमानन्त्यमश्नुते ॥
Verse 3
विशेषाद्भाद्रपदे तु कृष्णपक्षे त्रयोदशीम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां देवैरध्यासितं पुरा
विशेषाद्भाद्रपदे तु कृष्णपक्षे त्रयोदशीम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां देवैरध्यासितं पुरा ॥
Verse 4
स्नात्वा त्रयोदशीदिने श्राद्धं कृत्वा विधानतः । देवैः संस्थापितं देवं सम्पूज्य वृषभध्वजम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकमवाप्नुयात्
त्रयोदशीदिने स्नात्वा विधानतः श्राद्धं कृत्वा देवैः संस्थापितं वृषभध्वजं देवं सम्पूज्य सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकमवाप्नुयात्।
Verse 201
अध्याय
अध्यायः समाप्तः।