Adhyaya 183

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अतः परं महाराज गच्छेत्केदारसंज्ञकम् । यत्र गत्वा महाराज श्राद्धं कृत्वा पिबेज्जलम् । सम्पूज्य देवदेवेशं केदारोत्थं फलं लभेत्

श्रीमर्कण्डेय उवाच—अतः परं महाराज केदारसंज्ञकं तीर्थं गच्छेत्। तत्र गत्वा महाराज श्राद्धं कृत्वा जलं पिबेत्; देवदेवेशं सम्यक् सम्पूज्य केदारोत्थं फलं लभेत्।

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथमत्र सुरश्रेष्ठ केदाराख्यः स्थितः स्वयम् । उत्तरे नर्मदाकूले एतद्विस्तरतो वद

युधिष्ठिर उवाच—कथमत्र सुरश्रेष्ठ केदाराख्यः स्वयमेव स्थितः? उत्तरे नर्मदाकूले एतद्विस्तरतो वद।

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुरा कृतयुगस्यादौ शङ्करस्तु महेश्वरः । भृगुणाराधितः शप्तः श्रिया च भृगुकच्छके

श्रीमर्कण्डेय उवाच—पुरा कृतयुगस्यादौ शङ्करो महेश्वरः भृगुणा समाराधितः; भृगुकच्छके च श्रिया शप्तोऽभवत्।

Verse 4

अपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितम् । भविष्यति नृपश्रेष्ठ गतेत्युक्त्वा हरिप्रिया

अपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितं भविष्यति, नृपश्रेष्ठ—इत्युक्त्वा हरिप्रिया गतवती।

Verse 5

तपश्चचार विपुलं भृगुर्वर्षसहस्रकम् । वायुभक्षो निराहारश्चिरं धमनिसंततः

ततः भृगुर्विपुलं तपश्चकार वर्षसहस्रकम्। वायुभक्षो निराहारः चिरं धमनिसंततः स्थितः।

Verse 6

ततः प्रत्यक्षतामागाल्लिङ्गीभूतो महेश्वरः । प्रादुर्भूतस्तु सहसा भित्त्वा पातालसप्तकम्

ततः प्रत्यक्षतामगात् लिङ्गीभूतो महेश्वरः। सहसा प्रादुर्भूतो भित्त्वा पातालसप्तकम्॥

Verse 7

ददर्शाथ भृगुर्देवमौत्पलीं केलिकामिव । स्तुतिं चक्रे स देवाय स्थाणवे त्र्यम्बकेति च

अथ भृगुर्ददर्श देवं केलिकामिवौत्पलीम्। स्तुतिं चक्रे स देवाय स्थाणवे त्र्यम्बकाय च॥

Verse 8

एवं स्तुतः स भगवान् प्रोवाच प्रहसन्निव । पुनः पुनर्भृगुं मत्तः किंतु प्रार्थयसे मुने

एवं स्तुतः स भगवान् प्रोवाच प्रहसन्निव। पुनः पुनर्भृगुं—मत्तः किं तु प्रार्थयसे मुने॥

Verse 9

भृगुरुवाच । पञ्चक्रोशमिदं क्षेत्रं पद्मया शापितं विभो । उपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितम् । भविष्यतीति च प्रोच्य गता देवी विदं प्रति

भृगुरुवाच—पञ्चक्रोशमिदं क्षेत्रं पद्मया शापितं विभो। अपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितं भविष्यतीति प्रोच्य देवी विदं प्रति गता॥

Verse 10

पुनः पवित्रतां याति यथेदं क्षेत्रमुत्तमम् । तथा कुरु महेशान प्रसन्नो यदि शङ्कर

पुनः पवित्रतां याति यथेदं क्षेत्रमुत्तमम्। तथा कुरु महेशान, प्रसन्नो यदि शङ्कर॥

Verse 11

ईश्वर उवाच । केदाराख्यमिदं ब्रह्मंल्लिङ्गमाद्यं भविष्यति । कृत्वेदमादिलिङ्गानि भविष्यन्ति दशैव हि

ईश्वर उवाच—हे ब्रह्मन्, इदं केदाराख्यं आद्यं लिङ्गं भविष्यति। एतत् प्रतिष्ठाप्य दशैव आदिलिङ्गानि ततः प्रादुर्भविष्यन्ति॥

Verse 12

एकादशमदृश्यं हि क्षेत्रमध्ये भविष्यति । पावयिष्यति तत्क्षेत्रमेकादशः स्वयं विभुः

एकादशं तु लिङ्गं ह्यदृश्यं क्षेत्रमध्ये भविष्यति। स एवैकादशो विभुः स्वयमेव तत्क्षेत्रं पावयिष्यति॥

Verse 13

तथा वै द्वादशादित्या मत्प्रसादात्तु मूर्तितः । वसिष्यन्ति भृगुक्षेत्रे रोगदुःखनिबर्हणाः

तथा द्वादशादित्याः मत्प्रसादात् मूर्तितः। भृगुक्षेत्रे वसिष्यन्ति रोगदुःखनिबर्हणाः॥

Verse 14

दुर्गाः ह्यष्टादश तथा क्षेत्रपालास्तु षोडश । भृगुक्षेत्रे भविष्यन्ति वीरभद्राश्च मातरः

अष्टादश दुर्गाः तथा षोडश क्षेत्रपालकाः। भृगुक्षेत्रे भविष्यन्ति वीरभद्राश्च मातरः॥

Verse 15

पवित्रीकृतमेतद्धि नित्यं क्षेत्रं भविष्यति । नाघमासे ह्युषःकाले स्नात्वा मासं जितेन्द्रियः

पवित्रीकृतमेतद्धि नित्यं क्षेत्रं भविष्यति। नाघमासे ह्युषःकाले स्नात्वा मासं जितेन्द्रियः॥

Verse 16

यः पूजयति केदारं स गच्छेच्छिवमन्दिरम् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पित्ःनुद्दिश्य भारत । श्राद्धं ददाति विधिवत्तस्य प्रीताः पितामहाः

यः केदारं पूजयति स शिवमन्दिरं गच्छति। हे भारत, तस्मिंस्तीर्थे स्नात्वा पितॄन् उद्दिश्य यो विधिवत् श्राद्धं ददाति, तस्य पितामहाः प्रीयन्ते।

Verse 17

इति ते कथितं सम्यक्केदाराख्यं सविस्तरम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखप्रणाशनम्

इति ते सम्यक् सविस्तरं केदाराख्यं कथितम्। तत् पुण्यं सर्वपापहरं सर्वदुःखप्रणाशनम्।

Verse 183

अध्याय

अध्यायः। इदं प्रकरणं समाप्तम्।