
मार्कण्डेयः राजश्रवणकर्तारं प्रति उपदिशति—रेवातटे परमं नागतीर्थं गत्वा आश्विनस्य शुक्लपक्षे शुक्लपञ्चम्यां नियतकालं व्रतमाचरेत्। शौचसंयमपरः सन् रात्रौ जागरणं कुर्यात्, गन्धधूपादिभिरुपहारैः देवपूजनं च विधिवत् समाचरेत्। प्रातः शुद्धचित्तः शुद्धदेहश्च तीर्थे स्नात्वा यथाविधि श्राद्धं कुर्यात्। एतदनुष्ठानात् सर्वपापविनाशः कथ्यते; तथा तस्मिन्तीर्थे देहत्यागं कृत्वा शिववचनात् अनिवर्तिकां गतिं प्राप्नोतीति फलश्रुतिः।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नागतीर्थमनुत्तमम् । आश्विनस्य सिते पक्षे पञ्चम्यां नियतः शुचिः
श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततः, हे महाराज, अनुत्तमं नागतीर्थं गच्छेत्; आश्विनस्य शुक्लपक्षे पञ्चम्यां नियतः शुचिः।
Verse 2
रात्रौ जागरणं कृत्वा गन्धधूपनिवेदनैः । प्रभाते विमले स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि
रात्रौ जागरणं कृत्वा गन्धधूपनिवेदनैः; प्रभाते विमले स्नात्वा, श्राद्धं कृत्वा यथाविधि।
Verse 3
मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा । तत्र तीर्थे तु यो राजन्प्राणत्यागं करिष्यति
मुच्यते सर्वपापेभ्यः—नात्र कार्या विचारणा; तत्र तीर्थे तु यो, राजन्, प्राणत्यागं करिष्यति…
Verse 4
अनिवर्तिका गतिस्तस्य प्रोवाचेति शिवः स्वयम्
अनिवर्तिका गतिस्तस्य—इति शिवः स्वयमेव प्रोवाच।
Verse 163
। अध्याय
अध्यायः । इति अध्याय-समाप्तिसूचकं पदम्।